Rebalancing is een diepgaande vorm van lichaamswerk die je (aan)raakt op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel vlak.
Het is persoonlijke ontwikkeling en bewustwording via je lichaam. Rebalancing (aanraken, (actieve) meditatie en zelfonderzoek), stoelmassages waardoor je meer ontspant, je vitaler voelt, authentieker bent www.marearebalancing.nl
23/04/2026
🌸 Als je meer van jezelf wilt ontdekken/toestaan
🌸 Als de grenzen van waar je comfortabel mee bent je hinderen
🌸 Als je je gevoel van veiligheid wil verruimen
Je bent van harte welkom voor een individuele Rebalancingsessie
Vanaf morgen een nieuw praktijkadres, aan huis. Zin in mensen hier ontvangen, samen op onderzoek te gaan.
Je bent van harte welkom voor Rebalancingsessies 🌸
01/03/2026
N**E - Michael Leunig
From the dream inside our mother’s womb,
We come into the crowded noisy room
Of life on earth.
Our birth is rude.
We come completely n**e.
The soul is raw.
Our skin is bare.
At first we feel the air
And there and then the naked breast is found.
All of life is soft and warm and round,
The ni**le and the lips so pink and ripe and new,
The newborn mouth knows what to do,
And skin is pressed excitedly to skin
As memories of feel and touch begin
In loves’ first blissful primal kiss.
And every kiss forevermore will be a bit like this.
For skin holds memories of touch,
The sight or feel of nakedness awakens much.
And skin begins to feel a need for skin
The stirrings of the memory within.
The milk and rapture of the mother’s breast
The love of skin to skin will never rest;
By grace and innocence compelled:
The need to hold, and to be held.
Just to hold a hand or stroke a brow.
The tingling of the naked touch returns the soul unconsciously somehow
To warmth and nudity with mother at the start,
When we were happiest in our naked little heart
Than we would be for evermore.
And so we touch ourselves,
Or touch each other and explore
The beauty and the miracle of skin;
The sensuous memory unbeknown within.
To kiss grandmothers’ cheek,
To feel a lovers’ hand upon your arm
The hand that rubs our back until we’re calm.
To taste the new-found lips, the strange caress.
To yearn for total nakedness.
Of self and other.
A bright reincarnation of a sacred time with mother.
Far beyond the realms of love or joy or sin.
Oh the wonder and the longing in our naked skin.
01/03/2026
N**E
From the dream inside our mother’s womb,
We come into the crowded noisy room
Of life on earth.
Our birth is rude.
We come completely n**e.
The soul is raw.
Our skin is bare.
At first we feel the air
And there and then the naked breast is found.
All of life is soft and warm and round,
The ni**le and the lips so pink and ripe and new,
The newborn mouth knows what to do,
And skin is pressed excitedly to skin
As memories of feel and touch begin
In loves’ first blissful primal kiss.
And every kiss forevermore will be a bit like this.
For skin holds memories of touch,
The sight or feel of nakedness awakens much.
And skin begins to feel a need for skin
The stirrings of the memory within.
The milk and rapture of the mother’s breast
The love of skin to skin will never rest;
By grace and innocence compelled:
The need to hold, and to be held.
Just to hold a hand or stroke a brow.
The tingling of the naked touch returns the soul unconsciously somehow
To warmth and nudity with mother at the start,
When we were happiest in our naked little heart
Than we would be for evermore.
And so we touch ourselves,
Or touch each other and explore
The beauty and the miracle of skin;
The sensuous memory unbeknown within.
To kiss grandmothers’ cheek,
To feel a lovers’ hand upon your arm
The hand that rubs our back until we’re calm.
To taste the new-found lips, the strange caress.
To yearn for total nakedness.
Of self and other.
A bright reincarnation of a sacred time with mother.
Far beyond the realms of love or joy or sin.
Oh the wonder and the longing in our naked skin.
- Michael Leunig
26/02/2026
Bezig met het creëren van een fijne praktijkruimte in huis. Zorgvuldig, stap voor stap de kleuren en de inrichting kiezen die passen bij de sfeer van sessies: warmte, zachtheid, natuur, intimiteit, ruimte.
Vanaf 21 april verhuist de praktijk van de Verbindende Factor in Nuenen naar Herzenbroekenweg 94 in Eindhoven.
12/02/2026
De Herberg van Rumi
Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.
Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.
Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.
Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….
De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.
Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.
11/02/2026
In de tweedaagse Rebalancingworkshop Controle en Loslaten word je je op een speelse en prettige manier bewust van je eigen patronen rond controle en loslaten. We gaan met verschillende oefeningen en meditaties op zoek naar wat het thema voor jou – en je lichaam – betekent.
Ga je mee op onderzoek? https://rebalancing.nl/training/workshop-controle-en-loslaten-3/
10/02/2026
Begin dichtbij
Begin dichtbij
Neem geen tweede stap of de derde
Begin met de eerste,
dat wat het meest dichtbij is,
de stap die je niet wilt nemen.
Begin met de grond die je kent,
de grond onder je bleke voeten,
jouw eigen manier om het gesprek op te starten
Begin met je eigen vraag
Laat vragen van anderen liggen, laat ze niet iets simpels smoren
Om een andere stem te vinden, volg je eigen stem,
wacht totdat die stem het ene oor wordt dat luistert naar het andere
Begin NU
Neem een kleine stap die van jou is
Volg niet iemand zijn heldendaden, wees bescheiden en gefocust
Begin dichtbij
Neem niet die ander voor jezelf aan
We moeten allemaal mensen en dingen loslaten in ons leven. Liefde, ouders, kinderen, vriendschappen, dromen.
We hebben allemaal bedrog of oneerlijkheid meegemaakt. Zijn gekwetst of gefrustreerd. Voelen ons afgesneden, eenzaam.
Het leven is niet alleen geluk. Pijn en lijden zijn een onlosmakelijk onderdeel van het leven.
Uiten wat er in je omgaat is daarin zo verbindend. Pas als we vertellen, delen over de pijn van binnen, kunnen we ervaren dat anderen dat herkennen.
Kun je ervaren dat je niet de enige bent.
Er zit wijsheid in ‘gedeelde smart is halve smart’.
Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Marea Rebalancing nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.
Dit is een persoonlijk stuk over wat Rebalancing voor mij betekent. Hoe het me nieuw leven inblies. Ruimte gaf aan wat ik wel voelde maar geen idee had wat ik daarmee moest aanvangen. Daar, tijdens mijn eerste sessies, in de praktijkruimte van mijn Rebalancer vielen heel veel puzzelstukjes op zijn plaats.
Zoekend was ik. Naar iets waardoor ik me weer levend zou gaan voelen. Iets dat me innerlijke rust zou geven. Ik had me verschanst in mezelf. Van buiten gebeurde er vanalles maar van binnen voelde ik me vlak. Doods. Geen hoogte- en geen dieptepunten. Ik wist dat deze toestand niet de waarheid was. Dat er meer in zat. Dat het echter kon. Levendiger.
De psycholoog bleef me te mentaal. Het praten over, de woorden drongen niet door mijn pantser heen. Een astroloog stelde aanraken voor. ´Je bent als kind te weinig aangeraakt. Het kan je nu ondersteunen om op een professionele manier aangeraakt te worden. Rebalancing bijvoorbeeld.’
En daar, in de sessies bij mijn Rebalancer, verschenen de eerste barsten in mijn pantser. Ik herinner me bijvoorbeeld dat ik vertelde over mijn jeugd. Hoe het vroeger thuis was. Maar hier kwam ik niet weg met dat verhaal vanuit mijn hoofd af te ratelen. Ik werd gevraagd te vertragen. We stonden stil bij wat ik voelde bij wat ik vertelde. De tranen biggelden over mijn wangen bij de beelden die opkwamen van mezelf als klein meisje van 8. Voor het eerst was ik echt bij haar, luisterde ik naar haar.
Op de massagetafel raakte mijn Rebalancer me aan. Vroeg naar mijn gevoelde ervaring. Ik herinner me het woord ‘torsie’ dat beelden opriep van klem zitten. Ze bewoog me. Draaide mijn romp ten opzichte van mijn be**en. Het voelde wat pijnlijk en ik was bang dat ik zou vallen. Mijn adem stokte. Ik hield me stil. Hield vol. Liet haar begaan. ‘Wat ervaar je?’ Haar vraag alleen al was genoeg om mijn keel dicht te duwen en mijn hoofd overuren te laten maken. Wat verwachtte ze voor antwoord? Wat kon ik wel en niet zeggen? Wat voelde ik eigenlijk? Ze zal wel weten wat ze doet toch? ‘Ik voel me bang’, stamelde ik. ‘Het is wat pijnlijk en ik ben bang om van tafel te vallen.’ ‘Ok’, was het antwoord. ‘Wat zou je kunnen doen om jezelf te helpen?’ ‘Uh. Vragen of je wil stoppen met me bewegen. Of het langzamer kan. Zeggen wat ik voel.’