21/01/2026
Sommige kinderen zeggen niet “ik wil niet meer”, maar hun lichaam doet het voor hen. Ze worden stiller, zijn vermoeid en hun ogen dwalen weg als je vraagt hoe het gaat.
En niemand snapt precies waarom, want ze zijn toch slim? Ze kunnen het toch prima? Ze krijgen kansen, structuur en extra hulp; alles wat zogenaamd zou moeten helpen. Maar iets klopt er niet en dat voelen zij eerder dan wij.
Wat wij soms gemakzucht noemen, is vaak overbelasting. En wat we verzet noemen, is een instinctieve poging om zichzelf te beschermen. Want wat als een kind niet meer naar school wil, omdat het ergens diep vanbinnen voelt dat het niet past? Dat het te vol is, te snel en veel te leeg van betekenis.
Ze zeggen geen nee tegen leren, maar ze zeggen nee tegen overleven in een systeem dat hun signalen niet oppikt.
En wij blijven zoeken naar manieren om ze terug te duwen met goedbedoelde plannen, met extra gesprekken e met strakkere regels. Omdat we denken dat zij moeten veranderen, terwijl zij juist tonen waar het schuurt.
Dit zijn geen lastige kinderen, het zijn gevoelige zielen die weigeren zichzelf te verliezen. En misschien hebben zij meer moed dan wij ooit hebben gehad. Omdat zij niet buigen, niet pleasen en niet vluchten in prestaties. Ze stoppen omdat het te veel is.
Dus misschien is het tijd om niet harder te duwen, maar zachter te kijken. Het is tijd om niet meer te willen fiksen, maar te luisteren. Want het probleem ligt niet in het kind; het ligt in de wereld die te weinig ruimte biedt voor wie zij werkelijk zijn.
Herkenbaar? Deel een ❤ hieronder.
Wil je weten hoe je beschikbaar wordt voor zo'n kind?
* Ga aan de slag met de Journal Herinner wie je bent
* Lees het boek wie ben je niet
https://bindu.nl/product/wie-ben-je-niet/
* Meld je aan bij de groei omgeuving
Liefs Bindu