23/01/2026
In het boek (het hechtingsplan) beschrijf ik de symboliek van het vliegdekschip als metafoor voor bewust en stevig ouderschap.
Zelf heb ik ervaren dat de levensreis die je aflegt, ondanks je intensieve rol van moeder, onverminderd voort raast en dus ook emoties, verwarring en instabiliteit veroorzaakt.
Het is onmogelijk kinderen dat te besparen. Ook al zouden ze enorm gebaat zijn bij een onwankelbaar schip als basis onder zich.
Een mama is ook een mens, met alles wat daarbij hoort.
Deze verantwoordelijkheid kan wel eens als een druk voelen. En het raakt me, hoe alles doorwerkt, van mijn moeder op mij, van haar moeder op haar, van mij op mijn kinderen … het ontroert me, doet me liefde voelen voor het grote geheel en al die prachtige wezens die daarin verbonden zijn.
Hierover met je kinderen (al zijn ze nog zo jong) open en vanuit je hart delen, uiteraard aangepast aan wat ze aankunnen, is wat je kan doen. Ook baby’s begrijpen meer dan je denkt. Als ze jouw liefde voor jezelf, voor haar of hem én jouw vertrouwen in die reis kunnen voelen is dat al immens veel …
Als je het moeilijk hebt zullen kinderen proberen dat te compenseren, zich aan gaan passen of iets van je over trachten te nemen en daar mag je ze bewust ruimte geven en duidelijk maken dat dat niet hoeft.
Dat jijzelf verantwoordelijk bent en niet zij...dat je het zelf kan dragen.
Vertel ze dat ze toch veilig bij je zijn.
Ook als mama kwetsbaar is, is ze mama. Met alles erop en eraan. Het verhaal is zo vol van allerlei gevoelens, ervaringen vanuit ieders perspectief en zo vol van kansrijke, om te zetten, thema’s …. dat mag een levensreis zijn. Verwelkom die levensreis … en blijf je openen voor liefde, dat is waar alles over gaat, óók als je soms angst, schuld, overweldiging of schaamte ervaart.
mooiste liedje ever ….
.porro en .aartsen : tot aan de maan en terug en 100.000 miljoen keer op en neer 🙏🤍🤍🤍✨
