Heksen van Exloo

26/02/2026

Chaos en oertijd

Ik liep vanmorgen heerlijk door het bos te wandelen met de honden toen ik opeens een harde blaf hoorde die overging in een soort hondengegil van Hope, een van onze honden.
Het was alsof ze aangevallen werd door een ander dier of dat ze vastzat in een hol.
Het was geen gewoon blaffen, maar een echt paniekgeluid.

Met Snoopy van bijna zeventien in mijn armen ben ik een helling op gestrompeld met de andere 3 honden om mij heen springend, dwars door struiken, omgevallen bomen, takken trekkend aan mijn kleding en Snoopy die tegenstribbelde en uit mijn armen wilde springen. Mijn hart klopte in mijn keel, ik dacht aan een wolf, aan gevaar.

En dan sta je daar, eindelijk op die heuvel, bekrast en onder de takken en bladeren.
Zij kijkt me aan van ben je daar eindelijk en loopt triomfantelijk rond een boom, alsof ze een schat heeft gevonden. En ik, ik zie ….. helemaal niets.
Waarschijnlijk was er een eekhoorn of boommarter die net zo hard schrok als wij en de boom in was geklommen.

Alle honden veilig. Alleen mijn hartslag behaalde snelheden die ik niet wist dat dat kon.
Mijn honden keken mij aan of ik gek was geworden ervan overtuigd dat dit ook zo was.

Nadat ik weer wat op adem was gekomen, moesten wij natuurlijk weer naar het pad, maar alles was zo overwoekerd dat ik besloot naar de andere kant te gaan van het bosje en naar het land van de boer.
Wij kwamen uit het ruige stuk bos op een open stuk land. En daar zag ik hem.
Een vuursteen. Bijna als een kleine piramide.

Ik stond daar nog na te trillen van hondenchaos en hield ineens iets vast dat duizenden jaren oud is. Een vuursteen, misschien door mensenhanden gevormd.
Misschien een werktuig, misschien iets waarmee ooit vuur is geslagen.

Terwijl ik net nog dacht aan wolven en gevaar, stond ik daar met een stukje steentijd in mijn hand.
Dat vond ik bijzonder.

Je kunt in paniek door een bos rennen, denken dat de wereld instort
en vijf minuten later sta je stil op een akker met iets in je hand dat al bestond lang voordat wij hier rondliepen.

Alle honden veilig.
Hartslag weer normaal.
En in mijn jaszak een stukje oertijd.😉

26/02/2026

🌿 Zilveren zwammen in het winterlicht 🌿

Gistermorgen liep ik met mijn vijf honden over een prachtig bospad in de zon.
De eerste echte voorjaarswarmte op mijn gezicht, vogels die fluiten, en dat stille gevoel dat het leven weer op gang komt.
En toen viel mijn oog op iets dat even oplichtte in het licht.

Tussen de takken en het dorre blad stond een oude boomstronk. Het hout was verweerd, zacht geworden door tijd en regen. En op het oppervlak groeiden dunne waaiers van zwam, laag over laag, alsof het hout zelf versierd was.

In het zonlicht kregen ze een subtiele zilveren g***s.
Een zachte weerkaatsing, alsof het licht even bleef hangen op de randjes van de zwam. In de schaduw lijken ze grijs of wit, bijna onopvallend. Maar wanneer de zon er precies goed op valt, verandert hun kleur. Dan dragen ze iets van parelmoer, iets dat je even doet stilstaan.

Dit zijn houtbewoners.
Zij leven van wat al geweest is. Ze breken het oude af en maken ruimte voor nieuwe groei. Hun werk is stil en geduldig.

Je loopt er vaak langs zonder ze te zien.
Tot het licht ze raakt.
En dan zie je hoe zelfs een boom die geveld is, nog schoonheid draagt. Hoe leven en afbraak in elkaar overlopen. Hoe het bos niets verspilt.

Misschien is dat wat zulke momenten zo bijzonder maakt. Niet omdat er iets bovennatuurlijks gebeurt, maar omdat je het ineens ziet. Een flits van zilver tussen takken. Een g***s die er altijd al was.
Soms hoef je alleen maar even stil te staan om het te zien
🌿

Heksen van Exloo
🌛🌹🌜

Afbeeldingen: eigen foto en eigen AI

25/02/2026

🌑De Zwarte Heks 🌑

De Zwarte Heks draagt geen kwaad.
Zij draagt diepte.
Zwart is voor haar geen dreiging, maar ruimte.
De ruimte van de nacht, waarin vormen zachter worden en waarheid duidelijker kan spreken.
Waar anderen wegkijken, blijft zij staan.
Niet om te oordelen, maar om te zien.

De Zwarte Heks werkt met schaduw om haar te begrijpen.
Zij weet dat ieder mens lagen heeft die niet direct zichtbaar zijn.
Angst, verlangen, oude patronen, vergeten herinneringen.
Wat verborgen is, hoeft niet bestreden te worden.
Het mag erkend worden.

In de stilte van het donker worden maskers minder belangrijk.
Daar kan eerlijkheid ontstaan.
De Zwarte Heks zoekt geen macht over anderen.
Zij zoekt waarheid in zichzelf.
Zij durft te dalen in het onderbewuste,
in dromen, in symbolen, in wat zich tussen woorden beweegt.
Mysterie is voor haar geen gevaar, maar een toegangspoort.

Zwart absorbeert.
Het neemt op wat losgelaten mag worden.
Het beschermt wanneer grenzen nodig zijn.
Het herinnert eraan dat niet alles in fel licht hoeft te staan om werkelijk te zijn.

De Zwarte Heks is niet tegen het licht.
Zij weet alleen dat zonder nacht geen sterren zichtbaar zijn.

Welke kleur je ook draagt; groen, wit of zwart, uiteindelijk gaat het niet om de tint, maar om de waarheid waarmee je je eigen pad bewandelt. 🌿

Heksen van Exloo
🌛🌹🌜

24/02/2026

🌙 Wat baat kaars en bril, als de uil niet zien wil? 🕯️🦉

Ik kwam deze afbeelding tegen, met een prachtige hermetische uitleg erbij over innerlijk vuur, verborgen kennis en nachtelijke wijsheid. En eerlijk is eerlijk, die omschrijving was mooi, symbolisch en rijk.

Maar iets in mij werd nieuwsgierig.
Ik wilde weten: wat is deze prent eigenlijk écht? Waar komt zij vandaan?

En toen bleek het een 17e-eeuwse Nederlandse gravure te zijn.
Met onderaan een eenvoudige zin:

“Wat baet keers off bril, als den uil niet sien en wil.”

Wat baten kaars en bril, als de uil niet wil zien.

Dat raakte mij misschien nog wel meer dan de hele alchemistische uitleg.
Je kunt licht krijgen.
Je kunt hulpmiddelen hebben.
Je kunt boeken openen.
Maar als je niet bereid bent om werkelijk te zien gebeurt er niets.
Kennis vraagt niet alleen studie.
Ze vraagt bereidheid, openheid en eerlijkheid naar jezelf.

En ja… ook ik kom soms iets tegen waarvan ik denk: wat mooi, wat bijzonder.
En als ik dan verder onderzoek doe, blijkt het toch anders te zitten.
Dat vraagt soms even slikken. Mijn eigen ideeën bijstellen. Loslaten wat ik graag had willen geloven.

Maar uiteindelijk is dát misschien wel de echte oefening.
Niet vasthouden aan wat mooi klinkt, maar zoeken naar wat klopt.
Ook binnen het magische.
De natuur is op zichzelf al wonderlijk genoeg.
Ze heeft geen versiering nodig om bijzonder te zijn.

Misschien is de grootste wijsheid niet het verzamelen van symbolen,
maar de bereidheid om steeds opnieuw te kijken.

Heksen van Exloo
🌛🌹🌜

23/02/2026

De Witte Heks ~ oud begrip, moderne naam
🤍✨️🕯

De term Witte Heks klinkt alsof hij uit een oud perkamenten boek komt. Toch is de naam zelf vooral modern.
Wat wél oud is, is het onderscheid tussen schadelijke en beschermende magie.

In veel Europese volksculturen bestond het idee dat er mensen waren die konden schaden en mensen die juist konden genezen, beschermen of onttoveren.
Die laatsten werden niet “Witte Heks” genoemd.
Ze heetten kruidenvrouw, genezer, wijze vrouw, bezweerder, of simpelweg iemand “die het wist”.

Het idee van “wit” verwijst naar intentie:
magie die gericht is op heling, bescherming, harmonie en het afwenden van kwaad.

In de 19e en 20e eeuw werd het onderscheid tussen witte en zwarte magie duidelijker benoemd. Vanaf dat moment ontstond ook de term Witte Heks als zelfgekozen aanduiding voor iemand die zich bewust met positieve, niet-schadende magie bezighoudt.
Wat betekent het vandaag?

Binnen moderne spirituele praktijk wordt een Witte Heks vaak gezien als iemand die:
werkt met bescherming en zuivering
genezende kruiden en rituelen toepast,
energie inzet zonder anderen te manipuleren
de nadruk legt op verantwoordelijkheid en ethiek.

Maar historisch gezien waren grenzen minder scherp.
Volksmagie draaide om overleven, om beschermen van huis en haard, om genezen waar mogelijk was.
De naam is dus jong.
Het onderscheid tussen helend en schadend werk is oud.

En misschien is dat de kern:
een Witte Heks is geen kleur, maar een keuze.

Heksen van Exloo
🌛🌹🌜

22/02/2026

🧙🫧Heksenspuug en trollensnot🧙🫧
Nieuw gecorrigeerd bericht

Het begint vaak bij regen.
Soms al op de eerste natte dag.
Je loopt, net als ik vandaag, langs een oude stam en ziet ineens wit schuim tegen de bast.
Gisteren was het er niet. Vandaag wel.
Zacht, onvast van vorm.
Alsof het zich precies daar heeft verzameld waar water, hout en tijd elkaar raken. Het bleek gewoon boomschuim te zijn.

Ik ging op zoek naar informatie over dit verschijnsel en zo kwam ik bij hele bijzondere benamingen
In verschillende streken kregen vreemde verschijningen in de natuur namen die veelzeggend zijn:

Heksenspuug
Heksenboter.
Heksenkaas.
Sterrenslijm
Trollensnot

In Engelstalige gebieden sprak men van sterrenslijm (star jelly), iets dat na regen of na een heldere nacht onder de sterren op aarde werd gevonden. Elders werd het wel heksenspuug genoemd, een naam die verraadt dat men dacht aan nachtelijke activiteiten van heksen, aan iets wat niet helemaal zichtbaar was maar wel sporen naliet.

Natuur en maanfasen speelden in volksbeleving een rol bij alles wat groeide, opborrelde of verscheen. De natuur reageerde op vocht, op licht, op ritme. Wat plotseling opdook werd niet alleen gezien als toeval, maar als onderdeel van een groter samenspel.

En dan is er nog iets.
In oudere Europese volksopvattingen werden bomen niet als “objecten” gezien, maar als bezielde wezens. Oude bomen hadden kracht, geheugen en aanwezigheid. Wanneer er iets ongewoons aan hun stam verscheen, vocht, hars, schuim, kon dat worden opgevat als een teken. Niet altijd als onheil, maar als een uiting van leven, van activiteit.
Van iets wat zich afspeelde tussen wortel en lucht.

Maar de oude namen vertellen minstens zoveel over hoe mensen de natuur beleefden als de wetenschappelijke naam over wat het precies is.

Heksenspuug, Heksenmelk en Sterrengelei

In mijn vorige bericht haalde ik een paar verschijnselen door elkaar. Dat gebeurt wanneer ik enthousiast wordt van oude volksnamen en dan te snel denk dat ik iets begrijp.
Dus bij deze: een kleine correctie.
En meteen een mooiere, zuiverdere uitleg.

In de natuur zijn er verschillende verschijnselen die vroeger aan hekserij of nachtelijke krachten werden toegeschreven. De namen klinken mysterieus, maar verwijzen naar heel verschillende dingen.

1. Heksenspuug (ook: Koekoeksspuug)
Dit is het schuimachtige, spuugachtige goedje dat je in het voorjaar (mei–juni) vaak ziet op plantenstengels en bladeren.
Wat is het werkelijk?
Het is een beschermend schuimnest van de larve van de schuimcicade (ook wel spuugbeestje genoemd).
De larve zuigt plantensap op en scheidt dit weer uit. Door er lucht doorheen te blazen ontstaat schuim. Dat schuim beschermt tegen uitdroging, kou en vijanden.
Het is onschuldig voor mens en plant en eenvoudig af te spoelen.

2. Heksenmelk
Dit is geen schuim, maar een volksnaam voor planten uit de wolfsmelkfamilie, zoals cipreswolfsmelk (Euphorbia cyparissias) of andere soorten uit het geslacht Euphorbia.
Wanneer de plant beschadigd wordt, komt er een wit, melkachtig sap vrij.
Belangrijk:
Dit sap is irriterend en giftig bij contact met huid of ogen.
Het opvallende melksap en de giftigheid zorgden ervoor dat deze planten in volksverhalen soms met hekserij werden geassocieerd.

3. Sterrengelei, Trollenboter en (ook wel) Heksenboter
Hier wordt het interessanter.
De naam sterrengelei (Engels: star jelly) werd gebruikt voor gelatineuze massa’s die na regen plotseling op de grond of op stenen werden aangetroffen. Men dacht vroeger dat het uit de lucht was gevallen, bijvoorbeeld na vallende sterren.
Een mogelijke verklaring voor zulke verschijnselen is Nostoc, een geslacht van cyanobacteriën.
Nostoc leeft onopvallend in bodem of op vochtige ondergrond.
Bij droogte zie je het nauwelijks.
Na regen zwelt het op tot een duidelijke, geleiachtige massa.

Omdat het plots zichtbaar werd na regen, kreeg het namen als:
Sterrengelei
Trollenboter
Maanspuug
Heksenboter
Heksengelei

Belangrijk om te weten:
De naam heksenboter wordt óók gebruikt voor bepaalde slijmzwammen. Volksnamen liepen door elkaar; men maakte vroeger geen biologisch onderscheid tussen cyanobacterie, slijmzwam of andere gelachtige verschijnselen.

Samengevat:
Heksenspuug → schuim van de schuimcicade (in het voorjaar op planten).

Heksenmelk → wit, giftig sap van wolfsmelkplanten.

Sterrengelei / Trollenboter / Heksenboter → gelatineuze massa’s na regen, vaak verklaard als Nostoc (cyanobacterie), maar historisch ook gekoppeld aan andere verschijnselen.

En eerlijk gezegd…
Heksenspuug is een naam die wel blijft hangen. 🌧🌿

22/02/2026

“Update: wat ik hier zag is boomschuim (schuim door regenwater + organisch materiaal).

In volksmond bestaan er verschillende namen voor ‘vreemde substanties’ na regen (zoals sterrenslijm/heksenboter/heksenspuug), maar die zijn regionaal en werden niet altijd precies onderscheiden. In dit geval is ‘boomschuim’ de juiste nuchtere verklaring.”

Ik zal de juiste afbeeldingen erbij zoeken en een nieuw bericht plaatsen.

Dit is boomschuim!

22/02/2026

🧙De Groene Heks – oud of nieuw?🧙

De term Groene Heks is eigenlijk modern. Je zult haar niet letterlijk terugvinden in middeleeuwse bronnen of oude volksboeken. Toch betekent dat niet dat wat zij doet “nieuw” is.

Wat wij vandaag een Groene Heks noemen, wortelt in iets dat al eeuwenlang bestond: mensen die leefden met de seizoenen, die kruiden verzamelden met aandacht, die oogstten bij de juiste maanstand, die bescherming zochten in plantenbundels aan deur en dak.

In Europa waren er altijd kruidenvrouwen, genezers, bezweerders, mensen die wisten wanneer je moest zaaien, wanneer je moest snoeien, wanneer je beter kon loslaten. De maan speelde daarin een rol. De aarde werd gerespecteerd. Planten werden niet zomaar geplukt, maar vaak met een woord, een gebaar, een moment van stilte.

De naam is nieuw.
De wortels zijn oud.

Wat vandaag onder “Groene Heks” wordt verstaan, is een moderne vorm van natuurmagie die voortbouwt op die oude kennis. We spreken nu over intentie, energie, opladen onder de maan, woorden die vroeger anders werden gebruikt of niet zo benoemd werden. Maar het hart van de praktijk is herkenbaar: werken mét de natuur, niet ertegen.

En misschien is dat wel hoe traditie leeft.
Niet als iets vastgevroren in de tijd, maar als iets dat zich blijft ontwikkelen, terwijl de kern behouden blijft.

Voor mij is de Groene Heks geen fantasiefiguur, maar een hedendaagse naam voor een oud ambacht: luisteren naar de aarde, samenwerken met wat groeit, en weten dat magie soms gewoon aandacht en timing is.

Sta eens stil en bedenk en onderzoek, wat de natuur voor jou in je dagelijkse leven betekent(?) 🌿

Heksen van Exloo
🌛🌹🌜

21/02/2026

Zo mooi😍

✨ Happy together ✨

21/02/2026

✨️MAGIE✨️

“De magie begint in jou. Voel je eigen energie, en besef dat eenzelfde energie aanwezig is in de aarde, stenen, planten, water, wind, vuur, kleuren en dieren.”

Scott Cunningham

🌛🌹🌜

21/02/2026

Geniet van het zachte weer en voel moeder aarde onder je voeten🌳
🌛🌹🌜