12/01/2026
Natuurlijk wist ik die eerste zwangerschap ook wel dat goed voor mezelf zorgen belangrijk was. Om mezelf niet keer op keer voorbij te lopen, over mijn grenzen te gaan in het werk en voor iedereen te zorgen, behalve voor mezelf.
Alleen had ik geen idee hoe. Ik vond de sauna niet meer fijn in de zwangerschap, ging wel naar m'n wekelijkse yogales. Maar thuis? Ik had geen idee hoe ik kon ontspannen. Wat echt nodig was om mijn zenuwstelsel tot rust te laten komen. Voor mij zat dat in de grote uitjes, niet in de kleine alledaagse momenten.
Op mijn werk aangeven dat de handelingen in de zorg te zwaar waren? Geen denken aan, ik was zwanger, toch niet ziek?
En dus ging ik maar door, tot ik rond 30 weken zwangerschap echt niet meer kon. Huilend aan de telefoon met mijn manager en uiteindelijk de knoop doorhakken, ik ging niet meer de wijk in. Ging wat taken op kantoor doen, want thuiszitten? Nee dank je.
Ik besloot de tweede keer dat ik zwanger was het anders te doen. Ik volgde de opleiding tot yogadocent en dat werken in de zorg deed ik enkel nog op oproepbasis.
Inmiddels merkte ik als moeder van een 1 jarige, die nog niet doorsliep, en zwanger van een tweede dat die kleine zelfzorgmomenten van groot belang zijn.
De momenten dat ik ze toepaste, had ik veel meer geduld en energie.
Alleen op momenten dat ik weer doorschoot in mijn pleasegedrag naar anderen en te veel van mezelf eiste, werd ik al snel een moeder die ik helemaal niet wilde zijn.
Nu in mijn doula begeleidingen en tijdens het mini retreat voor zwangeren op 1 februari neem ik dan ook mee waarom deze momenten zo belangrijk zijn voor je zenuwstelsel. Hoe je een groot verschil kan maken, met kleine oefeningen.
Hoe dat ook van invloed is op wat je meegeeft aan je baby, hoe jij de bevalling in gaat en later als moeder in de tropenjaren niet compleet jezelf verliest.
Ik heb het allemaal doorleeft, zodat jij niet hetzelfde hoeft te doen😜
Herkenbaar lieve zwangeren? Je hoeft niet mee in die ratrace om heen, je mag, zeker nu, voor jezelf(en je baby) kiezen😘
En lieve mama's, merken jullie een verschil in het moederschap wanneer je goed voor jezelf zorgt of wanneer je dat niet doet?