23/03/2026
ππ π―π«ππ ππ§ ππ₯π€π πππ π¨π π³π ππ π¦ππ«πππ‘π¨π§ π°π’π₯π₯ππ§ π«ππ§π§ππ§
Cadeautjes rollen over mijn beeldscherm.
De eerste van de 14 x 12 verslagen komen binnen,
begeleid door enthousiaste mails van de deelnemers aan de training in Gent.
βHet was zeer verrijkend om het geleerde op de werkvloer toe te passen. Ook veel interesse van collegaβs en studenten. Zo zijn er al die de hand onder hand greep overnamen en mits de nodige uitleg ook toepassen bij o.a. maaltijdbegeleiding. De armmassage van Mw J. had een zodanig effect dat collegaβs zeer benieuwd naar zijn om dat ook beter te leren kennen. Doordat mevrouw zo rustig werd straalde dit, zoals u ook zei, uit op de andere bewoners.β
Amaiβ¦ik word stil...
Stil terwijl ik lees, mijn bevindingen erbij zet, complimenten en tips geef.
Stil als ik zie hoe het geleerde met zorg en aandacht zijn weg vindt in de alledaagse praktijk. Hoe deelnemers Γ©n hun collegaβs enthousiast worden bij het zien van wat het doet.
Niet alles blijft droog als ik lees wat het met bewoners doet.
Er zijn zinnen die blijven hangen, zinnen die ik twee keer lees.
Lees hoe ze socialer worden, hoe ze mee gaan bewegenβ¦
als het tempo aangepast wordt aan de schade in hun brein.
Dat bewoners niet agressief blijken te zijn, maar dat ons tempo ze agressief maakt. Omdat dit de enige reactie is die ze nog tot hun beschikking hebben.
Als we niet meer voor ze uit lopen. Niet meer trekken of duwen, maar naast ze gaan.
Wij zijn β hoe pijnlijk ook β vaak zelf de grootste aanwakkeraars van wat we βonbegrepen gedragβ noemen.
De bewoners geven hiermee een signaal af. Door gebrek aan kennis en scholing kunnen velen dat signaal helaas niet vertalen.
ππ π―π«ππ ππ§ ππ₯π€π πππ π¨π π³π ππ π¦ππ«πππ‘π¨π§ π°π’π₯π₯ππ§ π«ππ§π§ππ§.
Dat zouden we nooit doen bij iemand zonder benen.
Maar bij mensen met dementie doen we het⦠elke dag.
Als we daarmee stoppen, komt er rust.
In de persoon, de ADL, de huiskamer en de nacht etc.
Dan blijkt dat mensen toch keuzes kunnen maken.
Dan blijkt een stukje regie wel mogelijk.
Dan wordt de zorg menselijk en gelijkwaardig.
Dan win je (al)tijd.
Dan krijg je een glimlach.
Dan krijg je spontaan een knuffel.
Dan krijg je weer contact en toegang.
Dan krijg je een blik van herkenning.
Dan blijken mensen die βagressiefβ warenβ¦
gewoon weer te kunnen glimlachen.
Dan blijken verdwenen woorden soms toch nog ergens te zitten.
β¨ Imagineβ¦
Imagine dat we mensen met dementie blijven (of weer gaan) zien als volwaardige mensen.
Imagine iedereen die werkt in de zorg voor deze mensen β en juist ook de bedenkers van ons zorgsysteem β
één of twee dagen in de huid van de bewoner kruipt.
Dat kan. Er staan genoeg kamers leeg om tussen deze mensen te leven. Wat is nu twee dagen en nachten?
Geen verdienmodel in geld. Echter een ongekend verdienmodel in inzicht.
En ik⦠ik ben bij verslag nummer 168 nog net zo enthousiast als bij nummer 1. Ik voel me rijk dat ik dit mag doen.
PS: voel me ook regelmatig verdrietig dat het zo nodig is
