20/04/2026
PROOST!…..Op het leven!
Hij was een man die volop van het leven genoot. Nog diezelfde ochtend haalde hij met trots een zo goed als nieuwe auto op — een teken van zijn levenslust, zelfs op 85-jarige leeftijd. Motorrijden deed hij graag, samen met vrienden, genietend van de vrijheid op de weg.
Als jager bracht hij veel tijd door in het veld. De natuur was voor hem een plek van rust en verbondenheid, iets wat hem dierbaar was.
Plotseling kwam er een einde aan zijn leven. Die avond, na het douchen, kreeg hij een hartstilstand. Het maakt zijn overlijden onverwacht en des te ingrijpend.
Hij had zelf ooit aangegeven hoe hij zijn afscheid voor zich zag, wanneer het zover zou zijn: “Niet om mij om treuren, maar dankbaar zijn voor het leven dat ik heb gehad. En iedereen mag er ééntje op mij drinken, ter nagedachtenis aan mijn leven.”
Het afscheid vond dan ook plaats zoals hij het zelf gewild had: in zijn eigen loods, omringd door zijn motoren en jachtspullen — de dingen die zo bij hem hoorden. De klanken van de jachthoornblazers gaven het geheel een waardige en persoonlijke sfeer. Familieleden schreven nog een laatste boodschap op de binnenkant van het deksel — woorden van liefde en afscheid, dicht bij hem.
Op een stil en bijzonder moment haalde de herdershond zijn oudste bal op en legde die bij de kist — een eenvoudig gebaar, maar vol trouw en betekenis.
Er was ruimte voor herinneringen, voor een drankje, en om samen het glas op hem te heffen.
De volgende dag werd hij, begeleid door een grote groep motorvrienden, naar zijn laatste rustplaats gebracht. Een indrukwekkend en passend eerbetoon aan een man die zoveel betekend heeft voor velen.
19/20 april 2018
