Wat zijn de openingstijden?

Maandag 09:00 - 17:00 Dinsdag 09:00 - 17:00 Woensdag 09:00 - 17:00 Donderdag 09:00 - 17:00 Vrijdag 09:00 - 17:00

http://www.takecare-coaching.nl/

Takecare_coaching, Vroonweg 10, Dirksland (2026)

25/01/2026

Je kunt je triggers herkennen.
Je kunt leren vertragen, ademen en gronden.
En tóch kan een moment je nog volledig grijpen.

Het is heel normaal dat je je vooral achteraf realiseert: ik wilde dit niet én het gebeurde toch.

Wanneer je zelf onveilig gehecht bent is het vaak onrealistisch om van jezelf te verwachten
dat je in één generatie
én bewustwording krijgt
én meteen het ‘juiste’ gedrag integreert.

Met het juiste gedrag bedoel ik niet perfect ouderschap leven
maar aandacht hebben voor wat een (jong) kind biologisch gezien nodig heeft:
liefde, geduld, aandacht, grenzen en ruimte krijgen voor emoties en eigenheid.

Een kind kan iets ouds raken.
Iets wat jij ooit alleen moest dragen.
Dan reageert je zenuwstelsel sneller
dan je intentie.

Het is niet dat jij faalt.
Het is een overlevingsreactie van jouw zenuwstelsel.

Misschien lukt het jou om weg te lopen
in plaats van aan te vallen.
Misschien lukt het jou om het huilen van je kindje
iets langer te verdragen
dan jouw ouders dat bij jou konden.
Misschien lukt het jou om terug te komen
en sorry te zeggen.

En misschien lukt het je niet
om liefdevol aanwezig te blijven in het moment
omdat je te sterk getriggerd raakt
in je eigen stuk.

Misschien lukt het jou in dit leven
vooral om bewustwording te krijgen.

Om te voelen: ik wil het anders doen en het lukt niet zoals ik het idealiter zou willen.

Anders doen betekent niet
foutloos doen.
Of je kind traumavrij door het leven loodsen.
Dat bestaat namelijk niet.

Het mooiste wat je een kind kunt meegeven
is dat je als ouder je trots opzij kunt zetten en je gebreken kunt toegeven.

Dat je laat zien:
jij bent liefde waard.

Niet alles hoeft en kan in één generatie geheeld.
Maar ieder stapje dat jij wél zet,
werkt door.

Voor de generaties na jou.

Ieder stapje dat jij wel zet is dus onwijs waardevol!

21/01/2026

Afgelopen weken besteedde ik aandacht aan hechtingsstijlen.

Weten hoe je overwegend gehecht bent kan helpen in het herkennen en doorbreken van je patronen.

In welke hechtingsstijl herken jij jezelf het meeste?

Je vindt ze terug in mijn feed.

14/01/2026

Je ouders waren emotioneel afwezig en overweldigend door hun eigen chaos.
Jij moest te zien overleven.

Dat trekt diepe sporen (in je zenuwstelsel).

Volwassenen met een gedesorganiseerde hechtingsstijl zijn opgegroeid bij ouders die zelf worstelden met innerlijke chaos, depressie, zelfhaat en onverwerkte trauma's.

Je ouders waren niet, tot nauwelijks in staat, om empathie te tonen.
Hun eigen emoties waren te zwaar, te overweldigend of werden weggedrukt.

Je ouders namen geen verantwoordelijkheid voor wat er in henzelf speelde, maar projecteerden dit op jou.

Ze beschermden jou niet.
Ze hielden hun handen boven elkaars hoofd.
En jij werd hun bliksemafleider.

Voor jou als kind voelt dat continue onveilig.

❤️‍🩹Heel soms warmte en aandacht krijgen
😵‍💫Veel vaker plotselinge woede, afwijzing, harde woorden of genegeerd worden.

Als kind leer je dan al vroeg: ik kan niet vertrouwen op de ander.

Die onveiligheid heeft zich vastgezet in je zenuwstelsel.
Je moest (emotioneel) voor jezelf zorgen terwijl je dat als kind nog niet kon.

Je verlangde zo naar nabijheid maar dit voelde tegelijk ook angstig.
Je was (onbewust) constant alert op signalen van afwijzing of chaos.

Je gevoelens waren nóóit veilig.

En je kon je nóóit volledig hieraan overgeven want nabijheid kon ineens heel veel pijn doen.

Omdat het zo intens voelt, heb je geleerd jezelf te verdoven of continue af te leiden.

Wat ooit een overlevingsstrategie was kan je nu belemmeren.

Dit patroon herkennen is de eerste stap in bewustwording.

Erkennen dat er (te) vaak chaos was, emotionele afwezigheid en een onvermogen van je ouders om zichzelf te dragen.

Heling begint bij te durven denken en uiteindelijk ook uitspreken:
Mijn jeugd was onveilig én het lag niet aan mij.

Zonder je ouders te veroordelen maar ook zonder jezelf te vergeten.

13/01/2026

Volwassenen met een gedesorganiseerde hechtingsstijl groeiden zelf op in een omgeving waarin:
🍁 nabijheid en veiligheid onvoorspelbaar waren
🍁 emoties van de ouders regelmatig overweldigend waren
🍁 er sprake was van emotionele verwaarlozing, verbaal, fysiek en/of seksueel geweld of ander grensoverschrijdend gedrag
🍁 trauma of ingrijpende gebeurtenissen terugkeerden, waardoor de veiligheid thuis afhankelijk was van hoe je je voelde of gedroeg.

🔄Zolang er geen bewustwording is op dit patroon, wordt dit vaak onbedoeld van generatie op generatie doorgegeven.

😐Het vraagt heel veel moed om aan de slag te gaan met jezelf als je overwegend deze hechtingsstijl bij jezelf herkent.

Je hebt als kind vooral geleerd dat mensen gevaarlijke wezens zijn.

❗️Je zal dan onbewust ook altijd alert zijn en anderen scannen.
Je bent supergevoelig voor afwijzing.
Reacties van anderen worden vaak verkeerd geïnterpreteerd.

Je zenuwstelsel staat altijd op scherp of bevriest gemakkelijk in situaties van nabijheid, emoties of stress.

In relaties kan zich dat vertalen naar
❤️ je wilt contact maar voelt ook intense angst
❤️ je gedrag is tegenstrijdig en onvoorspelbaar, voor jezelf en anderen
❤️ je vertrouwd anderen niet
❤️ je kind triggert je snel

❗️Je hechtingsstijl staat niet vast.

✅️Het is mogelijk om stap voor stap te leren om uit de onveiligheid te komen.
Wat nodig is zijn mensen die blijven.

⚠️Er zijn mensen die jouw beschadigd hebben.
Er zijn ook weer mensen nodig die jou laten voelen: je mag er zijn, bij mij ben je veilig.

Binnen het klimaat van een veilige relatie of met behulp van therapie is er heling mogelijk.

Binnen Take Care Coaching begeleid ik je graag ook wanneer je dit hechtingspatroon herkent.

Het mag met zachtheid en zoals altijd: stap voor stap.

09/01/2026

Volwassenen met een angstig-vermijdende hechtingsstijl
zijn vaak loyaal op een stille manier:
niet door hun ouders te verdedigen,
maar door te zeggen:
‘Mijn jeugd was prima.’
‘Er was niets mis.’

En vaak voelt dat ook zo.

Tot je merkt dat nabijheid spanning oproept,
dat je jezelf afsluit als iemand iets van je nodig heeft,
of dat je liever zelfstandig bent dan afhankelijk,
zelfs als je wél verlangt naar verbinding.

Misschien waren je ouders er wel fysiek,
maar niet emotioneel.
Er was geen afstemming.
Je gevoelens werden niet opgepikt.
Niet uit kilte, maar omdat ze het zelf nooit geleerd hadden.

Wanneer jij steun zocht, werd je
✨ aangemoedigd om sterk te zijn
✨ praktisch geholpen
✨ of subtiel afgeremd in je emotie

Niet keihard afgewezen,
maar ook niet vastgehouden.

Voor een kind voelt dat als: ik moet het zelf doen.
Zelfstandigheid werd beloond.
Je behoefte afgeremd.
Je werd het makkelijke kind.
En dus sloot je je steeds meer af en leerde je niemand nodig te hebben.

De loyaliteit die je nu voelt,
zit vaak in de ontkenning:
‘Als ik niet benoem wat ik miste, hoef ik ook niet te voelen dat ik iets nodig had.’

Je bagatelliseert en rationaliseert situaties.

Je ziet jezelf als een 'nuchter' persoon en bent je niet bewust dat jouw nuchterheid eigenlijk een beschermingsmechanisme is.

Gevoelens duw je weg door je lichaam aan te spannen, te slikken, veel te praten of je adem in te houden.

Irritaties maak je niet bespreekbaar als behoefte,
ze stapelen zich op of komen eruit als verwijt of ruzie.

Nabijheid van je partner kan benauwend voelen.
Niet omdat je geen verbinding wilt.
Wel omdat het snel voelt alsof er iets van je verwacht wordt.

Afhankelijkheid voelt onveilig: je rekent liever op jezelf
en voelt je snel te veel of kwetsbaar als je hulp vraagt.

Toch verlang je wel naar nabijheid.
Naar iemand die blijft, zonder dat jij alles hoeft te dragen.

Heling begint bij durven zeggen:
‘Ik stond er vaak alleen voor.’

05/01/2026

Mensen met een angstig vermijdende hechtingsstijl willen wel graag verbinding maar ervaren veel spanning bij emotionele nabijheid.

Troost vragen, verdriet toelaten in het bijzijn van de ander of je gevoelens delen, voelt te kwetsbaar.

Van buiten lijk je vaak sterk en zelfstandig.

Vanbinnen is er alertheid, spanning en twijfel.

Je maakt jezelf wijs dat je het wel alleen kan en de ander niet nodig hebt.

Hiermee bescherm je jezelf tegen de pijn van afwijzing.

In relaties kan zich dit uiten als

❤️ je wilt dichtbij je partner zijn maar trekt je terug als het te intens voelt.
❤️ je laat je gevoelens niet (altijd) zien uit angst om afgewezen te worden.
❤️ je schakelt tussen contact maken en afstand houden.

Als ouder kan het betekenen dat je je kind ziet en verzorgt maar dat je jezelf plotseling terugtrekt bij emoties of nabijheid die te intens voelt.

Je kind kan hierdoor meekrijgen dat verbinding fijn is maar ook opeens onveilig kan voelen.

Herken je deze hechtingsstijl bij jezelf?

Wees dan mild naar jezelf.
Ooit was jij klein en kwetsbaar.
Jij leerde van iemand anders hoe je met emoties omgaat.
Als jouw ouder(s) emoties vooral lastig vonden, kan het in jouw volwassen leven moeilijk zijn om ze te uitten.

Nu je volwassen bent mag je stap voor stap je hechtingsstijl overschrijven en leren dat het veilig en ook zo helpend is om emoties te uitten.

Emoties komen niet om weggedrukt te worden.

Binnen Take Care Coaching begeleid ik je om je hechtingspatronen in kaart te brengen en je zenuwstelsel te begrijpen.

Vanuit begrip kan er verbinding ontstaan en mag je gaan oefenen met toelaten i.p.v. forceren.

30/12/2025

2025 is weer bijna voorbij.

2025 is voor mij het jaar...

Waarin ik los kwam van zonde en schuld.

Waarin ik afscheid nam van onze kerkelijke gemeente.

Waarin ik mij openlijk uitsprak over de impact van religieus trauma.

Waarin ik contact kreeg met een diepe verlatingsangst in mij.

Waarin ik mijn innerlijk kind steeds beter begrijp en voel.

Waarin ik steeds meer leerde in verbinding te blijven, ook als het spannend werd.

Waarin ik steeds minder hoefde te fixen voor de ander omdat ik mezelf leerde dragen.

Waarin ik voor het eerst in mijn leven iets aardigs over mezelf kon denken.

Waarin ik de adviezen van business coaches over boord gooide en mijn hart ging volgen.

Waarin mijn praktijk nog meer floreerde.

Waarin er steeds meer mannen naar mijn praktijk kwamen.

Waarin ik William opnieuw om zijn JA woord vroeg na zo'n grote persoonlijke ontwikkeling te hebben doorgemaakt, die onze relatie veranderde.

Waarin ik voor het laatst een 3 voor mijn leeftijd heb staan.

En nog zoveel meer.

Hoe was jouw jaar?

Misschien had je de wind mee, misschien was er (flinke) tegenslag.

Weet je lieverd: het leven is geen wedstrijd.

Soms krijg je zulke 'klappen' te verstouwen dat je blij bent dat je überhaupt nog ademt.

Alles mag op jouw tempo.

Iedere dag opnieuw.

Soms is stilstaan en om je heen kijken het dapperste wat je kunt doen.

Alles gaat voorbij.

Ow ja, en hij zei JA.
Volmondig!
Hij is zelfs trots op deze vernieuwde versie❤️.

Zoveel zin in 2026 samen met alle lieve mensen om mij heen 😊

23/12/2025

'Ze deden hun best'.
'Het was een andere tijd'
'Ze wisten niet beter'

En dat is allemaal waar.

Alleen als het daar stopt, kan het ook een manier geworden zijn om niet te hoeven voelen, wat jij als kind hebt moeten missen.

Je ouders zorgden voor eten, drinken, kleding en onderdak.
Werkten hard.
Regelden misschien alles.

Maar emotioneel beschikbaar?

Dat niet.

Ze waren afwezig of niet afgestemd.

In ieder geval niet beschikbaar op het moment dat jij het nodig had.

Voor een kind voelt dat niet als 'jammer'.

Het voelt als onveilig.

Omdat je jezelf nog niet kunt redden en reguleren zonder hen.

Je wist nooit precies:

'Ben ik welkom?'
'Is er ruimte voor mij of ben ik teveel?'

En dus ging je hard werken voor contact of jezelf steeds meer afsluiten.

Niet omdat je zo was.

Maar omdat dat wel 'werkte'.

De loyaliteit die je nu voelt, was vroeger noodzakelijk.

Je kunt als kind niet bedenken 'Mijn ouder kan mij emotioneel niet geven wat ik nodig heb'.

Je gaat denken 'Het ligt aan mij'.

En dat mag juist met terugwerkende kracht erkend worden met begrip:
'Wat ik kreeg was niet genoeg voor mij'.

Zonder je ouders af te wijzen.
En ook zonder jezelf te blijven verlaten.

Juist in dit erkennen krijgen onverwerkte gevoelens ruimte.
En kunnen we zelf andere keuzes maken.

Want laten we eerlijk zijn: onze ouders waren vaak emotioneel afwezig door veel werken, verplichtingen en overleven.

Onze generatie loopt het risico om emotioneel afwezig te zijn door schermgebruik.

Niet omdat we slechte ouders zijn.

Maar omdat afwezigheid zich aanpast aan de tijd waarin je leeft.

22/12/2025

Je hoeft niet 'afhankelijk' over te komen om angstig- ambivalent gehecht te zijn.

Veel mensen met deze hechtingsstijl zijn juist sterk, verantwoordelijk en zelfstandig geworden.

Niet omdat ze geen nabijheid nodig hadden.
Wel omdat ze niet onvoorwaardelijk konden rekenen op steun.

Van buiten lijk je het prima alleen te doen.
Van binnen is er vaak veel alertheid, twijfel en een diep verlangen naar echte veiligheid.

Je bent continue op zoek naar bevestiging van de ander en voelt de angst dat de ander je aan gaat vallen of kwetsen.

Misschien herken je jezelf in deze hechtingsstijl.

Herkennen is het begin van verandering.

Ooit was het nodig om jezelf veilig te houden.

Nu is het vaak een belemmering omdat

➡️je vaak geen steun vraagt
➡️je verantwoordelijk maakt voor alles en iedereen
➡️moeite hebt om zelf steun te krijgen en hulp te ontvangen
➡️jij jezelf af blijft vragen of je echt de moeite waard bent
➡️je je eigen behoeften inslikt en je aanpast aan de wensen van de ander
➡️jezelf verantwoordelijk maakt voor het welzijn van de ander
➡️rust nemen voelt als falen

Met overprikkeling, vermoeidheid en uitputting als gevolg.

❗️Je hechtingsstijl staat niet vast.

Zicht krijgen op de patronen en belemmerende overtuigingen die zijn ontstaan, helpen je om hier stap voor stap uit te komen.

Het is mogelijk om een andere hechtingsstijl te ontwikkelen binnen het aangaan van veilige relaties of met behulp van een therapeut.

18/12/2025

Hoe ontstaat een veilige hechting?
Laat ik beginnen met de realiteit.

Geen enkel mens is 100% veilig gehecht.

Je kunt wél 'overwegend veilig gehecht' zijn.

Dat heeft alles te maken met hoe kwetsbaar wij als mensenbaby’s zijn.

❗️De eerste 1000 dagen van ieders leven zijn echter het meest vormend.

Deze starten bij de conceptie, niet pas na de geboorte.

De eerste jaren van ons leven zijn we volledig afhankelijk van onze ouders en verzorgers.

En hoe liefdevol hun intenties ook zijn: zij kunnen ons niet altijd geven wat we nodig hebben.

Ons zenuwstelsel is de eerste levensjaren nog extreem onrijp.

We raken snel overprikkeld en kunnen onszelf nog niet kalmeren. Daar hebben we een ander voor nodig.

⏰️Ook besef van tijd ontbreekt.
Spanning of gemis kan daardoor eindeloos voelen.

Daar komt bij dat je als jong kind je behoeften nog niet in woorden kunt uitdrukken.
Soms wordt jouw behoefte verkeerd geïnterpreteerd.

Soms zijn je ouders moe.
Soms ziek.
Soms hebben ze stress door verlies of tegenslag.
Of dragen ze hun eigen onverwerkte kindstukken met zich mee, die door jou geraakt worden.

👉 En dat is menselijk.

💢Een mismatch tussen ouder en kind is niet schadelijk op zich.
Wat wél belangrijk is, is dat de verbinding wordt hersteld. (daarover later meer)

✅️Onderzoek laat zien dat wanneer ongeveer 1 op de 3 behoeftevragen van een kind goed wordt opgepikt én hersteld,
er al een overwegend veilige hechting kan ontstaan.

Het gaat dus niet om perfect afstemmen, maar om genoeg afgestemd zijn.

Wat belangrijk is om te onthouden⤵️

De eerste 1000 dagen hebben we allemaal meegemaakt.
Toch hebben we er als volwassene, geen bewuste herinneringen aan.

📽Het is als een film zonder taal.

Deze ervaringen liggen wél opgeslagen in ons brein
en laten zich later zien als gevoelsherinneringen.

👶Wat je ervaart in het prilste begin,
voel je vaak nog steeds in je volwassen leven.

🍀 Het hoopvolle is:
Wanneer je je als volwassene bewust wordt van patronen,
kun je ze veranderen in meer helpend gedrag.

Hier komt mijn werk zo mooi samen.

🪢Volwassen helpen het onbewuste naar boven te halen.
🧩Zodat er puzzelstukjes op hun plek vallen.

16/12/2025

❤️Veilige hechting gaat niet over altijd perfect reageren.
Het gaat over kunnen schakelen.

Over spanning voelen.
Uit verbinding raken.
Weer terugkomen.
Verbinding herstellen.

🫶Als er in je zenuwstelsel ruimte is om te bewegen tussen spanning en ontspanning, ontstaat er ook ruimte voor het voelen van grenzen.

Jouw nee, of de nee van de ander, bedreigt de verbinding niet.

Rond de 50%-65% van de volwassen in de westerse landen zijn overwegend veilig gehecht.

Soms schieten ook deze volwassenen, onder invloed van stress, tijdelijk in een ander patroon.

Hoe je reageert, zegt niet wie je bent, maar wat je hebt geleerd in relatie tot anderen.

Bewustwording op die patronen en reacties brengt ruimte en beweging.

Herken jij jezelf in deze post of juist helemaal niet?

Komende tijd deel ik ook de drie andere vormen van hechtingsstijlen zoals de angstig-ambivalente hechting, vermijdende hechting en gedesorganiseerde hechting.

❗️Je hechtingsstijl staat niet vast.

Het is mogelijk om deze te veranderen binnen veilige relaties of met behulp van een therapeut.

Takecare_coaching

25/01/2026

21/01/2026

14/01/2026

13/01/2026

09/01/2026

05/01/2026

30/12/2025

23/12/2025

22/12/2025

18/12/2025

16/12/2025

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Maandag	09:00 - 17:00
Dinsdag	09:00 - 17:00
Woensdag	09:00 - 17:00
Donderdag	09:00 - 17:00
Vrijdag	09:00 - 17:00