http://andewitte.nl/queenoflove

Praktijk An de Witte, Kerklaan 22, Hoogland (2026)

09/02/2026

❤️ Ik voel me haar emotionele prullenbak

Een uitspraak waar ik eigenlijk een beetje om moest gniffelen toen ik hem hoorde van mijn cliënt.

Maar eigenlijk zie ik het regelmatig voorbij komen.

Bij dit koppel was het een onderwerp waar ze regelmatig woorden over hebben. De vrouw praat graag; veel en uitgebreid. De man vindt dat op zich geen probleem, maar hij heeft niet een lange spanningsboog. Of zoals hij het verwoordt: “Het gaat vaak over mensen die ik nauwelijks ken, en in veel detail. Ik kan mijn aandacht er dan gewoon niet bij houden. Ik voel me soms echt haar emotionele prullenbak.”

De vrouw vertelt dat zij inderdaad graag haar hart lucht bij hem. “Als hij dan niet goed luistert of afgeleid raakt, voel ik me afgewezen. Dan krijgen we daar ruzie over. Ik vind het fijn om de dag van me af te praten. Ok, ik weet dat ik soms wat uitgebreider kan zijn, maar het geeft me rust als ik alles kan delen.”

Inmiddels zit de man in de modus: “Ik luister wel, maar ik hoor eigenlijk niks”, en de vrouw op “Ik ga steeds harder en dwingender praten”. Geen fijne vibe voor beiden.

Ik begrijp waar ze ieder vandaan komen. Belangrijk is dat ze een manier vinden die voor beiden goed voelt.

Belangrijk dat er nagedacht wordt over:
1️⃣ Gaat het hier over iets dat mij echt diep raakt? Of was het een momentopname die niet echt relevant is voor mij (of ons)?
2️⃣ Wat is mijn intentie? Wil ik verbinding met mijn partner, of voel ik me angstig of overweldigd en wil ik dat de ander mij geruststelt?
3️⃣ Kan ik dit zelf dragen? Is dit iets dat niet p***e (zo uitgebreid) verteld hoeft te worden, omdat de heftigheid er al af is?

Nadeel van hun huidige dynamiek is dat hoe meer zij deelt, hoe stiller hij wordt. Hij kiest er inmiddels voor om zelf weinig te delen uit angst dat er weer een ellenlang gesprek komt. Hierdoor neemt hij eigenlijk geen ruimte in om te vertellen hoe het met hem gaat en wat hij voelt.

Dus.... de een leert wat minder te delen, de ander juist iets meer. Zo ontstaat er een balans. ❤️

08/02/2026

❤️ Laat je partner zich geliefd voelen

In relaties zijn we vaak briljant in raden en aannames doen. Je denkt te weten wat de ander nodig heeft, je doet je best, en als het dan toch anders landt dan jij bedoelde, komt er irritatie, boosheid en frustratie.

Liefdevol adviesje: Stop met invullen, begin met het stellen van belangstellende vragen. Maak het simpel. Stel één vraag, echt oprecht, en met de wil om wat te doen met het antwoord:

“Wat heb jij vandaag nodig van mij om je geliefd te voelen?”

Neem het serieus. Met die ene vraag zeg je eigenlijk: “Jij bent belangrijk voor mij. Ik wil het goed doen voor jou. Ik wil dat jij je geliefd voelt bij mij.”

Als jullie dit allebei vaker doen, bouw je aan een krachtige verbinding. Eentje waarin je elkaar niet laat raden, maar elkaar actief helpt om veilig en verbonden te blijven. ❤️

04/02/2026

❤️ Project Partner: Verliefd op de potentie

Je kijkt naar je partner en je ziet vooral wie zij zouden kúnnen zijn: “Als hij nou net iets ambitieuzer wordt...” “Als zij nou eens minder zou oordelen...” “Als hij iets vaker zijn gevoel zou tonen...”

Begrijpelijke gedachten, maar eigenlijk geef je hiermee aan dat de huidige versie niet voldoet. De persoon die tegenover je zit, is onbewust “een project” geworden waar jij mee aan het sleutelen bent.

Ik zie het regelmatig in mijn praktijk: Ze willen elkaar fiksen. Het is over het algemeen oprecht niet slecht bedoeld. Je wilt het beste voor de ander. Maar voor de ander kan het voelen als “ik ben niet goed genoeg”, “ik faal”, “schiet tekort”. Die voelt een andere boodschap.

Je partner moet op de tenen lopen om te voldoen aan een beeld dat in jouw hoofd bestaat. Maar stel nou dat zij nooit veranderen omdat dat niet hun wens is, zij dan niet trouw zijn aan zichzelf? Is het dan toch goed genoeg voor jou? Of blijft de potentie mooier dan de realiteit?

Liefdevol adviesje: stop met sleutelen. Bespaar jezelf de moeite en frustratie. Richt je op je eigen groei. Laat het “Project Partner” los en omarm de huidige versie. ❤️

30/01/2026

❤️ Een tafelopstelling: diepgaand inzicht in korte tijd!

Vandaag sloot ik de week af in Hilversum. Wederom in een kerk. Een heerlijke dag waar een groep zorgprofessionals uit het hele land zich liet onderdompelen in systemisch werken.

Tafelopstellingen zijn zo’n enorme verrijking in de hulpverlening. Het is niet zomaar “een extra methode”. Het is een manier van kijken die in één klap helder maakt waarom iemand vastloopt, zelfs als er al jaren over gepraat en geanalyseerd is.

Tafelopstellingen brengen het systeem in korte tijd in kaart. Je krijgt informatie boven tafel waar je normaal vele, vele gesprekken voor nodig hebt. Het geeft bovendien een enorme diepgang over de cliënt, en de dynamiek daaromheen: Loyaliteiten, verstrikkingen, buitengesloten mensen, verborgen rouw, parentificatie, nabijheid en afstand, alles wordt voelbaar.

👉 Voor de cliënt betekent dit inzicht en bewustwording: “Oh… nu begrijp ik pas goed waarom....” Het maakt ruimte voor beweging en groei.
👉Voor de professional betekent het dat je sneller bij de essentie komt, minder hoeft te trekken of te duwen met woorden en de cliënt nog beter kan begeleiden.

Samenvattend: 1 enthousiaste groep, 2 heerlijke dagen, tig poppetjes, en heeeeeel veel vallende kwartjes. ❤️

26/01/2026

❤️ Het “Scorebord” in de relatie

Vermoeiend!

“Ik heb gisteren gekookt, dus jij moet vandaag de kinderen naar school brengen.” “Ik heb vorige week alle was gedaan, nu is het jouw b***t om alles te doen.”

Welkom in de transactionele relatie. De weegschaal. Het Lijstje.

Ik zie veel koppels in de praktijk binnenkomen met “een scorebord onder de arm”. Zodra je gaat turven wie wat doet, weet je dat er serieus werk aan de winkel is.

Natuurlijk moet er een balans zijn. Maar balans gaat over het grote plaatje, niet over iedere losse dag of taak. Soms geef jij 80% en de ander 20%. Soms is het andersom. Soms is het allebei 50%.

Ben je bang dat jij “te veel” geeft? Dan zit het probleem zelden in de taakverdeling zelf. Het probleem is vaak dat je je onder water niet gezien, begrepen of gewaardeerd voelt. Misschien heb je al lange tijd het gevoel dat je er alleen voor staat.

En dat zijn heel andere gesprekken. Dat zijn diepe gesprekken. Over waar jouw behoefte zit, over wat je mist, en over waar je naar verlangt.

Dus: gooi dat scorebord bij het grofvuil, en start met een écht gesprek. ❤️

17/01/2026

❤️ Een geheim in je relatie….

In het begin voelt een geheim vaak klein en onschuldig. Je vertelt het niet om de ander te beschermen, om de rust te bewaren, of omdat je bang bent dat de waarheid de ander te veel pijn zal doen.

Maar een geheim blijft nooit klein. Het gaat sluimeren en vraagt steeds meer ruimte, in he hoofd en in je lijf. Het vreet aan je.

Je moet opletten wat je zegt, wat je niet zegt, hoe je kijkt. Daarna moet je goed onthouden wat je tegen wie en wanneer hebt gezegd.

Het kost dus bakken energie om iets verborgen te houden. En hoe goed jij iets ook verbergt, het sijpelt langzaam de relatie in.

Je houdt jezelf voor dat het beter is zo, dat sommige dingen niet gezegd hoeven worden, dat jullie liefde dit wel aankan. Maar eigenlijk weet je: hoe langer ik wacht, hoe pijnlijker het wordt als het uitkomt. Zeker wanneer iemand anders wel op de hoogte is (een vriend, familielid of een minnaar). En dat is vaak het geval.

Een geheim ondermijnt de basis van elke relatie, en dat is eerlijkheid en openheid. Je denkt iets te beschermen, maar breekt het tegelijkertijd stukje bij beetje af.

Onthoud dus goed: Liever de lelijke waarheid dan een mooie leugen. ❤️

15/01/2026

❤️ Kijk naar jezelf en anderen door de systemische bril

Vandaag gaf ik bij een Jeugdzorginstelling in Amsterdam de tweede lesdag van een heerlijke training over systemisch werken.

Als zorgprofessional kijk je bij je clienten niet alleen naar te wat zij doen om overeind te blijven, je kijkt ook naar de oorsprong ervan. Die ligt vaak in een (ver) verleden. Het is cruciaal om hier inzicht in te krijgen, anders blijf je in de therapie of coaching alleen “aan de buitenkant poetsen”. Dan ga je voorbij aan de oude wonden, groot of klein, die onder dit gedrag liggen.

Die oude wonden hebben we in deze lesdag veelvuldig op tafel neergezet, in krachtige familieopstellingen.

In mijn praktijk zie ik voortdurend mensen die vanbinnen angst, onzekerheid en verdriet voelen. Rationeel snappen zij vaak dat ze “nu veilig zijn”, maar het lichaam leeft nog in de onveiligheid en angst van vroeger. En dan schieten ze in overlevingsgedrag, zoals dichtklappen, pleasen, boos worden, verdwijnen, agressie, vermijden of aanvallen.

Systemisch werken gaat niet over een familieopstelling als trucje, maar over bewustwording en inzicht bij de cliënt: waar moest je als kind te vroeg groot worden, waar draag je onbewust nog iets mee dat niet van jou is, waar werd je niet gezien en niet begrepen, welke oude rollen herhalen zich keihard in vriendschappen, relaties, en werksystemen?

We hebben vandaag volop gewerkt met innerlijk kind-lagen en oude wonden. Van de zorgprofessionals zelf, maar ook die van hun clienten.

En dat is zó belangrijk, want alles wat het licht mag zien, kan eindelijk helen. ❤️

13/01/2026

❤️ Ik schaam me diep!

Schaamte, een lastige emotie. Inherent aan schaamte is dat we het liefst niemand vertellen waar we ons voor schamen. Schaamte isoleert.

En precies dát is hoe schaamte zijn kracht blijft behouden.

Als er iets geb***t waar je je diep voor schaamt, trek je je terug, ga je maskeren, ga je lachen, uitleggen, hard werken of juist verdwijnen. Ondertussen draag je je gevoelens alleen. In je up. En dat maakt het zwaar.

Bij schaamte horen helaas vaak gedachten als: het ligt aan mij, ik ben niet goed genoeg, ik stel teleur, ik heb het verpest, ik faal, ik moet mezelf straffen of veranderen.

Maaaaaar…… zodra je dat waar je je voor schaamt deelt met iemand die veilig is voor jou; je partner, een goede vriend(in), of iemand anders bij wie je niet hoeft te presteren, geb***t er iets heel moois: schaamte wordt zachter, menselijker, én dus draaglijker.

Dus als jij je ergens voor schaamt: deel het! Schaamte verliest namelijk zijn bestaansrecht zodra je het deelt. ❤️

11/01/2026

❤️ Ik verlang naar een open relatie

Afgelopen week zit er een koppel bij mij, beiden eind 30, leven goed op de rit, en toch zitten ze vast in ruzie, stress en afstand zodra dit grote onderwerp op tafel komt. Ze vinden elkaar dan totaal niet.

Hij vertelt: “Ik wil een andere relatievorm, meer open, maar ieder gesprek loopt vast.” Zij zegt stil: “Ik heb hier geen ervaring mee, ik sta niet te springen, het voelt alsof ik niet genoeg ben, niet knap of sexy genoeg, alsof hij meer nodig heeft dan ik kan geven.”

Hij schiet in de verdediging: “Onzin, ik hou van je, ik wil niet zonder jou, maar ik wil niet altijd exclusief zijn.”

Ik zie dat hoe harder hij het probeert te verkopen, hoe meer zij dichtklapt en het gevoel heeft dat ze moet meebewegen om hem niet kwijt te raken.

Dus ik onderbreek hen liefdevol. Zolang jullie alleen praten over open of exclusief, blijf je steken in de inhoud, terwijl dit onderwerp vooral gaat over emotionele veiligheid, angst, twijfel en onzekerheid, bij jullie allebei. Die moeten eerst op tafel, nog vóór je het hebt over regels, afspraken en “hoe dan?”.

Laten we weg bewegen bij een JA of een NEE, en eerst onder water kijken. Een andere relatievorm vraagt volwassen communicatie, eerlijkheid en veiligheid. Ze knikken beiden en ik zie opluchting. De vrouw zegt: “Dit is al een heel ander gesprek dan we tot nu toe hebben gevoerd. Het lucht me op. Ik hoor nu ook andere dingen van hem dan ik eerst hoorde.” De man knikt instemmend: “Ik vond het ook een fijn gesprek. Het geeft me rust en richting.”

Met dit soort onderwerpen is het uiteindelijk vrij eenvoudig: het is twee keer een JA, of het is NEE. Een ja uit angst om de ander kwijt te raken is geen oprechte ja. ❤️

07/01/2026

❤️ Partner-Afgunst

Een onderwerp dat niet iedere dag voorbij komt, maar deze week was het overduidelijk een onderwerp van gesprek.

Als ze tegenover me gaan zitten, vertelt de vrouw bescheiden trots dat ze net een enorme promotie heeft gemaakt bij een grote corporate. Een fikse stap voorwaarts. Een droom die uitkomt. Maar hoewel dit prachtig nieuws is, straalt ze niet echt van geluk.

Hij zegt hierover mooie, lieve woorden als: “Ik ben super trots op haar”, “Dit is echt een fantastische stap”, “Dit is wat ze altijd heeft gewild”, “Ze verdient nu fors meer dan ik en dat vind ik echt geen probleem”, “Ze heeft hier zo hard voor gewerkt”...

Ik voel aan alles dat hij het oprecht meent, maar ik voel ook dat er onder de oppervlakte meer speelt.

Hoe prachtig de woorden ook zijn, ze lijken niet te landen bij de vrouw. Dat zie ik aan alles. Als ik haar vraag wat de reden is dat ze de complimenten niet goed kan ontvangen, zegt ze: “Hij bréngt het positief. Maar af en toe komt er toch een sneer tussendoor. Een opmerking waardoor ik het tegenovergestelde voel. Hierdoor praat ik zo weinig mogelijk over mijn werk, ik deel niet veel. Het voelt niet goed.”

De man gaat ertegenin, benadrukt nogmaals zijn trots voor haar. Als ik liefdevol doorvraag, wordt zijn verhaal erachter wat duidelijker. Het is menselijk om te moeten wennen aan een nieuwe dynamiek. Langzaamaan komt er kwetsbaarheid, en zachtheid bij hem: “Ik vind het ook best confronterend,” geeft hij aan. Hij zegt tegen zijn vrouw: “Jij weet dat ik ook al lang bezig ben met een andere functie en dat ik steeds gepasseerd word. Jij maakt carrière. Ik sta voor mijn gevoel stil. Dat voel ik nu meer dan ooit.”

Zijn vrouw fungeert in deze situatie als spiegel. Dat is pijnlijk, maar ook een mogelijkheid om zelf weer te groeien. Ze hebben een kwetsbaar gesprek. Ze zijn open, en eerlijk. Ik adviseer hen om thuis nog meer van dit soort gesprekken te voeren en geef ze opdrachten en tips hiervoor mee.

Het inzicht van vandaag: Het licht van jouw partner maakt jouw schaduw niet donkerder. ❤️

01/01/2026

❤️ Emotionele luiheid

Emotionele “luiheid” is geen gemakkelijke dynamiek om mee te dealen. Wat bedoel ik hiermee? Het gaat over niet willen voelen, niet willen praten, alles relativeren, grapjes maken, “het komt wel goed-houding”.

En dat is een oude overlevingsstrategie. Jouw systeem leerde ooit: voelen is gevaarlijk, emotionele behoeftes hebben is zwak, praten maakt het erger. Dus je bent efficiënt, praktisch, en stil geworden. Je bent oplossingsgericht, en hoopt dat de storm vanzelf gaat liggen. Nabijheid betekende vroeger als kind dat je de controle kwijt kon raken, dat je faalde, dat het te overweldigend kon worden.

Dit gedrag kost je het een en ander. Jouw partner zit met spanning, verdriet, onzekerheid en veel vragen. Jouw stilte kan voelen als afwijzing. Jouw “het komt wel goed” voelt voor de ander als “ik moet het alleen dragen”. Jouw grapje voelt voor de ander als “je neemt mijn gevoel niet serieus”.

Je vindt misschien allebei dat de ander moeilijk doet, terwijl het gaat over of je veilig bent bij je partner als het even pittiger wordt.

👉 Als jij jezelf hierin herkent, begin dan met langzaam meer gevoel te delen. Benoem bijvoorbeeld één emotie per dag, zonder uitleg en zonder oplossing, gewoon: “Vandaag voel ik spanning en ik merk dat ik wil dichtklappen.”

👉 Is jouw partner de “dichtklapper”? Duw dan niet door, maar nodig uit voor een veilig gesprek: “Ik hoef geen oplossing, ik wil alleen even bij je zijn en een luisterend oor.”

Een relatie verdraagt geen emotionele luiheid, hoe goed bedoeld jouw beschermingsmechanisme ook is. Vroeg of laat komt er protest vanuit de ander. Soms zacht (zeuren en herhalen), soms hard (boosheid of afstand).

En dat gedoe is precies wat je juist probeert te vermijden. ❤️

30/12/2025

❤️ Stop met dreigen met weggaan

In de hitte van een discussie kan de spanning hoog oplopen. De frustratie neemt het over en voor je het weet, zeg je dingen waar je later spijt van hebt.

Maar sommige woorden kun je niet zomaar terugnemen. Die echoën nog heel lang na bij de ander.

Zinnen zoals “Ik had nooit met je moeten trouwen” of “Ik kap ermee” of “Ik ben klaar met deze relatie” beschadigen het gevoel van veiligheid. Als de ander constant moet vrezen dat jij weggaat zodra het moeilijk wordt, verdwijnt de verbinding tussen jullie.

Onthoud: Een echt einde van een relatie verdient een waardig, rustig en respectvol gesprek. Dat is geen dreigement.

Dus, neem een time-out als het je te veel wordt. Stap er even uit. Zo voorkom je dat je dingen gaat zeggen die je niet meer ongedaan kunt maken. Kom pas terug aan tafel als je gekalmeerd bent en op een rustige manier het gesprek kunt hervatten.

En bovenal, stel de relatie niet ter discussie in een ruzie! ❤️

Praktijk An de Witte

09/02/2026

08/02/2026

04/02/2026

30/01/2026

26/01/2026

17/01/2026

15/01/2026

13/01/2026

11/01/2026

07/01/2026

01/01/2026

30/12/2025

Adres

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type