Esther Stolk, Elim (2026)

23/04/2026

Weet je wat ik zo mooi vind aan mijn werk? Dat alles steeds meer samenkomt.

Omdat ik verschillende tools en mogelijkheden in huis heb, kan ik een paard tegenwoordig op veel meer lagen ondersteunen dan alleen kijken naar wat je aan de buitenkant ziet. En juist daar zit vaak het verschil.

We zijn nog vaak geneigd om naar één symptoom te kijken. Een paard loopt linksachter niet fijn, dus alle aandacht gaat naar linksachter. Een paard reageert met opzadelen, dus het zadel krijgt de schuld. Een paard is gespannen, dus hij heeft “gedrag”.

Maar zo simpel werkt een lichaam meestal niet.

Mensen sturen mij weleens een filmpje met de vraag: volgens mij loopt hij linksachter niet goed. En dan krijg ik een close-up van alleen de kogel, zo ingezoomd dat ik amper de rest van het paard zie.

Terwijl ik juist wil weten hoe hij in zijn geheel beweegt. Hoe hij zijn rug gebruikt. Hoe hij zijn hoofd draagt. Hoe de staart meebeweegt. Hoe de ogen kijken tijdens beweging. Waar hij compenseert. Waar hij spanning vasthoudt. Hoe het totaalplaatje eruitziet.

Want wat jij ziet op één plek, ontstaat lang niet altijd op die plek.

Dat is precies waarom ik mijn werk zo waardevol vind. Ik hoef niet alleen naar losse signalen te kijken, ik mag naar het geheel kijken.

En daarin ontwikkel ik mezelf steeds verder.
Ik merk dat ik steeds beter met de energie van het paard kan werken, maar ook met die van de eigenaar. De afgelopen sessies heb ik bij sommige afspraken een reading gecombineerd, en dat was ontzettend waardevol.l voor het herstel💖

Bij één sessie nam ik ook een stukje van de eigenaar mee in wat er speelde. Toen dat besproken werd, voelde het paard direct opgelucht. Hoe bijzonder is dat. Beide ook blij gemaakt met de bachbloesmes 😍

Vroeger zei ik altijd dat ik de vertaler tussen paard en eigenaar wilde zijn. En ik merk dat dit steeds meer vorm begint te krijgen.

21/04/2026

Soms kun je je oprecht gelukkig voelen en toch tegelijkertijd een schuldgevoel ervaren, en ik denk dat veel meer mensen dat herkennen dan we vaak uitspreken. Vandaag merkte ik het heel sterk bij mezelf, omdat ik voelde dat ik behoefte had aan rust, ruimte en even tijd om aan mezelf te besteden, maar dat mijn hoofd daar direct iets van vond. Dan komen ineens die gedachten omhoog dat je een bedrijf hebt, verantwoordelijkheden draagt, paarden hebt om voor te zorgen, een huis hebt dat doorgaat en dat je dus eigenlijk geen recht hebt om even stil te staan.

En juist dat maakt het vaak zo zwaar, want het is niet alleen de vermoeidheid of de behoefte aan rust die je voelt, maar ook de innerlijke strijd tussen wat je lichaam vraagt en wat je hoofd van je verwacht. Terwijl je diep vanbinnen weet dat doorgaan niet altijd de oplossing is, blijft er toch een stemmetje dat zegt dat je nog meer moet doen, nog sterker moet zijn en nog even door moet zetten.

Vandaag heb ik daarom bewust gekozen om het anders te doen. Ik heb een paar dingen verschoven, ik heb voor mezelf een massage ingepland en vanavond ga ik voor het eerst naar een cacao ceremonie met klankschalen. Niet omdat het slecht met me gaat, maar juist omdat ik voel dat er iets losgelaten mag worden en dat ik mezelf daarin serieus wil nemen. Soms zit groei namelijk niet in nog harder werken of nog meer volhouden, maar juist in durven vertragen, voelen wat er onder de oppervlakte speelt en jezelf geven wat je normaal steeds uitstelt.

Ik voel heel sterk dat er mooie dingen op mij wachten en dat mijn toekomst dichterbij voelt dan ooit, maar ik voel ook dat er nog iets in mij aandacht vraagt voordat ik daar helemaal vrij naartoe kan bewegen. En misschien is dat wel de grootste les van vandaag: dat voor jezelf kiezen niet egoïstisch is, maar soms precies is wat nodig is om verder te kunnen groeien.

Ik ben benieuwd of meer mensen dit herkennen, dat je voelt dat je rust nodig hebt maar je daar toch schuldig over kunt voelen, en of er mensen zijn die ervaring hebben met cacao ceremonies???

19/04/2026

Wat je op een neppaard niet voelt… maar wel alles bepaalt.

Veel ruiters oefenen fanatiek hun houding, handen en hulpen, maar missen één cruciaal onderdeel dat je op een stilstaand neppaard bijna niet kunt voelen: de richting van de ribbenkast van je paard.

Want niet ieder paard beweegt van nature recht door het lijf en staat 23 u in zijn eigen favoriete houding. En niet ieder paard geeft echt na of draagt zichzelf correct. Daardoor staan niet alle wervels even goed uitgelijnd en ontstaat er vaak compensatie ergens in het lichaam.

Wat ik ook veel zie, is dat tijdens het opwarmen; belangrijke voorbereidende oefeningen worden overgeslagen. Terwijl juist simpele dingen, zoals een correcte volte links en volte rechts, enorm waardevol kunnen zijn.

Mits goed gereden help je daarmee niet alleen spieren op te warmen, maar geef je ook de ribbenkast een prikkel om weer meer in het midden te komen. Vanuit daar krijgt de hals meer ruimte, kan de rug beter meebewegen en ontstaat in mijn ogen pas echte verticale balans.

En dáár begint uiteindelijk ook een betere houding en zit van de ruiter. Want hoe wil jij “netjes” zitten op een paard dat scheef onder je wegloopt?

Let op: sommige paarden zijn door andere factoren in het lichaam al uit balans. Denk aan spanning in de hals weefsels, compensatiepatronen of beperkingen achter in het lijf. Dan is het veel lastiger om die ribbenkast weer centraal te krijgen.

Laat dan iemand meekijken die verder kijkt dan alleen training. Iemand die ook begrijpt hoe het lichaam werkt en hoe belangrijk het hoofd is, vooral het kaakgewricht. Dat gebied staat in verbinding met schouders en achterhand.

Zit daar ergens een kink in de kabel, dan betaalt de rest van het lichaam vaak de prijs. Eerst subtiel door een irritatie … later soms duidelijker met een blessure.

Dus voordat je harder of vaker gaat rijden, meer been geeft of aan jezelf twijfelt: kijk eerst hoe het lichaam uitgelijnd is.

Veel houding en zit problemen zijn geen houding van de ruiter problemen , maar een correct lichaamsgebruik van het paard…

Ps het is wel vaak het kip ei verhaal, zat de ruiter scheef waardoor het paard scheef liep, of andersom?

17/04/2026

Ik voel me vandaag echt zo’n emotionele doos, geen idee waarom, maar soms komt dat gewoon even binnen. Misschien ook omdat ik steeds meer begin te voelen dat al dat harde werken… zich gewoon aan het lonen is. Dat klinkt zo groot, maar zo voelt het wel.

Soms is het bijna alsof ik in een soort droom leef. Omdat ik gewoon doe waar ik écht blij van word. Mensen en dieren helpen om zich beter te voelen in hun lichaam, en ook mentaal weer wat lichter te worden.

En ik denk dat dat voor mij zo veel betekent, omdat ik zelf ook heb ervaren hoe het is als iemand er voor je is. Mensen die mij hebben geholpen, die me gesteund hebben in moeilijke periodes. Maar ook mensen die met mijn paarden hebben meegedacht en hun best hebben gedaan om ze te helpen. Ik weet gewoon hoe waardevol dat is… en hoeveel dat voor je kan doen.

Misschien maakt dat me vandaag wel zo sentimenteel. Omdat ik nu zelf dat stukje mag zijn voor iemand anders. Dat ik iets kan betekenen, en dat dat dan ook echt binnenkomt bij iemand. Dat geeft zo’n bijzonder gevoel.

Het is ook echt mijn passie om te blijven zoeken naar hoe alles met elkaar verbonden is. Waarom iets gebeurt, wat eronder ligt, wat het lichaam probeert te vertellen. Soms voel ik me bijna een soort automonteur. Als een auto niet start, ga je ook niet zomaar wat doen, maar werk je een hele checklist af. Heeft ‘ie benzine, stroom, olie, klopt alles?

En zo kijk ik ook naar paarden en dieren. Als er bijvoorbeeld artrose speelt, dan kun je het lichaam ondersteunen met bouwstoffen. De VitaFloor ondersteunt het zenuwstelsel, helpt het lichaam weer in een andere stand te komen. En zo heeft alles wat ik inzet zijn eigen plek in dat geheel.

En dan heb ik het nog niet eens over alles wat minder tastbaar is. De gesprekken, het coachen, het stukje bewustwording. Dat is minstens zo belangrijk.

En vanmorgen… stond ik weer bij onze Nach. Ik keek hem in zijn ogen en dacht alleen maar: jeetje paard, wat ben jij toch fantastisch. Ik ben zó dankbaar dat jij op ons pad bent gekomen en wat heb ik veel mogen leren, en dat ik jou heb mogen begeleiden naar waar je nu staat.

Ik ben echt zo trots op hem.

En misschien is dat wel waar het allemaal om draait. 💛

14/04/2026

Podcast: Door de ogen van de paardentherapeut

Wat als de dingen waar jij tegenaan loopt met je paard helemaal niet zo “normaal” zijn als vaak wordt gezegd, maar signalen die je eigenlijk al veel eerder had willen begrijpen?

Aflevering 2 staat inmiddels online en daarin zijn we nog een beetje aan het zoeken naar elkaar, naar hoe we het gesprek voeren en wat we precies willen overbrengen, maar juist daarom voelt het ook heel eerlijk en herkenbaar, alleen merken we ook dat we niet aan de oppervlakte willen blijven hangen en dat we veel meer de diepte in willen gaan, naar dat stuk waar het vaak misgaat, waar dingen niet kloppen en waar je als eigenaar soms al lang voelt dat er iets speelt maar het niet goed kunt plaatsen.

En precies daarom hebben we jou nodig, want wij kunnen wel bedenken waar we het over gaan hebben, maar uiteindelijk willen we afleveringen maken waar jij jezelf in herkent en waar je ook echt iets uithaalt.

Dit zijn onderwerpen die we dagelijks tegenkomen in de praktijk en waarvan we weten dat ze spelen bij heel veel mensen:
1. “Hij luistert gewoon niet”
2. De grootste fout bij kreupelheid
3. “Hij is gewoon een beetje stijf”… of toch niet?
4. Waarom je paard ineens ontploft
5. De rol van de ruiter en waar het daar vaak misgaat
6. Wanneer je eigenlijk al te laat bent
7. Waarom behandelingen soms niet werken
8. Het verschil tussen ontspanning en uitgeschakeld zijn
9. Waarom je paard steeds terugvalt
10. Wat je paard al lang probeert te vertellen, maar wat vaak gemist wordt

We zijn deze week van plan om nieuwe afleveringen op te nemen, dus dit is hét moment om je stem te laten horen.

Laat in de reacties jouw top 3 achter (bijvoorbeeld 4 – 7 – 10), of stuur me een bericht als jouw onderwerp er niet tussen staat, want dan nemen we die gewoon mee.

Link in bio naar de podcast.

13/04/2026

En omdat er signalen gemist waren, kreeg ze ook nog is les, waarbij ze de pony moest slaan en “vooruit” schoppen.

Waarna ze die les met tranen in haar ogen stond…

Dit is het verhaal van afgelopen jaar in een notendop:

“Een jaar geleden heb ik contact opgenomen met ester, om als laatste poging te kijken of wij samen plezier in het rijden kunnen krijgen. Zo niet dan gaan we vanaf de grond verder teminste dat was mijn idee.
Sammy heeft zowel fysiek als vooral mentaal hele grote obstakels gehad waardoor hij het rijden echt niet leuk vond. Voordat ik contact opnam met esther hebben we al les gehad van andere instructeurs hun oplossing was om hem er doorheen te slaan dan moet het wel goedkomen. Zelf vond ik deze aanpak niet eerlijk naar mijn paard toe omdat er wel meer aan de hand is.
Toen wij vorig jaar begonnen, sloot sammy zich voor de hele wereld af er was geen contact mee te krijgen. Vanaf de grond was het al een heel anders paard maar zodra het zadel erbij kwam was hij mentaal weg.
Ik wist dat dit een hele lange weg zou gaan worden en alles wat zou gaan lukken is leuk en als het echt niet wil is dat ook prima. We zijn helemaal bij het begin begonnen het opzadelen want ook dit bracht best wel wat spanning mee. Hierna heb ik hem vanaf de grond geleerd om in te parkeren voor het krukje eerst zonder zadel en later met.
Toen kwam ons grootste obstakel het opstappen en rijden. “

Lees verder in de reacties:

08/04/2026

Open route op 29 april 2026

Om 15u jellem en om 17u in drachten, tot 1830.
Ervoor en erna plak om aan te sluiten.

App mij 0653518254
Wat je wil, en waar je paard staat.

Nog vragen? Stuur dan snel een pb voordat je vol is.

06/04/2026

Met Nano CellCare hebben we het vaak over wat erin zit. Mineralen, hyaluron, ( de bouwstoffen voor maximaal herstel)… en dat het ingezet wordt voor pezen, spieren, gewrichten, luchtwegen, doorbloeding en weerstand. En begrijp me niet verkeerd, dat klopt ook. Alleen dat is niet waar het echte verschil zit.

Wat deze therapie bijzonder maakt, zit ‘m namelijk niet alleen in de inhoud, maar vooral in de manier waarop het aan het lichaam wordt aangeboden en de grootte van de deeltjes.

Want als je daar even bij stilstaat… we denken vaak in termen van centimeter of millimeter, maar dit gaat nog veel verder. Dit gaat naar nanometer. Zó klein dat je het kunt vergelijken met de grootte van een virus, en die kun je ook niet zien met je blote oog.

En daar zit precies de kracht van het geven van de bouwstoffen het lichaam.

Veel mineralen wat je B.v. via de mond geeft, moet eerst door het hele maag-darmstelsel. Het blijft uiteindelijk een soort “korreltje” waar het lichaam nog iets mee moet doen, verwerken, verdelen… en dan maar hopen dat het komt waar je het wilt hebben.

Met Nano CellCare werk je met een verneveling, een hele fijne mist van deeltjes op nanoschaal. En doordat het zo klein is, wordt het anders aangeboden aan het lichaam. Het komt dichter bij de cel, waardoor de cel het gelijk kan opnemen en er direct iets mee kan doen. (Zeker als je het ook nog is lokaal doet, waar de schade zit)

Dus ja, het gaat niet alleen om wat je geeft… maar vooral of het lichaam het überhaupt kan opnemen en benutten.

En dat is precies waar voor mij het verschil zit.

Loop jij vast met herstel?
Of kan je paard niet ingespoten worden omdat je paard gevoelig is voor hoefbevangenheid? Of wil je gewoon geen risico lopen op een bacterie die niet naar binnenstraat?

Na EquiDay ga ik weer trajecten aannemen.

Geef nu alvast aan, ik werk op volgorde van ernst en binnenkomst.

04/04/2026

Onbewust onbekwaam…
Dat zijn termen die in een opleiding of cursus leer, maar eigenlijk betekend het dat je iets niet bewust doet….

Vanmorgen in de les, kwamen we op een punt, dat er gestuurd werd alleen aan de binnenteugel en de buitenteugel los “gegooid” werd. Met als doel, het paard in te buigen, maar dat werd verbuigen.
Met het gevolg dat sturen een uitdaging werd en het paard over de buitenschouder weg liep…

Maar deze dame, die leert het beste bij voelen😉😏 (en ze leert knetter snel!) dus haar even in de elastieken gezet🤣

Stap 1 is dus bewustwording, wat voel je, en wat voel je niet?
Deze kwam als inzicht binnen.

Niet alleen haar houding werd beter, maar ook het lichtrijden ging makkelijker en denk het aller belangrijkste, haar paard ging meer in balans en ontspanning lopen en ze proesten als een gek, en dat had ze nog nooit zo erg gedaan.

Nu hebben ze even 2 weken “vrij” van mij en mogen ze alles lekker gaan processen😉

In de praktijk zie ik zo veel verschillende dingen en iedereen heeft een unieke aanpak nodig. Maar ook hun “eigen” fundament, zo iets leer je niet online… maar in de praktijk.

Trots op deze 2!

Wil jij ook weer genieten en stappen vooruit maken?

Plan er afpraak

Regio Hoogeveen. Max 45 min rijden voor 1 paard tenzij op de route.

03/04/2026

Paarden… om soms moe van te worden, recent nog een partij hooi terug gebracht omdat ze het echt niet aten 😱.

Va nu laten we paarden testen, Gert demonstreert even hoe hij dat doet😉🙈

Esther Stolk

23/04/2026

21/04/2026

19/04/2026

17/04/2026

14/04/2026

13/04/2026

08/04/2026

06/04/2026

04/04/2026

03/04/2026

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type