Onbewust Begrepen

22/04/2026

14/04/2026

• Sla vast op, deze ga je nodig hebben deze zomer 👇🏻

Zwetende handen, duizelig, paniek, buikpijn, hoofdpijn, overgeven, het gevoel weg te willen rennen...

Vliegangst is niet niks en het gaat ook niet zomaar weg. Een pammetje van de dokter lijkt misschien een goeie oplossing, maar het pakt niet de oorzaak aan.

De oorzaak van een angst zonder aanwijsbare reden, lijkt onoplosbaar. Maar dat hoeft niet! Jouw onbewuste weet precies waar die angst vandaan komt.. En dat hoeft niet iets te zijn uit dit leven 😉

Na 3 sessie had deze vrouw nog maar amper last van haar vliegangst. Eindelijk durfde ze op vakantie te gaan naar haar droomland Australië. Zo onwijs tof dat ik hierbij mocht helpen!

Wil jij ook van jouw vliegangst af? Dan is het nu tijd om daarmee aan de slag te gaan! DM voor meer info of om direct jouw afspraak te plannen.

04/04/2026

• It'a a thing

Ik zie het overal om mij heen bij leeftijdsgenoten en bij mezelf! Dat gevoel van wakker worden en ineens anders naar jezelf en je leven kijken.

Vastzitten in een baan waar je eigenlijk niet gelukkig bent, want wat werd er nou gedaan aan uitzoeken wat je wilde worden? De keuzes die je als kind in de jaren '90 & '00 moest maken hebben je hier gebracht. Maar welke keuzes had je nou echt?

En nu ben je net of bijna 40 en ineens komt het binnen. Wie ben ik? En wat wil ik? Waar wordt ik gelukkig van? Hoe kom ik daar?

Noem het een midlife crisis, noem het wat je wilt. Maar maak die keuzes voor jezelf! Neem je tijd, voel, denk, ervaar. Er is nog zoveel mogelijk!

Wie moet dit horen? 👇🏻 tag ze in de comments.

03/04/2026

• Tijdens mijn zwangerschap, kreeg ik nogal wat te verwerken

Bloedingen, een kankerdiagnose, chemo's, onderzoeken, CT scans, MRI's, nog meer chemo, nog meer onderzoeken, ontelbaar veel echo's, een geplande keizersnede, een uitstel van die keizersnede, nog meer chemo..

En na dit alles... Een gezonde baby

Helaas hield het daar niet op. Als in, nog meer chemo's nu met bestralingen.. en nog meer onderzoeken.

Direct de overgang in, toekomst in duigen, het doet wat met je.

Het maakte me sterk, flexibel, weerbaar, zelfverzekerd. Ik dacht dat het mij zou breken, maar het gaf me grond om te groeien. Om echt voor mezelf te gaan staan, opnieuw te kiezen.

Het was op een vreemde manier, een enorm geschenk qua groei en ontwikkeling.

02/04/2026

• Ze geeft in het hier en nu aan anderen, wat ze in dat leven zelf had gemist.

Ik vertaalde haar onbewustzijn, een stuk dat onbewust in dit leven nog een grote rol speelde.

In dat vorige leven, had zij een helder en slim hoofd, maar een lijf dat door beperkingen niet mee kon doen. Mensen keken op haar neer, maakte beslissingen voor haar in plaats van met haar. Gaven haar het gevoel dat ze buiten de maatschappij zijn stond.

Met tranen in haar ogen luisterde ze, ik zag dat het binnen kwam.

Ze vertelde dat ze nu in dit leven werkt met precies deze doelgroep en het zelf zo belangrijk vind dat iedereen altijd mee kan doen. Ondanks aanwezige beperkingen.

Deze sessie voelde voor haar zo kloppend en helpend in haar situatie 🙏🏻

26/03/2026

• Want ondanks die hart op de tong, ben ik gewoon bang om opnieuw afgewezen te worden om wie ik ben.

1. Ik word vaak stoerder ingeschat dan ik daadwerkelijk ben. En ik laat mensen in die waan, gewoon omdat dat beter voelt dan toegeven dat ik iets niet durf. Werkt ook als een soort stok achter de deur om toch mezelf uit te dagen dingen aan te gaan.

2. Ik lig elke avond voor 22.00 in bed, ook in het weekend. Mijn sociale batterij is vaak leeg en opladen duurt lang, dus mij na 18.00 uur niet meer bellen.

3. Afspraken die ik ver van te voren inplan zeg ik 9/10 keer af. En daar voel ik mij vervolgens onwijs schuldig over. Gelukkig kies ik hierin nu wel voor mezelf, vroeger zei ik niets af wat resulteerde in paniekaanvallen. Ik hou trouwens van spontaan iets doen!

4. Ik ben gek op iets doen met mijn handen; borduren & haken, i love it! Een muur verven, i'm in! Ik denk dat ik ook goed kan behangen, maar ben te bang dat dit me niet lukt dus nog nooit gedaan.

5. Ik kijk vaak tegen andere mensen op. Zie mezelf nog steeds als een snotneus van midden 20 die net komt kijken. Een gevolg van een verleden waarin anderen mij steeds het gevoel gaven dat ik niets waard was. Dit blijf een moeilijk te doorbreken overtuiging over mezelf, aangepraat door anderen.

6. Ik kan onwijs goed energetische (lichaams)sessies faciliteren, begeleiden, dragen.. maar zelf ontvangen? Mijn lijf schiet op slot, ik beland in mijn hoofd en analyseer alles kapot. Ik hoop ooit deze blokkade te kunnen doorbreken, alles op z'n tijd denk ik dan.

Er zijn nog meer dingen, dus misschien maak ik nog een deel 2... misschien ook niet 🫶🏻

Wat is iets dat anderen niet van jou weten? En heb je een idee waar het vandaan komt?

22/03/2026

• Secundaire Kinderloosheid

Nog altijd een taboe in Nederland, ja echt!

De vorige keer dat ik hierover iets plaatste, werd pijnlijk duidelijk waarom...

"Wees blij dat je een kind hebt"
"Zijn genoeg mensen die helemaal geen kinderen hebben dus wat zeur jij"
"Knijp je handjes maar dicht"
"Dat je dit durft te zeggen, schaam je"

Ja echt, dit kreeg ik over mij heen. Alleen maar, omdat ik vertelde over de pijn die ik soms zo sterk voel, het verdriet over het niet kunnen krijgen van een tweede kindje.

Want als je een kind hebt, mag dat gemis volgens velen dus niet bestaan. Ik moet mij daarvoor blijkbaar schamen. Maar dat vertik ik!

Ook het verdriet om ongewenste secundaire kinderloosheid mag er zijn, altijd.

Wees lief voor elkaar 🫶🏻

17/03/2026

• Geen uitleg nodig

Vertrouw altijd op je gevoel, ook als dat betekent dat je keuzes maakt die anderen niet begrijpen.

Zo verbrak ik een vriendschap van 10+ jaar, omdat ik een sterke drang voelde dat ik haar niet in de buurt van mijn dochter wilde hebben.

Er speelde al een tijdje wat binnen die vriendschap, maar weglopen kon ik nog niet. Tot ik beviel van mijn dochter en in een klap wist ik het zeker. Deze vriendschap moest per direct stoppen.

Kon ik dit logisch uitleggen? Nee! En toch volgde ik mijn gevoel en hakte de knoop, en daarmee de vriendschap, door.

Nu 9 jaar later, heb ik er geen moment spijt van gehad. Ik heb nooit meer terug gekeken, haar zelfs nooit gemist.

Heb jij wel eens zo'n keuze gemaakt? Of er eens aan gedacht maar heb je je door je hoofd eruit laten praten? Laat het me weten in de comments, benieuwd naar jouw inzichten hierover.