28/03/2026
Als er één ding is wat funest is voor je zelfbeeld, dan is het…
jezelf voortdurend vergelijken met een ander.
Het gras kan soms zó groen lijken bij de buren.
Alsof anderen het beter voor elkaar hebben.
Meer energie.
Meer rust.
Meer balans.
Maar jij bent de ander niet.
Jij bent jij.
Met je eigen kwaliteiten en talenten.
En ook met je eigen kwetsbare plekken.
Ja, ook die horen erbij.
Want misschien merk je dat jij het tempo van deze maatschappij niet altijd kunt bijhouden.
Dat je sneller overprikkeld raakt.
Meer tijd nodig hebt om te herstellen.
Misschien lig jij ’s nachts wakker omdat je baby huilt.
Of voel je hoe moe je eigenlijk bent na weken van gebroken nachten.
Terwijl het op social media soms lijkt alsof anderen het allemaal moeiteloos doen.
Dat betekent niet dat er iets mis is met jou.
Je zenuwstelsel is niet gemaakt om altijd maar door te gaan.
En al helemaal niet wanneer je ondertussen ook nog voor een klein mensje zorgt dat volledig op jou vertrouwt.
Je hoeft jezelf niet te laten meesleuren door de menigte, mening of verwachting.
Je mag leren bij jezelf te blijven: wat heb ik nu nodig?
Natuurlijk is er niets mis met dromen of verlangen.
Met kijken naar wat je graag zou willen in je leven.
Maar vergelijken wordt pijnlijk wanneer je vergeet dat je alleen de buitenkant van een ander ziet.
En niet het hele verhaal dat daarachter zit.
Ik zie vergelijken ook vaak terug in therapie.
De één heeft na vier sessies al genoeg en kan weer verder.
Een ander zit misschien na tien sessies halverwege een traject of nog niet.
En dat is oké.
Misschien is de enige vergelijking die helpend is,
de vergelijking met jezelf.
Waar stond je een jaar geleden?
Wat heb je allemaal gedragen?
Waarin ben je gegroeid?
Herstel, groei en ouderschap hebben zelden een rechte lijn.
Iedereen beweegt in zijn eigen tempo.
Misschien mag je stoppen met vergelijken en vooral vriendelijker leren kijken naar jezelf.
Waarin vergelijk jij jezelf met een ander?
En wat doet dat met je?
