Het Duivelskind

10/12/2025

Ik ben bijzonder trots de geboorte van mijn 3de boek te mogen aankondigen.
Graag wil ik dit samen met jou vieren. Robbert Bijnen zal speciaal voor deze dag enkele liederen componeren! Wethouder Harrie van Dijk zal het eerste exemplaar in ontvangst nemen. Het wordt een mooie middag met een lach en een traan. Na het eerste gedeelte wil ik graag met iedereen kletsen onder het genot van een hapje en een drankje. Het is ook mogelijk op deze middag het boek te kopen én door mij te laten signeren.

Omdat geldt vol=vol voor de zaal, is aanmelden noodzakelijk, stuur een mailtje naar:
a.deursen@ziggo.nl vermeld daarin je naam, het aantal personen die komen, of je het boek wil kopen die middag en hoeveel.

Voel je welkom en zie ik je op 21 februari?

13/11/2025

Met grote trots mag ik het dan eindelijk tonen aan de wereld (nu ja Nederland dan hé). De kaft en titel van mijn 3de boek. In februari zal dit boek het levenslicht zien. Op 21 februari zal de boekpresentatie zijn waaraan ik al hard aan het werk ben om er samen met jullie een fantastische middag van te gaan maken. Binnenkort daarover meer en ook hoe jij erbij kan zijn.

Onbegrepen
‘Met grote ogen, verdwaasd en enorm geschrokken kijk ik de agent aan die net als ik met een natte broek en schoenen vol water bij me staat. Resoluut haalt hij me het water uit en zet me in de auto. Op zij n vraag waarom ik het water in liep kan ik geen antwoord geven. Ik vind het zo erg dat die agent nu nat is, al zegt hij dat zij alleen maar blij zijn dat ze me op tij gevonden hebben.

’ De politie registreerde in 2024 149.853 incidenten met ‘verwarde personen’. We lezen de excessen in de kranten en zien ze op de televisie, uitgedrukt in cijfers en schreeuwende headlines. De verhalen achter mensen met onbegrepen gedrag bereiken de media echter nooit. We lopen met een grote boog om hen heen, alsof ze allemaal gevaarlijk zijn. Jarenlang was Angélique van Deursen een van deze personen, die dagelijks vechten tegen de demonen in hun hoofd. Om haar op te vangen was veelvuldig politie-inzet nodig. Een verregaande maatregel waarvan Van Deursen zich afvraagt of de politie hiervoor de juiste instantie is.

Hoe is het om te leven als een verward persoon? Hoe gaat ze om met gevoelens van schaamte en schuld? Ook beantwoordt ze maatschappelijk relevante vragen als: hoe en waarom raakt iemand verward? Wat wordt er allemaal gedaan om dit te voorkomen? En zullen we hier als samenleving in slagen?

06/10/2025

Op dit moment wordt de kaft gemaakt van mijn, in februari, uit te komen nieuwe boek ‘Dit is je leven’. Het eerste voorbeeld heb ik al gezien en dat is altijd weer een heel speciaal moment. Dan krijgt je boek een gezicht, een body, een weerspiegeling van je verhaal. Al dat werk verenigd in een kaft. Het is weer spannend, hoe zal het ontvangen worden? Gaan mensen het lezen? Dit keer komt hij uit onder mijn eigen naam. Ik heb mijn pseudoniem Angel van der Vecht niet meer nodig. Het was veilig voor mijn eerste boek. In die tijd leefde ik nog in angst, leefde mijn vader-dader nog. Het is een heel proces geweest maar nu voel ik me volledig vrij om onder mijn echte naam te publiceren. Het voelt als krachtig en zelfverzekerd. Hoe anders is mijn leven geworden in de 12 jaar na ‘Het duivelskind’.

Toch moest ik wel een drempel over, schrijven over bijna 20 jaar verward te zijn met periodes is ook omgeven met een stukje schaamte. Telkens weer de aan je deur, je hoorde de mensen denken, wat is daar allemaal aan de hand? Bijna wekelijks is er wel een bericht in de krant over verwarde personen, over onbegrepen gedrag. We zien het vaak terug komen in programma’s zoals Ewout bij bureau.., De wijkagent en ga zo maar door. Maakte dat ik enorm het gevoel had te moeten gaan schrijven over de kant van de verwarde persoon. Hoe dat voor mij geweest is, en dat ik zoveel meer ben. En zeker ook over de frustratie telkens weer met de politie te maken krijgen, terwijl je heel andere hulp nodig had. Ik ben ze eeuwig dankbaar maar ik vond en vind de opvang nog steeds niet hun taak. Ze waren een tijdelijke pijnstiller voor mij, maar een oplossing? Die was ver weg. Dus laat ik je meekijken in mijn hoofd, in mijn gedachtes, in mijn intieme leefwereld die ik had.

05/07/2025

Ik ben zo ontzettend blij, ja ik heb goed nieuws gehad. Mijn manuscript ingestuurd naar de uitgever en wat is dat spannend. Al ben ik ervan overtuigd, dat wil niet zeggen dat een uitgever dat ook is. Gisteren kreeg ik het verlossende woord. Boek 3 gaat er komen! Ik heb een hele rondedans door mijn huiskamer gemaakt. Wat ben ik trots op mezelf dat het wederom gelukt is.

In dit boek staat verward / onbegrepen gedrag geheel centraal. Elke week staat er wel iets over in de krant. Met grote regelmaat gaat het erover in talkshows. Maar hoe is het als jij zelf de verwarde persoon bent? Wat gebeurt er in mijn hoofd? Wat is de oorzaak? Hoe kom je hier weer uit? Minstens drie keer per week door de of naar huis gebracht worden. En dan zeggen ze tegen je: dit is het dan je wordt niet meer beter. En wat dan?
Nu gaat het harde werken beginnen om alles tot in de puntjes te verzorgen, medio volgend jaar zal het dan zover zijn. Mijn boek in de boekhandels, ik kan niet wachten. Ga jij hem lezen?

05/02/2025

“Het is midden in de nacht, het is bitterkoud buiten en de sneeuw dwarrelt naar beneden. Er ligt al een laagje sneeuw op de grond, wat blijft liggen. Op straat loopt een eenzame vrouw. Ze heeft alleen een joggingbroek en een T-shirt aan. Op blote voeten, met een knuffel in haar handen geklemd stiefelt ze over de straat. Haar ogen staren in het niets. De kou dringt niet tot haar door, ze voelt het niet eens. In haar hoofd is ze een meisje van 8 dat dood en doodsbang is. Dat denkt dat ze vandaag nog misbruikt is door haar vader. Maar dat klopt niet, vanavond zat ze nog aan tafel te genieten van het avondeten. Samen met haar echtgenoot met wie ze al jaren samen is.”.

Een kleine sneak peak, ja ik ben weer druk bezig met mijn derde boek. Meer geef ik nog even niet prijs, dat blijft allemaal nog even geheim. Het is weer een heftig proces om alles weer eens in mijn hoofd toe te laten. Dat doe ik gedoseerd om mezelf te beschermen. Soms komt er te veel tegelijk en moet ik even stoppen om er geen chaos van te maken. Maar het krijgt vorm elke dag een beetje meer…….

17/10/2024

Herstel
Je herstelverhaal vertellen, daar hoor je ervaringsdeskundigen vaak over. Maar wat is nu herstel? Ik heb lang gedacht dat herstel niet mogelijk is, dat dit betekend dat je geen last meer hebt van je verleden, dat het verleden geen invloed meer heeft. En dat is natuurlijk een streven die nooit waargemaakt kan worden. Mijn verleden, 25 jaar lang misbruikt, mishandeld, vernederd, verwaarloosd heeft, ik zou zeggen uiteraard, gevolgen. Het heeft zeker invloed op wie ik nu ben, mede gemaakt wie ik nu ben. Het maakt niet uit hoe je opgroeit, veilig of onveilig het heeft altijd grote invloed op wie je later wordt, op je zijn. Je verleden zit altijd in je systeem verankert. En eerlijk? Ondanks mijn jongere jaren ben ik best een leuk mens geworden, in zoverre als je dat van jezelf kunt zeggen.

In de loop der jaren is de betekenis van herstel voor mij heel anders geworden. Het betekent nu voor mij dat ik kan leven met wat me allemaal is aangedaan. Dat ik een manier heb gevonden om de pijn, het verdriet, de woede een plekje te geven dat past in mijn leven. Ik heb aanvaard dat mijn verleden er is en mag zijn net als de pijn en alles eromheen. Laten we het benoemen mijn verleden is een k*t verleden. Met alles wat me is aangedaan heb ik ook het recht om me daar heel verdrietig bij te voelen, boos te zijn, letterlijke pijn te hebben. Maar dat zijn tegenwoordig momenten. Geen uren meer, geen dagen meer, geen weken meer.

Deze momenten horen bij mij net als mijn humor, mijn vrolijkheid, mijn sympathie, mijn koppigheid, mijn eigenwijs zijn bij me hoort. Het is een onderdeel van mij als compleet mens. Zelf zeg ik ook altijd, ik kom mijn verhaal vertellen. Mijn herstelverhaal zeg ik eigenlijk nooit omdat het verwachtingen schept. Ik geniet nu elke dag weer van het leven, maar dat verleden hoort daar ook bij en heeft gevolgen gehad zowel geestelijk als lichamelijk. Als er tegen je gezegd (zoals tegen mij) vergeet je verleden, luister er niet naar. Natuurlijk hoef je jouw verleden, hoe dat ook was, nooit te vergeten. Het hoort bij jou maar het kan en zal een leefbaar plekje in je leven worden, blijf daarin geloven en ervoor werken! Ik ben nu compleet en sta volledig in mijn kracht!!

10/10/2024

Hier zijn Jazz en ik samen aan het werk. We zijn vorige week naar de Meander groep in Landgraaf geweest waar we voor een volle zaal mijn verhaal vertelde. Er vloeide tranen, omdat mensen zichzelf herkende of ontroerd waren. Er werd gelachen omdat ik in een zo zwaar verhaal ook een stukje humor belangrijk vind. Dat haalt even de zwaarte er vanaf.

Altijd weer bijzonder om je verhaal voor een grote groep te mogen vertellen, altijd weer dankbaar voor de kans. Te horen achteraf dat mensen erover nadenken en naar zichzelf durven kijken maakt dat ik dit met veel liefde en passie doe. Als we de cijfers zien is het niet gek dat er altijd wel iemand in een zaal zichzelf herkent in mijn verhaal of delen herkent. Ik hoop aan deze mensen een stukje erkenning en hoop mee te geven.

Jazz is daarbij voor mij een enorme steun, een Hulphond maakt het voor mij mogelijk dit werk met een diepgaande passie te doen en te blijven doen. Dank aan iedereen die al naar me geluisterd heeft en dank aan wie in de toekomst naar me zal luisteren.

17/09/2024

Deze ochtend kijk ik naar RTL Nieuws, het gaat over een man uit Barendrecht die verdacht wordt van het seksueel misbruik van meerdere kinderen. De burgemeester is aan het woord en verteld geschokt te zijn, dat verwacht je niet in Barendrecht zegt hij. Buurtbewoners geven ook aan dat ze niet verwacht hadden dat zoiets juist bij hen gebeurt. En dat de burgemeester dit zegt schokt mij meer dan het feit dat iemand kinderen misbruikt heeft. Hoe naïef ben je dan? We snappen het nog steeds niet. Seksueel misbruik komt in alle lagen van de bevolking voor. In de meeste zaken is de dader een bekende van het kind. In elke klas zitten minimaal 1 en vaak wel 2 kinderen die er ooit mee te maken hebben gehad. Met de nadruk op elke klas in Nederland.

Het is zo belangrijk dat we ons bewust daarvan worden. Dat we met open ogen rondkijken, en alert zijn. De uitspraak van deze burgemeester geeft al aan dat we dat niet zijn. Uiteraard schuilt er niet op elke hoek een dader. Laten we kinderen vooral niet verstikken en ze laten spelen. Maar denk nooit bij ons gebeurt dat niet. Zo vaak als blijkt dat een kind misbruikt is, hoor je iedereen zeggen hoe kan dat nu, het is zo’n aardige man of vrouw. En ook daar zit de clou. Er is geen profiel van de misbruiker, er is geen typisch uiterlijk, typisch gedrag. Het kan die leuke vriend zijn die al jaren bij jullie over de vloer komt. Het kan de coach zijn van de sportclub. Die leuke buurman waar je gezellig mee klets elke dag. En waar we al helemaal niet aan moeten denken, het kan je eigen familielid zijn, iemand die je al je hele leven kent.

Denk ook niet, mijn kind zou me dat meteen vertellen, wij kunnen over alles praten. Daders zijn erg slim in manieren te bedenken waardoor kinderen het geheim houden. Hoezeer ze ook van hun ouders houden, de angst voor de gevolgen is vaak groter, of de schaamte, daders weten het soms zo te draaien dat een kind de schuld bij zichzelf zoekt. Het is vreselijk dat er ook deze keer, weer meerdere kinderen slachtoffer zijn geworden van seksueel misbruik, wanhopige ouders en getraumatiseerde kinderen. Maar het is ook vreselijk dat we nog steeds zo naïef zijn te denken, bij ons gebeurt dat niet. Laten we allemaal onze ogen en mind openhouden alleen samen zijn we sterk.

11/09/2024

Gisteren weer een hele mooie middag gehad. Mijn lezing gegeven en in gesprek gegaan met leerplichtambtenaren in ‘s-Hertogenbosch. Een hele mooie doelgroep. Ze luisterde ademloos naar mijn verhaal. Wat ik er heel mooi aan vond is dat het gesprek hiermee geopend kon worden. We hebben het gehad over het onderbuikgevoel. Over het gesprek met een jongere durven aangaan. Buiten de lijntjes durven kleuren. We hebben het erover gehad om je onderbuikgevoel bespreekbaar te maken met je leiding gevende of een collega.

Het blijft natuurlijk heel ingewikkeld hoe je dit doet als je vaak jongeren spreekt met de ouders erbij. De groep voelde zich heel betrokken bij jongeren en bij kindermishandeling en misbruik. Ze hebben afgesproken deze middag te laten bezinken en dan nog een keer samen erover in gesprek te gaan over wat kunnen wij doen in ons vakgebied. Met een warm gevoel ging ik weer naar huis, juist omdat ze het gesprek aangaan samen en durven kijken naar hun eigen rol, hoe mooi is dat? Wat heb ik toch mooi werk. Samen met Hulphond Jazz het verschil maken wat voelt dat als rijkdom.

30/08/2024

Het verhaal van dit kleine meisje is verschrikkelijk, het raakt me diep. Wat heeft ze onvoorstelbaar veel meegemaakt en hoe intens groot is de schade, ze wordt nooit meer de oude. Dat maakt me tegelijkertijd dankbaar. Ook ik werd van boven naar beneden van de trap gegooid, mijn vader heeft ook een nichtje van mij zo van de trap gegooid. Behalve een flinke bult die er nog zit hield ik er niks aan over. Een engeltje op mijn schouder al die jaren. Als kind kwam ik nauwelijks bij de huisarts. Ik herken zoveel van wat dit meisje moest meemaken. Intens verdrietig word ik erdoor. Haar is de kans ontnomen om later alsnog een mooi leven op te bouwen. Haar hersenletsel is dusdanig ernstig dat ze nooit meer helemaal zal herstellen.

Ze werd aan jeugdzorg toevertrouwd om een veilige omgeving te geven aan dit meisje. Het werd de hel waarin ze terecht kwam. Enorm dapper probeerde ze op allerlei manieren om hulp in te schakelen. Iets wat al heel uitzonderlijk is, de meeste kinderen doen dat niet. Zij wel in al haar wanhoop. En wat leverde het haar op? Niets, sterker nog ze is zwaargewond uit haar onmogelijke strijd gekomen. Een lotgenoot zei het al eens “wie gelooft er nu een kind”. Dit kind werd weggezet als een pathologische leugenaar. En de mensen die haar wel geloofde liepen tegen een muur van onwil aan.

Laten we luisteren naar kinderen, laat ze niet alleen staan. Het is een strijd die onmogelijk te winnen is voor een klein kind. Laten we niet wijze naar elkaar maar praten met elkaar. Laten we de enorme fouten niet negeren maar er van leren. Zodat een volgend kind dat zo dapper is om hulp te roepen wel gehoord en gezien zal worden

Het 10-jarige pleegmeisje uit Vlaardingen zou in een zelfgemaakte kooi en bevestigd aan stroomdraden zijn vastgehouden door haar pleegouders John en Daisy van den B.

29/08/2024

Vanmiddag zijn Jazz en ik naar Het huis van de stad gegaan in Gemeente Helmond. We hebben daar een heel mooi gesprek gehad met wethouder van Dijk. Hij heeft zorg en wonen in de portefeuille. Voor mijn derde boek, waar ik nog even niets over wil zeggen, heb ik met hem gesproken. Het was voor beide een verhelderend gesprek. Ik heb het als heel mooi en bijzonder ervaren. Hij en zijn medewerkster gaven aan dat ook zij veel geleerd hebben in ons gesprek. Jazz en ik voelden ons erg welkom en dat was mooi.

De komende tijd staan er weer veel lezingen op het programma, dus het schrijven gaat een beetje langzamer, maar dat geeft niks, goed werk heeft tijd nodig hé. En de missie gaat natuurlijk altijd door. Dit jaar ga ik voor de laatste keer naar Amersfoort, de hogeschool Utrecht. Zo ver reizen dat is te zwaar geworden. Ik heb dit een aantal jaren met zeer veel plezier gedaan en ga het zeker missen. Gelukkig staat er nog heel veel op het programma wat wel haalbaar is voor me, Eindhoven, Geldrop, Vierlingsbeek, Den Bosch, Venlo, Brunssum, ik ga me zeker niet vervelen. Ik kijk naar elke lezing weer uit, nieuwe ontmoetingen, mooie gesprekken, ik doe het niet alleen omdat het zo nodig is. Zelf haal ik er telkens weer energie en kracht uit. Het mes snijdt altijd aan twee kanten.