01/04/2026
Voordat ik angst en paniek kreeg was ik verslaafd aan sporten. Ik ging het liefst 5 keer per week naar de sportschool of ik nou moe was of niet. Ik deed krachttraining maar volgde ook lessen die behoorlijk pittig waren op het conditie stuk. Ik ging er altiid volle bak voor. Ik kende toen nog geen middenweg;) Het was altijd alles of niets.
Maar toen ik alweer bijna 13 jaar geleden plotseling last kreeg van angst en paniek veranderde dat compleet. Ik durfde de eerste paar jaar niet echt te sporten. Ik vermeed alles waardoor mijn adem sneller zou kunnen gaan. Want ik linkte dat aan angst/ hyperventilatie. En hier wilde ik zo ver mogelijk weg van blijven.
Dit had ik natuurlijk met veel meer dingen. In het begin vermeed is ook alles wat met negativiteit te maken had. Of alles wat mij teveel prikkels zou geven. Ik was de hele tijd bang voor de angst. Bang voor dag gevoel. Ik wilde dat nooit meer ervaren. En gelukkig ben ik al ontzettend ver gekomen en begeleid ik hier al jaren mensen in.
Maar sommige verhalen blijven wat actiever dan de andere. En zo ook mijn adem verhaal tijdens het sporten. Ik sport alweer behoorlijk wat jaren en hier word ik heel blij van. Maar de echte conditie lessen vermeed ik nog een beetje of ik deed het dan gewoon rustig aan. En ik zei dan vaak: ‘ Ach ik hoef dat ook niet meer.’ Maar eigenlijk was dat niet waar. Ik vertelde mezelf dit als excuus om het niet aan te hoeven gaan. Want diep vanbinnen wilde ik dit wel weer kunnen.
Dus daar ben ik een aantal weken mee begonnen. Het voelde als het juiste moment. Dus niet omdat het moest maar omdat ik er klaar voor was. Nou ik kan je vertellen dat die eerste les een behoorlijk uitdaging was. Alle verhalen gingen flink aan. Is dit wel goed? Hoort je adem wel zo hoog? Zakt mijn adem nog wel? Als ik maar niet ga hyperventileren! Nee joh dat gebeurd niet. Oh nu blijft hij wel heel hoog! Blah blah blah
Maar ik ging door want ik wist dat ik dit gewoon kon. Even werd ik emotioneel tussendoor omdat ik blij was dat ik het aanging maar ook omdat het best pittig was. Wat een mentale strijd was het weer. Maar nu 7 of 8 lessen verder is het verhaal steeds meer naar de achtergrond. En dat voelt heerlijk