16/04/2026
Ik zag steeds vaker dat alles werd uitgelegd als:
“dit is trauma”
“dit is emotie”
“dit komt eruit”
En ergens voelde dat voor mij niet kloppend.
Begrijp me goed:
ik geloof 100% dat spanning, emoties en trauma met elkaar verbonden zijn.
Maar…
niet elke spanning is trauma.
niet elke klacht is emotie.
en niet alles wat iemand voelt, is iets wat ‘loskomt’.
Soms is het gewoon wat het is:
➝ jarenlang opgebouwde spierspanning
➝ verminderde doorbloeding
➝ bindweefsel dat vast zit
➝ een lichaam dat al te lang “aan” staat
➝ te weinig juiste lichaamsbeweging
En soms…
gaat iemand huilen tijdens een behandeling.
Maar dat betekent niet automatisch dat er trauma loskomt.
Soms was het:
➝ te intens
➝ te hard
➝ te lang
➝ over een grens heen gegaan
En dat vraagt geen label.
Dat vraagt bewustzijn.
Afstemming.
En verantwoordelijkheid.
En soms… als we overal trauma op plakken, maken we het onszelf ook makkelijker.
Omdat we dan niet meer hoeven te kijken naar wat er écht gebeurt in het lichaam.
De onderbouwing wordt minder belangrijk.
En onze kennis wordt minder uitgedaagd.
Terwijl juist daar de groei zit.
Als we overal trauma op plakken,
maken we het zwaarder dan nodig.
Terwijl het lichaam soms gewoon vraagt om:
rust, veiligheid en doorstroming.
Wat ik alleen niet had verwacht…
is dat toen ik hier meer over begon te delen,
ik merkte hoeveel mensen en ook cuppers,
juist behoefte hebben aan deze diepgang.
Aan het begrijpen.
Aan het kunnen onderbouwen.
Aan werken vanuit rust in plaats van aannames.
En precies dát is waarom ik ben doorgegaan.
Omdat ik voel dat het anders mag.
Dieper.
Completer.
Eerlijker.
In mijn opleiding leer je niet alleen wat je doet,
maar vooral waarom.
Zodat je niet gaat gokken of invullen,
maar echt leert begrijpen wat er in het lichaam gebeurt.
Vanuit zachtheid.
En vanuit kennis.
Voel je dat je dit op een diepere manier wil leren?
Je bent welkom in mijn opleiding 🤍
