06/02/2026
Lees mijn nieuwste blog: Herstel zonder applaus: overlevingsbias en PDS. Veel cliënten starten met Je buik de baas pas nadat zij een lang en uitputtend zorgtraject hebben doorlopen. De behandeling wordt vaak gepositioneerd als laatste redmiddel en niet als vanzelfsprekend onderdeel van het zorgpad. Cliënten komen binnen met het idee dat hun klachten chronisch en onomkeerbaar zijn. Dat idee is mede gevormd door jarenlange focus op symptomen en teleurstellende interventies. Je buik de baas introduceert een ander perspectief, waarin regulatie belangrijker is dan controle. De buik wordt niet langer gezien als defect, maar als onderdeel van een overbelast systeem. Dit zorgt voor een verschuiving in aandacht en betekenisgeving. Verandering treedt meestal geleidelijk op en zonder duidelijk eindpunt. Klachten worden minder leidend in het dagelijks functioneren. Cliënten leren signalen eerder herkennen en escalatie vaker voorkomen. Hierdoor ontstaat meer vertrouwen in het eigen lichaam. Wanneer zelfregulatie voldoende is, verdwijnt de zorgvraag. Cliënten melden zich dan niet opnieuw bij huisarts of specialist. Dit verdwijnen wordt zelden herkend als succes. Het zorgsysteem blijft vooral de cliënten zien die terugkomen. Daardoor ontstaat een vertekend beeld van PDS als altijd hardnekkig. Dit is een voorbeeld van overlevingsbias in de dagelijkse praktijk. Het succes van regulatiegerichte behandelingen blijft hierdoor onderbelicht. De timing van Je buik de baas in het zorgtraject verdient heroverweging. Afwezigheid van zorg kan juist wijzen op herstel. https://wix.to/gJEXq0D
Wanneer Je buik de Baas het laatste station lijkt...Veel mensen die starten met ons programma bij PDS Je buik de baas komen daar niet uit nieuwsgierigheid terecht, maar uit vermoeidheid. Ze hebben al een lange weg afgelegd langs spreekkamers, onderzoeken, diëten en adviezen. Elke stap begon met hoo...