27/03/2026
Weer verder leven...
Het is zo gek dat je verder met leven gaat terwijl je van binnen pijn en verdriet voelt en tegelijkertijd wil genieten van het leven. Het is iets heel aparts dat rouwen. Nooit ervaren (gelukkig 🙏🏻). Het voelt op sommige momenten alsof je in een zware depressie zit en alleen maar voor jezelf uit kan staren, leeg voelt. Het volgende moment lach je om iets of onderneem je iets leuks. Het voelt dan gek om weer de leuke dingen te gaan doen, omdat het dan kan overkomen alsof ik er niet meer aan denk. Maar waar ik ook ben de pijn blijft, het gemis blijft ook. Alleen voor een moment gaat het een beetje naar de achtergrond. Ik denk dat iedereen er anders mee om gaat.
Het gekke is ook dat bij erge gebeurtenissen je ook heel veel inzichten krijgt. Flashbacks naar het verleden, herinneringen die mooi zijn of juist ook minder mooi. Het is net of je jezelf weer opnieuw leert kennen. Dat is ook wat goed is. Je bouwt op, valt weer neer en klimt weer omhoog. In die cirkel zit je na een heftige en pijnlijke tijd.
Voor mij voelt het fijn om gedachtes te delen, zoals ik altijd al een beetje heb gedaan alleen dan nu meer over mijn priveleven. Het is fijn om te zien hoeveel mensen lieve woorden schrijven dat helpt. Langzaam ben ik weer aan het werk. Ik loop wel wat achter, maar het komt goed. Het is ook fijn dat ik weer mensen kan helpen 🙏🏻
Liefs Stephanie ❤️