21/07/2025
Al jaren ben ik bezig met mijn leven vanuit rust in te richten. Dat betekent niet heel veel werken, voldoende rustmomenten pakken, genoeg tijd voor de kinderen te hebben, voor mezelf en elkaar.
Dat losmaken van een bepaalde conditionering en overtuigingen van hoe het "hoort" is een langer proces.
Nu wij door Zeus in het schoolse ritme zitten wat betreft drukke periodes en vakanties valt me nog meer op hoe wij met z'n allen in dat ritme zitten.
Ik zal delen wat me opvalt.
Wij werken/gaan naar school om onze vrijge tijd en vakanties te verdienen. In Duitsland zeg je: erst die Arbeit, dann das Vergnügen (eerst het werk, dan het plezier). Een oud, calvinistisch gedachtegoed. Wij moeten eerst iets leveren voordat wij mogen rusten.
Het tweede wat me opvalt is dat nu in de zomervakantie het grootste gedeelte van vooral ouders met schoolgaande kinderen "uitschakelt". De stekker voor een paar weken eruit om in een rustiger tempo te leven. Heerlijk!
Maar wat als deze observaties van mij eigenlijk gemaakte ritmes zijn waar wij ons massaal aan moeten houden. Wat is er met de rust, stekker eruit en lekker lummelen wanneer er geen vakantie is? Wat gebeurt er wanneer je de stekker eruit trekt wanneer je in een drukke periode van het jaar zit?
En wat gebeurt er wanneer je vanuit rust en ontspanning probeert je leven in te richten, zodat je niet de vakanties nodig hebt om te herinneren hoe die rust eigenlijk écht voelt?
Ik probeer het elke keer weer, me herpakken, niet te hard te rennen wanneer het toch weer gebeurt. En elke keer weer tegen mezelf zeggen: jij mag rusten wanneer jij dat wilt. Niet wanneer je het gevoel hebt eerst iets gedaan te moeten hebben.
Doe je met me mee om jouw essentie en je rust ook in de tijden wanneer er geen vakantie is te blijven koesteren?
