Saya Suka

28/12/2025

19/12/2025

Fijne feestdagen!! 💖🙏

16/12/2025

✨️Een zachte reminder voor deze periode ✨

Van 20 december t/m 4 januari is de praktijk gesloten.

Een moment van rust, bezinning en opladen voor jou én voor mij.

Ik wens je warme, liefdevolle feestdagen en een nieuw jaar vol balans, helderheid en nieuwe ruimte
Vanaf 5 januari ben je weer van harte welkom. 💖🙏

🎄Fijne feestdagen 🎆

15/12/2025

Soms is één moment precies genoeg om het jaar in rust af te ronden.
Dit is het allerlaatste plekje voor een behandeling in de praktijk dit jaar.
Voel je welkom 💖🙏

Aanmelden kan via een berichtje op nummer 0657007366

13/12/2025

Het ego en de ziel

Het ego zegt: hou vast, doe het niet !
De ziel zegt: laat maar los en vertrouw.

Het ego zegt: er kan je van alles overkomen.
De ziel zegt: er gebeurt je niets, vertrouw.

Het ego zegt: daar zou je wel eens spijt van kunnen krijgen.
De ziel zegt: kijk door mijn ogen en zie de les, vertrouw.

Het ego zegt: kijk, dat is nou jouw schuld.
De ziel zegt: er bestaat geen schuld, alles is perfect.

Het ego zegt: jij staat er helemaal alleen voor.
De ziel zegt: jij bent met alles en iedereen verbonden.

Het ego zegt: ik heb van alles te weinig.
De ziel zegt: er is alleen maar Overvloed.

Uit het boek: Momenten van Inzicht

10/12/2025

De laatste plekjes voor dit jaar....

09/12/2025

De Levenstrein

Bij onze geboorte stappen we zonder het te beseffen in een rijdende trein.
Onze eerste ontmoetingen zijn die met onze ouders,vertrouwd, nabij, alsof zij altijd naast ons zouden blijven zitten.

Maar al snel stapt er steeds meer gezelschap in.
Broers en zussen, vrienden, leraren, geliefden, kinderen, vreemden die ineens betekenis krijgen…
Iedereen neemt plaats op zijn eigen moment, iedereen met een reden.

Toch komt er een dag dat onze ouders de trein verlaten.
Soms zacht, soms onverwacht.
En wij blijven verder reizen, met hun liefde als stille bagage in ons hart.

Onderweg stopt de trein talloze keren.
Mensen stappen uit omdat hun pad een andere richting op gaat, omdat ze een andere trein kiezen, omdat hun reis voltooid is, of simpelweg omdat onze wegen niet langer samenlopen.

Sommigen verdwijnen zo stilletjes dat we het pas merken wanneer hun stoel leeg is.
Anderen blijven lang, soms een heel leven,
en kleuren onze rit met vreugde, verdriet, hoop en groei.

De treinreis vraagt van ons dat we aanwezig zijn.
Dat we liefhebben, vergeven, lachen, huilen, en het beste van onszelf geven aan wie naast ons plaatsneemt.
Want niemand weet op welk station wijzelf zullen uitstappen.

Juist daarom is het zo belangrijk om nu te leven.
Nu te kijken, nu te koesteren.
Zorg voor de mensen die met je meereizen, steun hen wanneer hun bagage zwaar is en vier met hen wanneer het landschap lichter wordt.

En wanneer onze stoel ooit leeg zal zijn,
laat het dan een stoel zijn waar warmte in is achtergebleven.
Herinneringen die verzachten, woorden die nog lang naklinken, liefde die blijft reizen, ook zonder ons.

Bedank vandaag nog de mensen die met jou in de levenstrein zitten.
We kennen het eindstation niet, maar we kunnen wel kiezen hoe we reizen.

💖🙏

04/12/2025

In de baarmoeder van een moeder zaten twee baby's. De een vroeg aan de ander: "Geloof jij in leven na de bevalling ?" De ander antwoordde: "Natuurlijk. Er moet iets zijn na de bevalling. Misschien zijn we hier om ons voor te bereiden op wat we later zullen zijn."

"Onzin," zei de eerste. "Er is geen leven na de bevalling. Wat voor leven zou dat zijn?"
De tweede zei: "Ik weet het niet, maar er zal meer licht zijn dan hier. Misschien zullen we met onze benen lopen en uit onze mond eten. Misschien zullen we andere zintuigen hebben die we nu niet kunnen begrijpen."

De eerste antwoordde: "Dat is absurd. Lopen is onmogelijk. En eten met onze mond? Belachelijk! De navelstreng levert voeding en alles wat we nodig hebben. Maar de navelstreng is zo kort. Leven na de bevalling is logisch uitgesloten."

De tweede drong aan: "Nou ik denk dat er iets is en misschien is het anders dan hier. Misschien hebben we deze fysieke navelstreng niet meer nodig."

De eerste antwoordde: "Onzin. En bovendien, als er leven is, waarom is er dan nog nooit iemand van daar teruggekomen? De bevalling is het einde van het leven, en in het hiernamaals is er niets dan duisternis en stilte en vergetelheid. Het brengt ons nergens."

"Wel, ik weet het niet," zei de tweede, "maar we zullen zeker Moeder ontmoeten en zij zal voor ons zorgen."
De eerste antwoordde: "Moeder? Geloof je echt in Moeder? Dat is belachelijk. Als Moeder bestaat, waar is Zij dan nu?"

De tweede zei: "Ze is overal om ons heen. We zijn omringd door Haar. We zijn van Haar. Het is in Haar dat wij leven. Zonder Haar zou deze wereld niet kunnen en niet mogen bestaan."

Zei de eerste: "Wel, ik zie Haar niet, dus is het niet meer dan logisch dat Zij niet bestaat."

Waarop de tweede antwoordde: "Soms, als je in stilte bent en je concentreert je en luistert, kun je Haar aanwezigheid waarnemen, en je kunt Haar liefdevolle stem horen, die van boven naar beneden roept."

Bron onbekend

02/12/2025

Ik trap af met:
transformation, connection and love

Waar ben jij klaar voor? 💖🙏