21/04/2016
Ergens als een berg tegenop zien.
Wie heeft dat niet bij de hand gehad. Je hebt een doel voor ogen en deze moet je koste wat het kost halen. Je bent zo gefocust om dat doel te bereiken dat het bijna een onmogelijke opdracht wordt.
Ik zie het vaak om mij heen. Het doel is zo ver weg en het is zo'n grote stap, dat de personen door het bomen het bos niet meer zien. :-)
Wat ik dan meegeef is dat het zelfs niet leuk is om morgen alles voor elkaar te hebben, want dan heb je de dagen erna niets meer te bereiken en daarmee ook geen overwinningen meer te vieren.
Je kunt beter elke dag een stapje vooruit gaan. Zo heb je elke dag wat te vieren!
Gisteren heb ik zelf ondervonden hoe verlammend een te grote stap kan werken. ...
Ik ben een route van ruim 17 km gaan fietsen. Het was mooi weer met niet teveel wind, een mooie gelegenheid om mijn conditie weer op te bouwen. Op deze route zijn vier bruggen te nemen, variërend van 3 meter tot 9 meter hoogte. Is natuurlijk prima te doen, het gaat hier natuurlijk niet om de Alpen.. ;-)
Echter... Op de heenweg had ik nog de hoge brug te gaan en vanaf daar zou ik de rest van de route de wind in de rug hebben. Ik was dus behoorlijk gefocust op het hoogste punt van de brug. Ik geef niet snel op, maar gisteren voelde ik mijn spieren in mijn benen protesteren. Terwijl ik naar boven keek werden mijn benen steeds zwaarder. Ik stond bijna stil. En daar was het ei van Columbus! Ik moest niet naar de hele weg naar boven kijken, maar slechts een metertje of twee vooruit. Op het moment dat ik mijn blik vlak voor mij hield ging het fietsen vele malen gemakkelijker. Mijn spieren konden het gemakkelijk aan en de snelheid kwam weer terug.
Wat een eye-opener!
Kijk ook maar naar topsporters waarbij lange afstanden afgelegd moeten worden. ;-) Zoals racefietsers en lange afstand schaatsers... Zij kijken niet te ver vooruit, dat helpt hen het maximale uit dat moment te halen. :-)
Tip: kijk niet te ver vooruit, zodat de te nemen stappen nog uitvoerbaar zijn.