01/03/2026
Maak ๐ฏ๐๐ง ๐๐ฅ๐ค๐ Zorg๐๐๐ ๐๐จ๐ฆ๐ฉ๐ฅ๐ข๐ฆ๐๐ง๐ญ๐๐ง๐๐๐ !
Ik kon het toch niet laten (zie mijn vorige postโฆ)
Complimenteer eens met:
โWat ben ik blij dat ik je weer zie.โ
โWat heb je een mooie jurk aan.โ
โUw overhemd is werkelijk schitterendโ
โWat een prachtige fotoโs โ zijn dat uw kleinkinderen?
Vertel eensโฆโ
โWat ziet u er weer stralend uit vandaag!โ
โWow, dat hebt u heel goed gedaan!โ
Het lijken kleine zinnen,
zacht en alledaags.
Ze doen echter iets groots en
laten de ander glimlachend stralen.
Met zoโn zin geef je zoveel meer dan een aardige opmerking.
Je laat voelen dat je blik verschuift van de taak naar mens.
In de zorg gebeurt het zo snel dat we beginnen met wat er moet: wassen, aankleden, medicatie, planning.
Allemaal noodzakelijk.
De hete managementadem is voelbaar op de werkvloer.
Maar vรณรณr al die handelingen staat er iemand.
Geen voorwerp, maar een mens die gezien wil worden.
Vandaag is het Complimentendag.
Een dag waarop we elkaar bewust iets aardigs zeggen.
Tegelijkertijd herinnert deze dag me aan iets anders:
een compliment gaat nog veel verder dan woorden.
Het gaat over aandacht, stilstaan en wachten bij de ander.
De ander meenemen als hij of zij het niet meer bij kan benen.
Een compliment is dan een kleine pauze in de haast.
Een moment van vertraging waarmee je veiligheid laat voelen, vertrouwen biedt en ook tijd wint.
Tijd waarin iemand zich weer even mens voelt.
Tijd die zegt, ik ben hier, ik zie je, ik hoor je.
Tijd die zegt je doet ertoe, je bent het waard.
Voor mensen met dementie/breinschade wordt dat misschien nog wel het duidelijkst.
Woorden vervagen, maar gevoel en aandacht niet.
Aandacht die wordt gevoeld in toon, in tempo, in aanwezigheid.
Laten we van elke Zorgdag, een Complimentendag maken๐
Het mooiste compliment is vaak wat de ander voelt en ervaart. Dat beklijft nog heel lang.
