CarlaBruins

07/02/2026

Genieten van t zonnetje 😎
🐾🐾
Wandeling met 1 kruk 💪🏻

03/02/2026

Jezelf afsluiten van de buitenwereld.

Totale, absolute, volmaakte rust…

Hoe vaak gun jij jezelf dat?!

02/02/2026

30/01/2026

‘Achterstevoren’

‘Je wéét toch wat er allemaal is gebeurd?!’ zegt ze.
Ik knik, want daar heeft ze vaak over verteld en ja…het ís veel.

Maar langzamerhand klemt ze zich er aan vast. Waardoor ze als t ware ‘achterstevoren’ leeft.

Dus vandaag gaan we het er niét over hebben. We gaan aan het werk met de vraag: ‘HOE komt het dat ik me nog steeds zo geraakt voel. WAT is het in MIJ…?!’ Antennes naar bínnen in plaats van naar buiten.

We kennen het allemaal: gebeurtenissen die pijn doen. Personen die we missen.
Het gevoel ‘was het maar anders gegaan’ of ‘had ik het maar beter gedaan’.

De harde waarheid is: dat was toén en je leeft NU. Wanneer je vasthoudt aan datgene dat áchter je ligt, in welke vorm dan ook, maakt dat je als het ware achterstevoren leeft. In plaats van in het nu en gericht op de tijd die voor je ligt.

Alles mag er zijn: het verdriet, de pijn, teleurstelling, het verlangen. Maar daarna onderzoek je in JEZELF waar de werkelijke pijn zit.

Misschien ligt de oorzaak niet eens in jouw persoonlijke verleden maar in je familie geschiedenis, wat jij onbewust draagt uit diepe loyaliteit.

Ook al doet t soms nog zo zeer,
onderzoek in jezelf; ‘wat heb ik nodig om het mezelf weer goed te laten gaan?!’

29/01/2026

Het leven is geen gladgestreken pad, maar een weg geplaveid vol ervaringen; blijdschap en verdriet, vertrouwen en angst, liefde en verlies…

Het één kan niet zonder t ander bestaan. Het leven bestaat nu eenmaal uit polariteiten.

Alleen dompel je jezelf het liefst onder in positieve ervaringen en ren je zo snel mogelijk weg van de negatieve.

Terwijl ook dat laatste doorvoeld dient te worden.

Wanneer je weer eens in zo’n ‘dal’ terecht komt, vraag jezelf dan nooit af ‘waarom…’

Want dat woord vernauwt je bewustzijn, geeft je een gevoel van machteloosheid, dat al snel verandert in slachtofferschap.

Adem diep door, tot onderin je buik, terwijl je jezelf de vraag stelt; ‘wat nu?!’

Dat biedt zicht op wat er nog wél is, wat mogelijk is, haalt je daardoor uit de negatieve spiraal, geeft rust. Zo neem je de regie weer enigszins terug.

Soms stapje voor stapje en dat is helemaal ok…

Je hebt vaak geen regie over wát je gebeurt, maar wél over hoe je er mee omgaat.

26/01/2026

Oma Willempje. M’n vader ging iedere zondag trouw op bezoek en sprak altijd lovend over haar.

Ze was ook stoer, helemaal voor de tijd waarin zij geboren was: 1884. Verboden te trouwen met haar grote liefde Christiaan omdat hij een ander geloof had. Zo ging dat in die tijd…

Maar liefde laat zich niet dwingen, ze raakte zwanger en in 1905 beviel ze van hun dochter. In die tijd een groot schandaal, vooral als lid van ‘de zwarte kousenkerk’, zo vertelde mijn vader.
Maar alsnog mochten ze niet trouwen, ze bleef wonen bij haar ouders, samen met haar dochter.

Wederom liet het verliefde stel zich niet (be)dwingen: ze raakte voor de 2e keer zwanger. Ze durfde het haar ouders pas te vertellen op het moment dat ze moest bevallen.

Haar vader schreeuwde boos ‘en hoe gaan we déze dan noemen!’ Waarop mijn oma in paniek riep ‘van mijn part naar de schoenmaker!’ En zo geschiedde…

Kort daarop hoorde ze dat Christiaan ook een andere vrouw had bezwangerd en vol hartzeer besloot ze hem dan maar tóch uit haar leven te bannen.
Haar ouders maakten zich uiteraard grote zorgen over haar toekomst en ze stemde er mee in om uitgehuwelijkt te worden. Aan mijn opa, een man die later niet echt geliefd werd door zijn kinderen.

Pas toen ik me ging verdiepen in zijn geschiedenis waarin heel veel verlies, rouw en verdriet zat, werd me duidelijk waarom hij zich niet meer kon verbinden. Zowel opa als oma waren gedissocieerd door trauma’s waarover liever niet meer werd gesproken.

En zo ontstaat ‘gestolde energie’ in de familielijn met alle gevolgen van dien.

Iedereen heeft een databank in zich met daarin vooroudergeschiedenis; informatie waar jouw ziel onbewust op afgestemd is. Het is van belang die geschiedenis te leren kennen.

 
 


21/01/2026

Verwar ‘gevoelig’ nooit met ‘zwak’.

Vaak wordt sensitief gekoppeld aan ‘overgevoeligheid’ en ‘zwak’.
Dat is een illusie.

Juist door alles wat je in je eentje hebt moeten ontdekken, omdat je omgeving jou slecht begrijpt en jij jouw omgeving niet, heb je, onbewust, een enorme kracht ontwikkeld.

Juist omdat je, ondanks dat eenzame en daardoor toch ook vaak verdrietige gevoel, alsnog doorgaat met zorg voor anderen.

Juist omdat je een enorme intuïtie hebt die je vaak verborgen houdt omdat jouw omgeving daar niets van begrijpt.

Maar zodra je onrecht bespeurt, wanneer je voelt dat er dingen gebeuren die écht niet kloppen.. dán treedt je uit je schulp...

En berg je dan maar...

Dus verwar ‘gevoelig’ nóóit met ‘zwak’ ❤️

21/01/2026

Ze heeft als kind altijd enorm haar best gedaan. Veel ging haar ook gemakkelijk af, leren was geen enkel punt, ze haalde altijd hoge cijfers. Haar zus daarentegen moest voor alles enórm haar best doen.

Het resultaat was dat zij op haar kop kreeg als ze een 7 haalde, want dan had ze haar best niet gedaan volgens haar ouders, terwijl een 6 van haar zus werd geprezen.

En zo kan ze talloze voorbeelden noemen, waarbij haar prestatie werd geminimaliseerd terwijl ze zó haar best deed in de hoop gezien en gewaardeerd te worden. Maar alles wat ze deed, leek normaal te worden gevonden.

Ze heeft daardoor een enórme prestatiedrang ontwikkeld. Een flink perfectionisme; ze wil álles goed doen, heeft angst voor het nieuwe, want dan heeft ze geen controle.

Als ik haar vraag wat ze volgens haar al wél goed doet, zwijgt ze, want ze kan het oprecht niet bedenken…

Het lastige is dat ze een partner heeft die precies hetzelfde doet: kritiek op alles wat minder is en absoluut niet complimenteus in dat wat leuk is en/of goed gaat. Waardoor ze keer op keer bevestigd wordt in haar overtuiging.

Ze is niet de enige…onbewust kiezen we vaak een partner of vrienden uit, die patronen bevestigen die we als kind in het gezin van herkomst hebben ondervonden. Die herkenning geeft op onbewust niveau een vertrouwd gevoel, maar is fnuikend voor het zelfvertrouwen. Zodra je die onbewuste patronen doorziet, kun je andere keuzes maken.

Makkelijk? Nee…. Maar het zorgt voor een hele mooie verandering, dus het is enorm de moeite waard om die overtuigingen in jezelf eens flink onder de loep te nemen.

13/01/2026

Er is een verschil tussen ‘slachtoffer zijn’ en een slachtofferrol. Dat laatste is een keuze. Hoe hard dat ook klinkt…

De slachtofferrol is vasthouden aan iets; teleurstelling, boosheid, verdriet. Dat heeft te maken met onverwerkte, weg gestopte emoties.

Het is goed om álle emoties te erkennen wanneer je slachtoffer bent van iemand.

Wanneer je dat helemaal kunt voelen en verwerken, soms samen met iemand omdat je er alleen niet uitkomt, is t loslaten van ál die gevoelens en emoties uiteindelijk mogelijk.

Want een ander kan van jou een slachtoffer maken, maar voor hoe lang…dat ligt aan jou.

Houd je vast aan de slachtofferrol? Óf doorvoel je álles wat erbij hoort, kijk je naar wat je ervan hebt geleerd en neem je de regie weer terug…

12/01/2026

Ze heeft als kind altijd enorm haar best gedaan. Veel ging haar ook gemakkelijk af, leren was geen enkel punt, ze haalde altijd hoge cijfers. Haar zus daarentegen moest voor alles enórm haar best doen.

Het resultaat was dat zij op haar kop kreeg als ze een 7 haalde, want dan had ze haar best niet gedaan volgens haar ouders, terwijl een 6 van haar zus werd geprezen.

En zo kan ze talloze voorbeelden noemen, waarbij haar prestatie werd geminimaliseerd terwijl ze zó haar best deed in de hoop gezien en gewaardeerd te worden. Maar alles wat ze deed, leek normaal te worden gevonden.

Ze heeft daardoor een enórme prestatiedrang ontwikkeld. Een flink perfectionisme; ze wil álles goed doen, heeft angst voor het nieuwe, want dan heeft ze geen controle.

Als ik haar vraag wat ze volgens haar al wél goed doet, zwijgt ze, want ze kan het oprecht niet bedenken…

Het lastige is dat ze een partner heeft die precies hetzelfde doet: kritiek op alles wat minder is en absoluut niet complimenteus in dat wat leuk is en/of goed gaat. Waardoor ze keer op keer bevestigd wordt in haar overtuiging.

Ze is niet de enige…onbewust kiezen we vaak een partner of vrienden uit, die patronen bevestigen die we als kind in het gezin van herkomst hebben ondervonden. Die herkenning geeft op onbewust niveau een vertrouwd gevoel, maar is fnuikend voor het zelfvertrouwen. Zodra je die onbewuste patronen doorziet, kun je andere keuzes maken.

Makkelijk? Nee…. Maar het zorgt voor een hele mooie verandering, dus het is enorm de moeite waard om die overtuigingen in jezelf eens flink onder de loep te nemen.

10/01/2026

Met een boek op de bank in goed gezelschap 😽

Fijn weekend!

06/01/2026

Het leven is geen gladgestreken pad, maar een weg geplaveid vol ervaringen; blijdschap en verdriet, vertrouwen en angst, liefde en verlies…

Het één kan niet zonder t ander bestaan. Het leven bestaat nu eenmaal uit polariteiten.

Alleen dompel je jezelf het liefst onder in positieve ervaringen en ren je zo snel mogelijk weg van de negatieve.

Terwijl ook dat laatste doorvoeld dient te worden.

Wanneer je weer eens in zo’n ‘dal’ terecht komt, vraag jezelf dan nooit af ‘waarom…’

Want dat woord vernauwt je bewustzijn, geeft je een gevoel van machteloosheid, dat al snel verandert in slachtofferschap.

Adem diep door, tot onderin je buik, terwijl je jezelf de vraag stelt; ‘wat nu?!’

Dat biedt zicht op wat er nog wél is, wat mogelijk is, haalt je daardoor uit de negatieve spiraal, geeft rust. Zo neem je de regie weer enigszins terug.

Soms stapje voor stapje, en dat is helemaal ok…

Je hebt vaak geen regie over wát je gebeurt, maar wél over hoe je er mee omgaat.