08/06/2021
Terwijl de pioenroos zich opent in mijn kleine maar fijne stadstuin mijmer ik dankbaar bij deze tekst van Yogananda;
Vreugde is een te delicate bloem om te bloeien in de atmosfeer van wereldse gedachten, die hunkeren naar geluk op basis van geld en bezittingen. Vreugde verwelkt ook, wanneer mensen het onvoldoende water geven, wanneer men voorwaarden aan geluk koppelt en men in zichzelf zegt: "Ik zal niet echt gelukkig zijn totdat ik die auto heb) of kleding, of huis, of vakantie aan zee)!" Materialistische mensen hoe fanatiek ze ook de vlinder van geluk volgen, slagen er nooit in deze te vangen.
Zouden zij het door hun hart ooit verlangde geluk hebben, dan zou geluk hen nog steeds ontgaan.
Aan de andere kant bloeit geluk natuurlijk in de harten van degenen die innerlijk vrij zijn. Het stroomt spontaan, als een bergbron na april, in gedachten die tevreden zijn met eenvoudig leven en die gewillig afstand doen van de rommel van onnodige, zogenaamde 'noodzakelijkheden' - de droomkastelen van een rusteloze geest.
Wanneer iemand afstand doet van zijn ambitie teneinde vrede in zichzelf te zoeken, kan hij een zekere, vluchtige heimwee voelen over zijn oude, vertrouwde gewoonten. Gewend als hij voorheen was aan uiterlijke drukte, kan eenvoud hem soms, in het begin als grimmig en onaantrekkelijk, voorkomen.
Geleidelijk aan, echter, als hij volhardt, zal hij zich aan de innerlijke wereld wennen en zal hij toenemende gelukzaligheid in de tevredenheid van zijn ziel ontdekken. Hij zal de betekenis van echt geluk steeds dieper gaan waarderen.
Men kan tevens een tijdelijk gevoel van verlies ervaren nadat men faalt in zijn wereldse inspanningen. Het leven lijkt dan in eerste instantie verstoken van elk beetje hoop. Als hij echter, na een tijdje in de woestijn rondgelopen te hebben, besluit zijn nieuwe omstandigheden moedig onder ogen te zien, zal hij gaan beseffen dat het leven in essentie helemaal niet is veranderd; dat wat er met het geraas gebeurde, alleen door zijn eigen verbeelding als mislukken of falen werd gedefinieerd. Hij herinnert zich dan gelukkigere momenten: de eenvoudige momenten, die hij bijvoorbeeld als kind leuk vond. Plotseling zal hij begrijpen dat innerlijke tevredenheid zelf de enige geldige definitie van succes is - en even wonderlijk, dat tevredenheid het enige is in zijn leven dat hij nooit hoeft te verliezen!
In alle gevallen kan de wildernis van schijnbaar verlies, mislukking en teleurstelling worden uitgenodigd om opnieuw te bloeien, als een dorre woestijn na overvloedige regen. Nieuw bloeiende weiden van vrede verschijnen plotseling in geesten die innerlijke rust zoeken. De ziel kent dan een geluk dat kostbaarder is dan het grootste succes dat haalbaar is door wereldse bezigheden.
Als u, (beste lezer), ooit zou uitglijden, of zelfs zou vallen, van de ladder van succes, en u zichzelf verlaten van rijkdom en eer treft, gedwongen om in eenvoudige omstandigheden te leven - bedroef niet. Verwelkom liever het nieuwe avontuur dat het leven voor je heeft geplaatst.
Als dromen en alles om je heen in puin ligt, pas je dan dapper aan je veranderde omstandigheden aan. In eenvoud zul je het geluk, waar je hart altijd naar verlangde, ontdekken - zelfs als je het daar nooit hebt gezocht!
Het leven zal je meer geven dan je ooit hebt gedroomd, als je de welvaart opnieuw definieert: niet als wereldlijk gewin, maar als innerlijke, goddelijke tevredenheid.
