Wat zijn de openingstijden?

Dinsdag 09:00 - 18:00 Woensdag 09:00 - 18:00 Vrijdag 09:00 - 18:00

ADHD-Emoties, Elizabeth Wolffstraat 1, Gouda (2026)

26/01/2026

𝗖𝗼𝗻𝘀𝘁𝗮𝗻𝘁 𝗼𝗽 𝗷𝗲 𝗵𝗼𝗲𝗱𝗲 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗮𝗳𝘄𝗶𝗷𝘇𝗶𝗻𝗴? 𝗗𝗶𝘁 𝗶𝘀 𝗥𝗦𝗗...

𝗛𝗲𝗿𝗸𝗲𝗻 𝗷𝗲 𝗱𝗶𝘁? Een neutrale blik van je leidinggevende en je bent er meteen van overtuigd dat je ontslagen wordt. Een appje blijft iets te lang onbeantwoord en de conclusie is glashelder: je bent niet meer gewenst. Iemand reageert kortaf en je hele wereld kantelt.

𝐃𝐢𝐭 𝐢𝐬 𝐑𝐒𝐃: 𝐑𝐞𝐣𝐞𝐜𝐭𝐢𝐨𝐧 𝐒𝐞𝐧𝐬𝐢𝐭𝐢𝐯𝐞 𝐃𝐲𝐬𝐩𝐡𝐨𝐫𝐢𝐚. Een neurologisch verschijnsel waarbij (mogelijke) afwijzing, kritiek of teleurstelling niet alleen pijn doet, maar je hele systeem overspoelt. Het komt bijzonder vaak voor bij AD(H)D, ASS en AuDHD, en het is geen overdrijving of aandachttrekkerij. Het is je brein dat écht anders reageert op sociale signalen.

Naar buiten toe lijk je vaak oké; je maskeert, compenseert, lacht het weg. Maar van binnen? Een constante staat van alertheid, uitputting en het gevoel dat je er nooit helemaal bij hoort.

𝐁𝐢𝐧𝐧𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐬 𝐞𝐦𝐨𝐭𝐢𝐞𝐫𝐞𝐠𝐮𝐥𝐚𝐭𝐢𝐞 𝐭𝐫𝐚𝐣𝐞𝐜𝐭 𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐧 𝐰𝐞 𝐦𝐞𝐭 𝟒 𝐩𝐢𝐣𝐥𝐞𝐫𝐬:

𝟏. 𝐏𝐬𝐲𝐜𝐡𝐨-𝐞𝐝𝐮𝐜𝐚𝐭𝐢𝐞
Begrijpen wat RSD is en waaróm je reageert zoals je reageert. Kennis geeft rust, je loopt niet aan tegen iets dat je tekortschiet, maar tegen een neurologisch verschil.

𝟐. 𝐀𝐜𝐜𝐞𝐩𝐭𝐚𝐭𝐢𝐞
Je mag voelen wat je voelt. RSD hoort bij jou, je hebt het niet verkozen. En nee, je kunt het niet 'gewoon wegdenken'.

𝟑. 𝐁𝐞𝐰𝐮𝐬𝐭𝐰𝐨𝐫𝐝𝐢𝐧𝐠
Welke situaties triggeren jou? Welke copingsmechanismen gebruik je (terugtrekken, overcompenseren, vermijden)? Pas als je je patronen herkent, kun je ermee aan de slag.

𝟒. 𝐓𝐨𝐨𝐥𝐬 & 𝐭𝐨𝐞𝐩𝐚𝐬𝐬𝐢𝐧𝐠
Steeds inchecken: wat voel ik? Klopt mijn interpretatie echt? Niet alles geloven wat RSD fluistert. En: zachte exposure. Begeleid oefenen met situaties die eerder moeilijk waren, zodat je stapje voor stapje durft.

RSD maakt het leven intens en kan eenzaam voelen. Maar met begrip, zelfcompassie en de juiste tools, hoef je er niet door overspoeld te raken.

💬 Herken jij dit? Laat het weten in de comments.

16/01/2026

adhdemoties
𝘿𝙚 𝙧𝙤𝙪𝙬 𝙙𝙞𝙚 𝙠𝙖𝙣 𝙠𝙤𝙢𝙚𝙣 𝙗𝙞𝙟 𝙚𝙚𝙣 𝘼𝘿𝙃𝘿 𝙙𝙞𝙖𝙜𝙣𝙤𝙨𝙚 𝙤𝙥 𝙑𝙤𝙡𝙬𝙖𝙨𝙨𝙚𝙣 𝙡𝙚𝙚𝙛𝙩𝙞𝙟𝙙

Een diagnose op volwassen leeftijd.. veel (vooral vrouwen) ervaren hierbij tegenstrijdige gevoelens.

𝙉𝙚𝙪𝙧𝙤𝙙𝙞𝙫𝙚𝙧𝙨𝙞𝙩𝙚𝙞𝙩
Neurodiversiteit op jonge leeftijd zorgt er namelijk voor dat we leren maskeren, want het is zo belangrijk om mee te doen zoals alle andere mensen dat doen.

Op de kleuterschool wordt ons geleerd niet zomaar van onze stoel op te staan en naar de w.c te lopen, nee je moet het eerst vragen en dan die ketting omhangen.
Maar zelfs als klein kleutertje vergeet je dat en doe je het de volgende keer weer en dan weer. Juf wordt boos.

Thuis vergeet je dingen en wordt daarop gewezen, want op een gegeven moment is het ook daar wel genoeg als je voor de honderdste keer je rugtas voor school bent vergeten en je belt je ouders of ze die willen brengen.

𝘼𝙖𝙣𝙥𝙖𝙨𝙨𝙚𝙣
En zo passen mensen met ADHD zich gaandeweg aan.
Op je werk raken je collega’s gefrustreerd omdat je je mail vergeten bent te beantwoorden waar ze met smart zaten te wachten op je antwoord.

En dus ploeteren heel veel mensen door, twijfelend aan hun eigen vermogen. Onzekerheid, want waarom is het voor de rest van de bevolking allemaal niet zo moeilijk. Met name deze “andere’, vaak je directe omgeving, zien niet waar je mee worstelt vanwege jouw camoufleren van je “onvolkomenheden”.

𝘿𝙞𝙖𝙜𝙣𝙤𝙨𝙚
Totdat het niet meer gaat en hulp zoekt, want een hele groep mensen, zowel mannen als vrouwen, worden pas in hun volwassen leven gediagnosticeerd met ADHD en dan vallen de puzzelstukjes in elkaar. Met de diagnose komt vaak opluchting maar tegelijkertijd ook verdriet.

𝘽𝙞𝙟 𝙊𝙣𝙨
Bij ons is de plek om de emotionele kant van een diagnose te verwerken, en om handvatten te leren waarmee je verder kunt met meer zelfvertrouwen, helderheid en zelfcompassie.

Samen werken we aan het begrijpen van hoe jouw brein écht werkt, en het opbouwen van strategieën die je kunnen ondersteunen in een succesvoller en rijker leven.

15/01/2026

“𝙃𝙚𝙗𝙗𝙚𝙣 𝙙𝙞𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙚𝙨 𝙚𝙣 𝙬𝙖𝙩 𝙬𝙚 𝙙𝙖𝙖𝙧𝙫𝙖𝙣 𝙠𝙪𝙣𝙣𝙚𝙣 𝙡𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙤𝙫𝙚𝙧 𝘼𝘿𝙃𝘿”

Dieren voelen verdriet, blijdschap en stress…net als wij. Nou wist ik dat zelf al jaren. Want ik ben namelijk het type ADHD’er “hoe voller in huis, hoe gezelliger”.
Wat betekent dat ik 6 katten en 4 honden heb. Maar wat betekent dat voor mensen met ADHD, bij wie emoties vaak intenser en sneller overspoelen? Een ontroerend voorbeeld van een chimpanseematriarch laat zien hoe troost en verbinding helemaal universeel zijn.

𝙑𝙖𝙣𝙙𝙖𝙖𝙜 𝙡𝙖𝙨 𝙞𝙠 𝙚𝙚𝙣 𝙖𝙧𝙩𝙞𝙠𝙚𝙡 𝙢𝙚𝙩 𝙙𝙚 𝙩𝙞𝙩𝙚𝙡 “𝙃𝙚𝙗𝙗𝙚𝙣 𝙙𝙞𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙚𝙨?”
Daarbij werd het prachtige voorbeeld gegeven hoe de bioloog van Burgers’ Zoo op de grond lag bij de 59-jarige chimpanseematriarch die op haar sterfbed lag. Van Hooff en Mama (zoals ze was genoemd) kenden elkaar 40 jaar. Zoals te verwachten was, was meneer Van Hoof geëmotioneerd, en tikte Mama hem zachtjes in zijn nek, wat niet anders uit te leggen was dan “troosten”.

𝙑𝙚𝙡𝙚 𝙬𝙚𝙩𝙚𝙣𝙨𝙘𝙝𝙖𝙥𝙥𝙚𝙧𝙨 𝙯𝙞𝙟𝙣 𝙝𝙚𝙩 𝙚𝙧𝙤𝙫𝙚𝙧 𝙚𝙚𝙣𝙨 𝙙𝙖𝙩 𝙙𝙞𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙚𝙨 𝙝𝙚𝙗𝙗𝙚𝙣.
Dit blijkt uit hun gedrag, gezichtsuitdrukking en fysiologische signalen zoals hartslag en bloeddruk. Dieren voelen dus verdriet, stress en angst, maar ook blijdschap net zoals wij.

𝙑𝙤𝙤𝙧 𝙢𝙚𝙣𝙨𝙚𝙣 𝙢𝙚𝙩 𝘼𝘿𝙃𝘿 𝙠𝙖𝙣 𝙙𝙞𝙩 𝙨𝙤𝙢𝙨 𝙚𝙭𝙩𝙧𝙖 𝙞𝙣𝙩𝙚𝙣𝙨 𝙯𝙞𝙟𝙣.
Emoties komen heftiger binnen, overspoelen sneller en blijven langer hangen. Net zoals dieren hun emoties laten zien, laten mensen met ADHD ook zien wat voor emoties ze hebben bijvoorbeeld door irritatie, tranen of blijdschap.

Als we deze signalen herkennen, kunnen we echt verbinden en troosten, zowel bij dieren als bij elkaar.

Emoties zijn universeel en maken ons verbonden. Voor mensen met ADHD betekent het erkennen van emoties dat je jezelf beter begrijpt en meer verbinding kunt ervaren met anderen.

𝙀𝙢𝙤𝙩𝙞𝙚𝙨 𝙯𝙞𝙟𝙣 𝙜𝙚𝙚𝙣 𝙯𝙬𝙖𝙠𝙩𝙚, 𝙢𝙖𝙖𝙧 𝙚𝙚𝙣 𝙗𝙧𝙪𝙜, 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙟𝙚𝙯𝙚𝙡𝙛, 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙖𝙣𝙙𝙚𝙧𝙚𝙣, 𝙚𝙣 𝙣𝙖𝙖𝙧 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙞𝙥, 𝙣𝙚𝙩 𝙯𝙤𝙖𝙡𝙨 𝙈𝙖𝙢𝙖 𝙚𝙣 𝙢𝙚𝙣𝙚𝙚𝙧 𝙑𝙖𝙣 𝙃𝙤𝙤𝙛𝙛 𝙤𝙣𝙨 𝙡𝙖𝙩𝙚𝙣 𝙯𝙞𝙚𝙣.

03/12/2025

Door: Eveline Smit
Goed nieuws voor iedereen met AD(H)D: De weg naar je rijbewijs wordt een stuk minder ingewikkeld.

Vanaf 1 december hoef je namelijk niet meer automatisch een medische keuring bij het CBR, zolang er geen andere medische klachten zijn. Dat scheelt stress, kosten én voelt minder stigmatiserend.

AD(H)D betekent niet automatisch dat je onveilig rijdt, wél dat je bewuster moet omgaan met dingen als medicatie, slaap en prikkelbelasting in het verkeer. En zelfs nu de regels soepeler worden, blijft het rijbewijs halen voor veel mensen met AD(H)D spannend.

Faalangst, perfectionisme en overprikkeling kunnen je blokkeren, niet omdat je niet kunt rijden, maar door spanning en emotieregulatie.

Zenuwen kunnen ineens omslaan in paniek, tranen of boosheid op jezelf, zeker als faalangst en perfectionisme meespelen.

In onze praktijk werken we aan precies die laag: leren je lichaamssignalen eerder te herkennen, je gedachten nuanceren en jezelf sneller weer kalmeren, zodat spanning niet meer de hele ervaring overneemt.

Resultaat: je kunt omgaan met zenuwen, bent milder voor jezelf en je hebt meer zelfvertrouwen, óók achter het stuur.

Tips:
• De “Goed Genoeg” Checklist bij perfectionisme. Schrijf bovenaan: “Wanneer is dit goed genoeg in plaats van perfect?” Noteer 3 concrete criteria en stop zodra je daaraan voldoet.
• Daag faalangst uit: vul drie keer de zin “Als ik faal, dan…” aan
• Check hoe realistisch het is, wat zou je tegen een goede vriend zeggen in dezelfde situatie?
• Formuleer één helpende gedachte.

Voelt je rijbewijs nu meer als een last dan als vrijheid?

Of merk je dat spanning, perfectionisme of faalangst je ook in andere situaties tegenhoudt: op je werk, tijdens je studie of in het dagelijks leven?

In onze praktijk helpen we je om grip te krijgen op je zenuwen, milder te worden voor jezelf en met meer zelfvertrouwen keuzes te maken.

Wil je daar verandering in brengen? Meld je dan aan voor een traject, samen zetten we de eerste stap naar rust, regie en vertrouwen. Kijk op www.adhdemoties.nl/aanbod

14/11/2025

Er zijn zó veel bewezen manieren om emoties te reguleren… maar waarom is het dan toch zo moeilijk om ze écht toe te passen?

Toen Eveline en ik ons gingen verdiepen in emotieregulatie, waren we eerlijk gezegd verrast door hoeveel effectieve methoden er bestaan. Van cognitieve strategieën zoals herkaderen en het onderzoeken van je gedachten, tot lichaamsgerichte tools, korte reset- en kalmeringsoefeningen, dopamine-vriendelijke technieken en nog veel meer.

Zoveel methodes, zoveel onderzoek, zoveel dat écht werkt, en vaak ook nog snel.
Als counsellors worden we daar enorm enthousiast van.

Want emotieregulatie kan mensen echt weer grip geven op hoe ze zich voelen en reageren.
(sidenote: het is niet onze bedoeling dit te simplificeren; we zijn ons ervan bewust dat dit voor mensen met bijvoorbeeld een persoonlijkheids- of depressieve stoornis veel complexer kan liggen.)

Maar toen kwamen we bij de uitdaging: Onze doelgroep bestaat uit neurodivergente volwassenen. En laat precies die groep nou vaak moeite hebben met… implementatie en planning.

Zelf merk ik dat ook dagelijks. Ik wéét dat bepaalde dingen goed voor me zijn, ik wil ze doen, en toch glippen ze door mijn vingers. Ik vergeet mijn eigen agenda in te vullen en gebruik een to-do app waar ik zelfs voor betaal consequent NIET… omdat ik vaak vergeet dat hij überhaupt bestaat.

En precies dat zien we ook bij onze cliënten. Het probleem is zelden gebrek aan kennis, maar de stap van weten → doen.

De tools zijn simpel, maar het toepassen ervan voelt ingewikkeld.
Zeker als je ADHD, ADD of AuDHD hebt, en emoties of RSD meespelen:
de druk om het goed te doen, de angst om te falen of het ongemak dat maakt dat je uitstelt.

Daarom ligt de waarde van onze begeleiding niet alleen in het aanreiken van emotieregulatie tools, maar juist in het begeleiden van de uitvoering.

Het doen.
Het oefenen.
Het herhalen.
Het ontwikkelen van gewoonten, zodat het niet alleen iets is dat je begrijpt,
maar iets dat écht onderdeel wordt van je leven.

Veel van onze cliënten hebben stapels zelfhulpboeken gelezen. Ze weten al zoveel, maar de implementatie blijft het struikelblok. Precies dáár komen wij in beeld.

Zelf heb ik veel aan een habit planner.
Ik werk nu eenmaal beter als ik mijn dagelijkse, wekelijkse en maandelijkse gewoonten visueel kan zien. Het kunnen afvinken helpt me enorm: niet door “discipline”, maar doordat er structuur ontstaat die past bij mijn brein.

En daarom hebben we de ‘Reset je Emoties’ Habit Planner ontwikkeld.
Met eenvoudige, bewezen effectieve tools per dag, week en maand: zes kleine gewoonten per periode. Geen overweldigende lijst, maar behapbare, haalbare stappen.
En je ziet in één oogopslag je voortgang en groei.

Wil je de planner graag ontvangen?
Stuur ons een DM, dan sturen we hem naar je toe.

12/11/2025

Geschreven door: Eveline Smit

Tijd is rekbaar en dan vooral in mijn hoofd.

Ken je dat gevoel dat “vijf minuten” tegelijk nu én nooit kan betekenen?
Voor mensen met 𝘼𝘿𝙃𝘿 bestaat tijd eigenlijk maar uit twee standen:
𝙣𝙪
𝙣𝙞𝙚𝙩-𝙣𝙪

Dr. Hallowell beschreef het ooit zo mooi:

𝔀𝓲𝓳 𝓮𝓻𝓿𝓪𝓻𝓮𝓷 𝓽𝓲𝓳𝓭 𝓷𝓲𝓮𝓽 𝓵𝓲𝓷𝓮𝓪𝓲𝓻, 𝓶𝓪𝓪𝓻 𝓮𝓶𝓸𝓽𝓲𝓸𝓷𝓮𝓮𝓵.

Iets wat boeiend of dringend is, zuigt al onze aandacht op (nu!).
En alles wat nog even kan wachten, verdwijnt in een soort tijdloos vacuüm (niet-nu).

𝙃𝙚𝙩 𝙥𝙧𝙤𝙗𝙡𝙚𝙚𝙢?
De rest van de wereld leeft in de kloktijd.
En dus sta je daar weer — hijgend, dertig minuten te laat, excuses stamelend die zelfs in je eigen oren ongeloofwaardig klinken.
“Er kwam… eh… iets tussen.”
(Ja, je eigen brein dus.)

𝙎𝙘𝙝𝙪𝙡𝙙
En ergens voel je die knoop van schuld,
die steek van schaamte in je borst,
de warme gloed in je wangen als je iemands blik opvangt.

Je voelt je plots klein, onbetrouwbaar misschien omdat je je niet aan afspraken kan houden. Maar ondertussen denk je: "ik deed écht m’n best".

Dat onbegrip (wat helemaal terecht is), van anderen, maar ook van jezelf, kan zwaarder voelen dan het te laat komen zelf.

𝙅𝙚 𝙬𝙞𝙡𝙩 𝙚𝙘𝙝𝙩 𝙤𝙥 𝙩𝙞𝙟𝙙 𝙠𝙤𝙢𝙚𝙣.
Je hebt alleen een brein dat met tijd omgaat alsof het elastiek is — soms strak gespannen, soms eindeloos uitgerekt.

𝘿𝙪𝙨 𝙖𝙡𝙨 𝙟𝙚 𝙬𝙚𝙚𝙧 𝙚𝙚𝙣𝙨 𝙩𝙚 𝙡𝙖𝙖𝙩 𝙗𝙚𝙣𝙩, 𝙗𝙚𝙙𝙚𝙣𝙠 𝙙𝙖𝙣 𝙙𝙞𝙩:

Het is geen karakterfout.
Het is een andere tijdsbeleving.

En als je dit weet dan kom je er.....nét op tijd achter.

12/10/2025

Elk jaar, zo rond november, word ik eraan herinnerd (meestal door mijn moeder ) dat ik mijn lichtlamp weer moet gebruiken.

Ik heb zo’n lamp tegen winterdepressie, en zolang ik die gebruik, blijft mijn winterdip op een aanvaardbaar niveau.

Want het is een feit:
In de wintermaanden ben ik minder energiek, sneller negatief, piekeraarster en voel ik me gewoon niet de energieke Zwanny die in april weer tevoorschijn komt.

En het gekke is: ik wéét al jaren (ik ben 45 en heb dit mijn hele leven) dat ik die lamp niet pas moet aanzetten als ik me het liefst onder mijn dekbed verstop.

Niet pas als de kerstverlichting me een unheimisch gevoel geeft.

Ik moet hem aanzetten als buiten het herfstzonnetje nog schijnt: liefst eind september, zeker in de eerste helft van oktober.

Zodat ik op tijd een buffertje “zon-energie” opbouw.

Toch is er elk jaar weer iemand die me eraan moet herinneren...

Waarom?
Omdat ik het ontken.
Omdat ik hoop dat ik het dit jaar zó goed doe, dat ik de winterdepressie ontgroeid ben.

(Newsflash: Not.)

En dat zie ik ook bij veel van onze klanten.
Je wéét dat je ADHD hebt.
Je wéét dat je soms wordt overspoeld door emoties, Rejection Sensitive Dysphoria, of negatieve gedachten.

En diep vanbinnen wéét je ook wat helpt.
Maar toch doe je het niet altijd. Omdat je hoopt dat het dit keer vanzelf overgaat.

Dat doet het niet.
En dat is oké.
Soms heb je gewoon even iemand nodig die je eraan herinnert.
Dus bij deze.

Wil je erover doorpraten?
Je bent van harte welkom voor een gratis en vrijblijvende Zoom-call waarin ik samen met jou kijk hoe we weer wat licht in jouw leven kunnen brengen.

10/10/2025

𝘽𝙚𝙩𝙚𝙧 𝙘𝙤𝙢𝙢𝙪𝙣𝙞𝙘𝙚𝙧𝙚𝙣 𝙞𝙣 𝙧𝙚𝙡𝙖𝙩𝙞𝙚𝙨 𝙢𝙚𝙩 𝘼𝘿𝙃𝘿: 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙞𝙟𝙥𝙚𝙣 𝙚𝙣 𝙫𝙚𝙧𝙙𝙞𝙚𝙥𝙚𝙣

Een goede communicatie is de basis in elke relatie, of dat nu een partner-, collega's-, ouderrelatie is in elke ervan ontstaan spanningen die moeilijk te doorgronden zijn. In relaties waarbij één of beide partners ADHD hebben, kunnen emoties en communicatie extra complex zijn.

De manier waarop gevoelens worden ervaren en geuit, verschilt vaak van wat de ander verwacht of herkent of van wat hij of zij zal ontvangen van die ander. Dit is waar het vaak misgaat en misverstanden ontstaan die invloed hebben op hoe verbonden partners zich voelen.

𝘿𝙚 𝙫𝙚𝙧𝙗𝙤𝙧𝙜𝙚𝙣 𝙚𝙢𝙤𝙩𝙞𝙚𝙨 𝙖𝙘𝙝𝙩𝙚𝙧 𝙗𝙤𝙤𝙨𝙝𝙚𝙞𝙙 𝙗𝙞𝙟 𝘼𝘿𝙃𝘿
Gevoelens zoals verdriet, teleurstelling, frustratie, angst of schaamte worden geregeld niet direct herkend of kunnen moeilijk benoemd worden. Wanneer iemand met ADHD deze emoties voelt in een discussie, uit zich dat vaak in boosheid. Dit leidt in de omgeving tot verwarring, misverstanden, of nog lastiger, irritatie. Want men ziet alleen de boze reactie, niet het echte gevoel daarachter. Maar vaak wordt er door iemand met ADHD juist heel hard achter de schermen gewerkt om die emoties te reguleren.

𝘿𝙪𝙨 𝙝𝙤𝙚 𝙠𝙪𝙣 𝙟𝙚 𝙙𝙞𝙚 𝙘𝙤𝙢𝙢𝙪𝙣𝙞𝙘𝙖𝙩𝙞𝙚 𝙫𝙚𝙧𝙗𝙚𝙩𝙚𝙧𝙚𝙣?
Leg uit welk gevoel er werkelijk schuilgaat achter die boosheid, bijvoorbeeld: "Ik klink nu boos, maar ik voel me eigenlijk teleurgesteld" of "wat je nu ziet is mijn boosheid, maar het echte gevoel is verdriet of angst".

Geef aan wanneer je overweldigd bent en stel voor een gesprek op een later moment voort te zetten.
Gebruik ‘ik’-boodschappen om de ander bij jouw ervaring te betrekken, zoals: "Ik merk dat ik me nu gespannen voel en even tijd nodig heb".
Door deze openheid en uitleg ontstaat er meer begrip, en kunnen misverstanden en frustraties worden verminderd.

𝙊𝙥𝙚𝙣𝙝𝙚𝙞𝙙 𝙚𝙣 𝙙𝙪𝙞𝙙𝙚𝙡𝙞𝙟𝙠𝙚 𝙪𝙞𝙩𝙡𝙚𝙜
Door openheid en duidelijke uitleg ontstaat meer begrip, waardoor misverstanden en frustraties kunnen verminderen. Dit versterkt elke relatie, of het nu thuis, op het werk of daarbuiten is, en maakt het mogelijk om samen effectiever en met meer respect te communiceren.

08/10/2025

Van de week had ik weer eens een klassiek ADHD moment.
Ik loop naar m’n auto (in m’n hoofd al drie stappen verder natuurlijk)
en in gedachten bezig met 101 zaken.
ik struikel en knal keihard tegen m’n eigen auto aan.
Ja hoor ik, die dus niet in staat is een auto weg te koppen met haar hoofd.

Ik stond daar dus, half krom van de pijn,
en dacht: “Nou… dit is wat ze bedoelen met even stilstaan.”
Niet helemaal wat ik in gedachten had, maar goed.
En eerlijk?
Ik voelde me ook even een beetje zielig.

Niemand in de buurt om te zeggen:
“Gaat het, heldin van de parkeervlakte?”

Nou is het met het hebben van ADHD een dagelijkse bezigheid om je lusje van je broek los te maken van de trapleuning, of je mouw van de deurhendel,
of in mijn geval rechtop te blijven staan als ik met mijn honden in het park wandel waar het asfalt door boomwortels omhoog ligt.
Terug naar de crimescene..

ik stond daar dus, een beetje pijn, een beetje kwetsbaar, en dacht: “Neeeee… hopelijk ziet niemand hoe idioot en onhandig ik nu ben.”

Hallo RSD, daar ben je weer!
Conclusie van vandaag:
ADHD en RSD maken het makkelijk om door te rennen en je zorgen te maken over wat anderen denken.

Maar soms is stilstaan gewoon de slimste keuze. Lijkt het jou ook een goed moment om stil te staan bij de emoties waar je over struikelt maak dan een afspraak voor een gratis zoom-gesprek

18/09/2025

Wij zijn een praktijk die bezig is om voet aan grond te krijgen in zorgland. En we kunnen je vertellen dat valt niet mee. Veel zorgverleners zijn niet bekend met wat wij als Counselors nou eigenlijk doen en waar we voor staan.

Bijvoorbeeld dat we HBO geschoold zijn, dat we aangesloten zijn bij een Algemene Beroepsvereniging zoals de ABvC en in ons geval ook bij de kwaliteitsregister RBCZ. Dat we gehouden zijn aan een X aantal intervisies, supervisies, nascholing en bijscholing en dat we ook gevisiteerd worden.

De standaard opmerking die we krijgen is vaak; " oh wat doen jullie dan als coach?". En dat is niet erg, maar in de aanpak zitten er nogal wat verschillen. En het is ook zo ontzettend jammer want in mijn optiek denk ik dat we zoveel kunnen betekenen in de zorg voor al die mensen die op ellenlange wachtlijsten staan bij een psycholoog.

Want we kunnen ingezet worden als overbrugging naar het traject met de psycholoog. We kunnen al die zorgverleners en nog belangrijker al die mensen die hulp nodig hebben (in ons geval werken we met mensen die ADHD hebben) ondersteunen en helpen.

Wanneer ik probeer ons aan te melden bij het Zorgdomein dan krijg ik een hele nette afwijzing, en gelukkig ook een gesprek waaruit nieuwsgierigheid doorklinkt. Wat mij weer een beetje hoop geeft, maar waar ook weer diezelfde onwetendheid in doorklinkt over het beroepcounselor.

Want heel eerlijk, en dit is mijn persoonlijke mening, wanneer een bijvoorbeeld huisarts iemand voor zich heeft zitten die door zijn/haar ADHD vastloopt op het werk of in hun relatie. Dan zou het toch geweldig zijn dat de huisarts gepaste hulp kan vinden via diezelfde Zorgdomein?

En heel soms bekruipt ons dan het gevoel van hebben we wel het juiste beroep gekozen? Want we zijn niet alleen hard bezig aan de wereld te laten weten wie wij als praktijk zijn, maar ook heel hard bezig een lans te breken voor het beroep counselor.

Dus ik deel hier de link van de ABvC van een animatie over het beroep counselor. En wij zouden immens dankbaar zijn als deze verspreidt wordt over dit medium.

https://lnkd.in/eZeTkakK

18/09/2025

Het afgelopen jaar kregen we steeds vaker hulpvragen van mannen vanwege hun ADHD en hun obstakels op werk- en privégebied. In hun e-mailtjes vroegen ze ons: “helpen jullie echt alleen maar vrouwen?”.

Dat zette ons aan het denken.. je kiest, wanneer je je praktijk start, een ideale klant waarvan je haast zeker weet dat je die zo goed mogelijk kan helpen en die aansluit bij waar je je denkt bij goed te voelen.

Maar was dit wel zo, en zat daar dan niet ook onze eigen bias, hebben wij als counselors last van onze eigen impliciete stereotype? Denken ook wij dat mannen misschien wat minder snel kunnen praten over hun emoties? Verwachten wij ook dat mannen sterke en onafhankelijke individuen horen te zijn die minder snel hun gevoelens delen of afhankelijkheid van hulp accepteren?

Nou zijn wij niet bang om onszelf eens goed onder de loep te nemen en van uitdagingen houden we sowieso. En zo geschiedde het, onze eerste mannelijke cliënt was een feit.

Onze conclusie is heel duidelijk: nee geslacht maakt niet uit in de behandeling van ADHD. We hebben het enorm naar ons zin met de mens die ADHD heeft.

En ja uit wetenschappelijk onderzoek komt naar voren dat mannen hun klachten op andere wijze uiten dan vrouwen, en proberen ze eerst zeer oplossingsgerichte strategieen uit en schenken ze minder aandacht aan hun emoties. (Tamres, Janicki, & Helgeson, 2002).

En om even terug te komen op die impliciete stereotype, hier is een raadseltje. Als je het antwoord denkt te weten krijg je ons E-Book!

‘Een vader en zoon zijn betrokken bij een auto-ongeluk. De vader overlijdt ter plekke en de zoon wordt per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Wanneer de zoon de operatiekamer wordt binnengereden, zegt de chirurg: “Ik kan deze jongen niet opereren – dit is mijn zoon”. Hoe zit dit in elkaar? (bron onbekend).

23/07/2025

Vakantie… in de maanden voor de zomervakantie kan ik altijd wegdromen bij mooie vakantiebestemmingen. De zon, zee en vrijheid die mij te wachten staat. En dan na een zoektocht heb ik geboekt en kan ik er zo naar uitkijken.

Maar zodra het een week of 2 a 3 voor de reis is dan ga ik piekeren, ik pieker over; mijn honden die ik niet kan missen, of dat ze het wel goed gaan hebben in het pension, over hoe ik dat met mijn 5 katten moet doen, splits ik ze op en breng ik ze ergens onder of vraag ik of iemand ze wil verzorgen? Ik pieker waarom ik in godsnaam wegga want thuis is het toch ook heerlijk, ik hou van mijn huis en vooral van mijn routine en regelmaat en vertrouwde omgeving. En is die vakantie het wel waard om alles achter te laten?

Dan heb ik het nog niet eens over het piekeren wat mij overvalt als ik denk aan het vliegen (ik had vroeger vliegangst), het onbekende, of alles goed gaat (komen alle koffers mee), het hotel mooi is en of we het leuk gaan hebben met elkaar.

Eigenlijk weet ik na al die jaren dat al mijn zorgen en piekeren voor niks is, maar ja ik moet de controle en het bekende loslaten en dat kost mij altijd moeite. En weet je wat mij helpt wanneer ik in het buitenland ben? Om een heel klein beetje routine in te plannen, zodat ik mij niet zo verloren voel in dat onbekende land.

Een ochtendwandeling op vaste tijd, een vertrouwde playlist bij het wakker worden, of zelfs gewoon m’n eigen thee meenemen, het helpt me om grip te houden, zonder mezelf helemaal vast te zetten.

En weet je? Juist doordat ik dit van mezelf herken, hoef ik het niet meer weg te drukken. Ik mag mezelf geruststellen in plaats van afwijzen. Mijn brein houdt van veiligheid en voorspelbaarheid, en die geef ik het dus ook....zelfs op vakantie.

ADHD-Emoties

26/01/2026

16/01/2026

15/01/2026

03/12/2025

14/11/2025

12/11/2025

12/10/2025

10/10/2025

08/10/2025

18/09/2025

18/09/2025

23/07/2025

Adres

Openingstijden

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type

Dinsdag	09:00 - 18:00
Woensdag	09:00 - 18:00
Vrijdag	09:00 - 18:00