Esther Warnaar Haptonomie

06/04/2026

Geen thema, geen vaste groep. Wat wel? Een samenzijn met vrouwen, waar je je hart kunt luchten, erkenning voelt en kan lachen.

Zin om ook te komen?
Op 12 mei ben je van 19:30-21:30 welkom bij mij in Houten.
Kosten €10,-

31/03/2026

**Meer dan praten**

Haptotherapie is méér dan praten alleen. Het gaat over voelen, ervaren en weer in contact komen met je lichaam. Over de balans tussen denken en voelen, die soms zoek kan raken.

Tijdens de sessie verken je je gevoelens en emoties op een ervaringsgerichte manier, met behulp van oefeningen en aanraking. Niet om door te denken, maar juist om te merken wat er in je lichaam gebeurt. Wat voel je? Waar reageer je op? En hoe laat je lijf dat zien?

Hierdoor word je je bewust van automatische reacties en terugkerende patronen. Samen geven we daar woorden aan, zodat je beter begrijpt wat er in jou speelt — ook onder de oppervlakte.

Dat inzicht helpt je om bewustere keuzes te maken. Je hoeft niet meteen te reageren, maar kunt eerst even voelen wat voor jou klopt. Dat geeft meer rust, veerkracht en een steviger gevoel van jezelf.

🌱

16/03/2026

Wat doen we bij een 1e sessie?

16/03/2026

Op 31 maart organiseer ik weer een vrouwencirkel. We starten met een oefening om uit het hoofd te komen, waarna we delen wat we willen delen. Over ons leven, werk, vriendschappen, onzekerheden en successen. Als er nog tijd over is, sluiten we af met een ontspanningsoefening.
Zodat je ontspannen en vervuld rond half 10 weer naar huis gaat.

Kom je ook? Stuur mij dan een dm. (kosten €10,-)

10/03/2026

Veel gebeurt de afgelopen maanden. Een rollercoaster van emoties en verbouwingsperikelen.

Terugkijkend hebben al die emoties mij veel opgeleverd. Inzichten, berusting en stevigheid!

06/03/2026

03/03/2026

The finishing touch

27/02/2026

Ik ben de rust zelve :-). Dat dacht een cliënt van mij laatst, en ik moest lachen, want als er íets is wat ik niet van nature ben, dan is het wel de rust zelve.
Ik kan namelijk vreselijk doordraven als ik vind dat iets af moet, dat het nu toch echt even moet lukken. Ik ben een ster in het maken van to do lijstjes en mij vast te bijten in iets praktisch, zoals opruimen en de was. Alles om maar niet stil te hoeven staan bij wat er onder zit.

Het verschil met mijn cliënt is niet dat ik rustiger ben, maar dat ik mezelf iets sneller druk zie doen. Dan merk ik bijvoorbeeld dat ik zo gefocust ben op iets afronden uit angst dat anderen mij niet goed genoeg vinden. Of ik voel dat ik maar blijf regelen of doorgaan omdat er eigenlijk verdriet onder zit dat ik niet wil toelaten.

Het bijzondere is dat er door het erkennen van mijn gevoel en het er maar gewoon te laten zijn, er iets verschuift. Ik hoef niet meer alles af te ronden, lijstjes af te vinken of wat dan ook. Er ontstaat rust in mijn hoofd. En dan lijk ik de rust zelve, maar eigenlijk ben ik trouw aan mijn gevoel en dat geeft rust.

Wat doe jij om niet te hoeven voelen?

19/02/2026

Zuurstofmasker
De dingen die we als klein kind meemaken, kunnen later als we volwassen zijn nog steeds een grote impact hebben. Ruben vertelde dat zijn moeder vaak onverwachts heel boos kon worden, wat voor hem erg onveilig voelde. Hij leerde om eerst te kijken wat zijn moeder en anderen nodig hadden, voordat hij aan zichzelf dacht.
Tijdens onze sessies leert hij te voelen wat er in hem speelt en bewust te kiezen voor zichzelf of de ander of allebei.

Hoe lastig is dat?! Mij doet het denken aan de metafoor van het zuurstofmasker in het vliegtuig: help eerst jezelf voordat je anderen helpt.

Wie help jij eerst?

Haptotherapie helpt je te voelen wat jouw neiging is. En als je dat wilt, kun je leren om je meer op jezelf te richten.

Wat zou jou dat opleveren?

16/02/2026

Hoofdpijn en de paradox van vechten

Ze kwam binnen met hoofdpijn waar ze al een week lang tegen aan het vechten was. Steeds proberen dat het minder wordt, terwijl er tegelijkertijd iets anders gebeurt: hoe harder we vechten, hoe meer we onze spieren aanspannen, en hoe meer spanning, hoe meer hoofdpijn.

Tijdens de hele sessie zijn we daarom bezig geweest met het accepteren van de pijn. Niet om het goed te praten, maar om te onderzoeken of ze er met haar aandacht naartoe kon bewegen in plaats van ertegenin. Dat is geen makkie en het voelt vaak tegenstrijdig, zeker als je het liefst wilt dat de pijn verdwijnt.

Toch leverde het iets op. Er ontstond een inzicht in wat er gebeurde in haar lichaam, en gaandeweg nam de spanning af. Aan het einde van de sessie ging ze zonder hoofdpijn de deur uit.

Wil jij dit ook leren?
Neem dan contact met mij op.