26/03/2026
Ik zette me over mijn angsten heen, kreeg meer zelfvertrouwen en luisterde dit keer echt goed naar wat de eetstoornis mij wilde vertellen. Diepgewortelde pijn, verdriet en schaamte kwamen naar het oppervlak.
Eindelijk was dit bespreekbaar en mocht ik dit delen en voelen, waardoor ik de inzet van de eetstoornis steeds minder nodig bleek te hebben.
Onzekerheid, angst, maar zelfs ook bij positieve gevoelens was de eetstoornis er. Nu heb ik de kracht om m’n eigen keuzes te maken zelf weer in de hand en ben ik ‘ik’.
Dankbaar voor het leven, af en toe onzeker omdat dat mag en iemand die zich open en kwetsbaar durft op te stellen, omdat dat ook een kracht is. Ik ben ik en dat is goed.
Lees mijn verhaal: https://estihelpt.nl/mijn-eigen-verhaal/