04/03/2026
❤️ Je CREËERT je toekomst niet, je HERINNERT je toekomst...
Huh? Dit klinkt echt heel raar!
En toch ook weer niet. Wat ik bedoel is: jij denkt misschien dat je open de toekomst instapt, maar jouw zenuwstelsel doet dat zelden. Jouw systeem kijkt namelijk eerst naar achteren. Het checkt razendsnel wat liefde vroeger betekende, wat veilig was, wat gevaarlijk was, wat je moest doen om erbij te horen, om gezien te worden. Op basis daarvan zet het alvast de nieuwe route uit.
Dus terwijl jij denkt dat je een nieuw hoofdstuk schrijft, wordt er op de achtergrond een oud script geactiveerd. We creëren dus veel minder dan we denken. Meestal herhalen we simpelweg wat we in het verleden hebben ervaren en geleerd. Een vertrouwd verhaal.
We proberen iets terug te vinden wat ons systeem kent als waarheid. Jouw hechtingsstijl, jouw oude overtuigingen hebben ooit een scenario opgeslagen van hoe de liefde hoort te voelen, wat veilig is, hoeveel ruimte je mag innemen, wat je wel/niet verdient, en wanneer je moet vechten, vluchten, of bevriezen.
Dus ja, richting de toekomst is er zelden een volledig nieuw scenario. De toekomst wordt daardoor dus vaak niet gecreëerd, maar herinnerd. Je herhaalt het, omdat jouw systeem de route betrouwbaar vindt. Zelfs als het zwaar voelt en niet altijd gezond of functioneel is.
De toekomst (van je relatie) wordt zoveel mooier als je langzaam uit je oude automatische patroon stapt, je oude pijnen weet te benoemen, veel meer kunt loslaten en laat waar ze horen: in het verleden.
Stel jezelf dus de vraag: welke “oude plaat” draai ik hier af? Het wordt de hoogste tijd voor een nieuw deuntje.
Dat is het prachtige proces van persoonlijke groei. ❤️
