27/01/2026
Dit gesprek verandert niets aan je verleden…
maar wel aan hoe je het draagt.
Soms kijken we naar wat zich nu laat zien.
Onrust. Emoties. Reacties.
Bij een baby die moeilijk slaapt.
Bij een schoolkind dat snel overloopt.
Of bij een puber die zich terugtrekt, of juist ontploft.
We zoeken verklaringen in het heden.
In fases. In karakter. In wat er vandaag speelt.
Binnen de geboortepsychologie kijken we anders.
Niet om iets te verklaren of te herleiden,
maar om te begrijpen waar iets zijn oorsprong heeft.
Want niet alles wat we meemaken, wordt opgeslagen in woorden.
Veel wordt opgeslagen in het lichaam.
In het zenuwstelsel.
In tempo, spanning en ervaren veiligheid.
Wanneer het leven later meer van ons vraagt,
kan dat wat ooit geen plek kreeg,
zich alsnog laten zien.
Ik denk aan een moeder die me vertelde over haar zoon op de basisschool.
Een gevoelig kind. Snel boos. Moeilijk tot rust.
Ze had al zoveel geprobeerd.
Toen we samen teruggingen naar het begin,
naar haar zwangerschap en bevalling,
viel er iets op.
Niet als oorzaak. Niet als schuld.
Maar als samenhang.
In mijn gesprekken, en in de workshop Geboortekracht, nodig ik je uit om op deze manier te kijken.
Zacht. Nieuwsgierig. Zonder oordeel.
We duiken in het geboorteverhaal van jou of van je kind.
Of dat kind nu klein is, naar school gaat
of al richting volwassenheid beweegt.
Niet om te graven in het verleden,
maar om te begrijpen wat zich nu laat zien.
Want soms begint verandering
bij het moment waarop je anders leert kijken.
Waar je je ook bevindt in jouw moederschap,
jouw verhaal, en dat van je kind, mag er zijn en is welkom.
