Wenz Uitvaart, Lierderstraat 1-A, Lieren (2026)

15/01/2026

𝗛𝗲𝘁 𝗶𝘀 𝘇𝗼́ 𝗯𝗲𝗹𝗮𝗻𝗴𝗿𝗶𝗷𝗸. 𝗦𝘁𝗶𝗹 𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻. 𝗚𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗱𝗮𝘁. 𝗦𝘁𝗶𝗹 𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻. 𝗘𝘃𝗲𝗻 𝗱𝗲 𝘄𝗲𝗿𝗲𝗹𝗱 𝗮𝗮𝗻 𝘇𝗶𝗰𝗵𝘇𝗲𝗹𝗳 𝗼𝘃𝗲𝗿𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻. 𝗡𝗶𝗲𝘁 𝘇𝗼𝗿𝗴𝗲𝗻 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗲𝗲𝗻 𝗮𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗺𝗮𝗮𝗿 𝘀𝘁𝗶𝗹 𝘀𝘁𝗮𝗮𝗻 𝗯𝗶𝗷 𝘄𝗶𝗲 𝗷𝗼𝘂 𝗵𝗲𝗲𝗳𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗹𝗮𝘁𝗲𝗻. 𝗭𝗼𝗻𝗱𝗲𝗿 𝘄𝗶𝗲 𝗷𝗶𝗷 𝗻𝘂 𝘃𝗲𝗿𝗱𝗲𝗿 𝗹𝗼𝗼𝗽𝘁. 𝗪𝗶𝗲𝗻𝘀 𝗻𝗮𝗮𝗺 𝗷𝗲 𝗻𝗼𝗴 𝘇𝗼 𝗴𝗿𝗮𝗮𝗴 𝗲𝗲𝗻 𝗸𝗲𝗲𝗿 𝘇𝗼𝘂 𝗻𝗼𝗲𝗺𝗲𝗻.

Op 28 januari bent u van 19:00 tot 20:00 weer van harte welkom op Begraafplaats Norelbos in Epe. Martine van der Snel en de mensen van Wenz Uitvaart toveren de begraafplaats weer om in een sfeervol verlichte herdenkingsplaats met ruimte voor ontmoeten, een drankje en een moment van samenzijn.

Met elkaar zullen we stil staan en namen noemen.
Omdat het ertoe doet.
Omdat zij ertoe doen.
Omdat de wereld zonder hen, nét even anders doordraait.

Met liefs,

Wenz Uitvaart.

❤️

Ps: Aanmelden kan via martine@wenz-uitvaart
of app naar 06-16077272

09/01/2026

In een vooruitsnellende wereld blijf je makkelijk achter.
Het leven gaat door, dat weet je heus wel. De wereld wacht niet, ook niet op jou. Iedereen gaat weer aan de slag, dingen te doen, plaatsen waar ze naartoe moeten.
Je begrijpt dat.
Maar jij? Jij hebt een verlies mee te nemen in de rest van jouw leven. Of jij jouw partner nou lang of korter geleden bent verloren, nu loop je alleen.
En dat is niet leuk.

Daarom organiseert Martine van der Snel op 25 januari 2026 weer een ‘Troostwandeling’ in de prachtige natuur bij Epe.

Samen met anderen die weten waar het over gaat een stukje oplopen. Wat praten, tips uitwisselen of zwijgen. Jezelf zijn en niks uit te hoeven leggen, jouw aanwezigheid is genoeg. Voel je welkom en wandel mee.

Aanvang 10:00 uur bij Restaurant ‘ De Ossenstal ‘ aan de Ossenweg 10 in Epe.
De wandeling is ongeveer 5 kilometer lang.
Na afloop van de wandeling drinken we een kopje koffie of thee met elkaar.
Deelname is gratis.

Je kunt je opgeven via martine@wenz-uitvaart.nl of via 06-16077272.

Met liefs en tot dan,
Wenz Uitvaart.
❤️

*Delen vinden we lief.

31/12/2025

𝘛𝘦𝘳𝘶𝘨𝘬𝘪𝘫𝘬𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘷𝘰𝘰𝘳𝘶𝘪𝘵𝘣𝘭𝘪𝘬𝘬𝘦𝘯; 𝘴𝘤𝘩𝘳𝘪𝘫𝘷𝘦𝘯, 𝘴𝘱𝘦𝘦𝘤𝘩𝘦𝘯 𝘰𝘧 𝘻𝘸𝘪𝘫𝘨𝘦𝘯? 𝘌𝘯 𝘸𝘢𝘵 𝘻𝘦𝘨 𝘫𝘦 𝘥𝘢𝘯? 𝘎𝘢𝘢𝘵 𝘩𝘦𝘵 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘤𝘪𝘫𝘧𝘦𝘳𝘴, 𝘱𝘳𝘰𝘨𝘯𝘰𝘴𝘦 𝘦𝘯 𝘦𝘧𝘧𝘪𝘤𝘪ë𝘯𝘵𝘪𝘦 𝘰𝘧 𝘰𝘷𝘦𝘳 𝘮𝘦𝘯𝘴𝘦𝘯, 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘤𝘳𝘦𝘢𝘵𝘪𝘦?

Elk jaar neem ik een moment om iets te delen met de mensen die met en voor ons werken. We organiseren een diner voor de hele groep en kleden de ruimte mooi aan. Niet alleen de ruimte, ook de mensen hebben zich er speciaal op gekleed. Je voelt het, dit is ónze avond.

Voordat we aan tafel gaan en de verhalen verder losbarsten, collega’s elkaar bijpraten, grappen en lachen de tafel verder vult dan schalen ooit kunnen doen, daarvóór, pak ik mijn moment. Een moment om iedereen te benoemen en te bedanken die een rol speelt bij alles wat van Wenz Uitvaart een warme, gewaardeerde en groeiende onderneming maakt.

De uitvaartleidsters Elselien Klein, Martine van der Snel, Diane Vrugteveen en Amber Broekhuis die onze families zo liefdevol, respectvol en vaak met alle hens aan dek helpen aan een waardevolle uitvaart voor hun dierbaren.

De fantastische gastdames van Huis van Herinnering die ervoor zorgen dat iedereen zich welkom, veilig en getroost voelt.

Onze schrijver en uitvaartspreekster Nelleke Keizer die lasten van schouders neemt en als geen ander woorden geeft aan het liefs en de liefde die er in een mensenleven is geweest.

Mijn dochter Sabine Andel Wenz Uitvaart die zich het afgelopen jaar op een zachte manier hard gemaakt heeft voor de zaak. Waar we op konden leunen en die we lijnen hebben zien uitzetten alsof het lintjes langs de weg waren.

Onze zoon Rick Van Andel die ervoor zorgt dat we administratief en financieel niet uit de bocht vliegen. Wat is het bijzonder als je eigen kinderen onderdeel zijn van de lucht onder je vleugels.

Onze dochter Sanne Van Andel die inspringt als dat nodig is. Altijd oprecht geïnteresseerd in mensen. Een hart op de goede plek. Trots dat ook zij onderdeel uitmaakt van ons familiebedrijf!

Mijn vrouw Vera van Andel zonder wie mijn leven, onze onderneming en ons gezin er heel anders uit zou hebben gezien. Minder. Minder mooi, minder lief, minder succesvol. Zij is de wind in onze zeilen, de (soms) tegenwind die de vlieger doet stijgen.

Mijn moment dit jaar werd er eentje van dankbaarheid. Ongeloof bijna. Dat ik ooit met niks begon en nu letterlijk een kring aan mensen kan rondkijken. Met liefs en liefde.

Het allermooiste….

Ze kijken ook allemaal zo lief terug.

❤️

We wensen je een mooi, warm en lief 2026.

Met liefs namens Wenz Uitvaart

Onno van Andel

24/12/2025

Met de laatste column van dit jaar willen wij jou een mooie Kerst toewensen. Eentje die je brengt wat je nodig hebt. Een Kerst die vriendelijk voor je is, of hij nou vrolijk of verdrietig is. Wij wensen je een hand om vast te houden.
Met liefs, uiteraard.
Wenz Uitvaart
❤️

De straten zijn donker en grauw. Lantaarnpalen spiegelen in het natte wegdek. Kerstverlichting in de tuinen van de huizen schommelt zacht in een klein beetje wind. Achter grote donkere ramen zie ik contouren waarvan ik weet wat het is.
Kerstboom. Kerstster. Kerstmis.

Bij daglicht zou ik kunnen zien dat er pakjes onder liggen. Kleurige linten, vrolijk papier, labels met de namen van de hele familie, uitgestald in de woonkamer. Nog een paar dagen, dan is het uitpakken geblazen. Soms met een gedicht, soms met een spel, altijd met de lach van gezellig samenzijn.

Het doet pijn. Soms. Achter sommige ramen schijnt geen kerstlicht maar vallen de schaduwen van rouw de kamer binnen. Ik kom er net vandaan. Een lieve man, fijne vader, fantastische opa is na een liefdevol afscheid gegaan. Achtergebleven door een kleine familie; één kind, één kleindochter en daarom middelpunt. Zijn kleindochter was het centrum van zijn bestaan. Ster aan de hemel, lichtpuntje op aarde.

Haar opa was haar vriend, haar beschermer, haar wijsgeer. Hij haalde haar op van ballet met een ‘wat zijn dat voor gekke schoentjes?’ Hij leerde haar welke paddenstoelen ze kon eten, en eerst te kijken of er geen kabouter in woonde. Hij gaf haar zijn hand maar vooral zijn vertrouwen.

Haar verdriet is overweldigend. Ze zoekt naar houvast in een wereld die ze nu niet meer begrijpt. Hoe kan dat ook anders? Ze is pas acht en de dood zat nog niet in haar woordenschat. ‘Mamma, waar is opa? En wanneer komt hij weer terug?’ Dikke tranen, natte wangen.

In een opwelling laat ik haar helpen. ‘Kom, dan doen we het samen, ik denk dat jij dat kunt’. Ze geeft de schroeven voor de kist aan, legt de condoleanceregisters klaar, draagt de bloemen mee uit de auto. Ze haalt de glaasjes water en na afloop helpt ze huppelend mee met opruimen.

Na het afscheid lopen ze samen naar de auto. Kleine familie; één kind, één kleindochter en ik kijk ze na. ‘Mamma’, zegt ze vlak voordat ze instapt, ‘ik ga opa heel erg missen maar dit was toch een geluksdag’.
…

Kerstgedachte; al is het nog zo donker, er mag ook ergens nog een lichtje schijnen.

🎄🌤️❤️

20/12/2025

Ze komen steeds dichterbij, de feestdagen. Bij Wenz Uitvaart en Huis van Herinnering staan we ook dan in de stand-by. Vandaar dat wij samen al hebben gevierd dat er een jaar voorbij gegaan is, we elkaar weer volop ondersteund hebben, we zóveel families hebben mogen begeleiden en we wéér meer bij elkaar zijn gaan horen.🥰
Samen staan we sterk en kunnen we anderen bijstaan tijdens de moeilijke momenten.
Trots en dankbaar heffen wij het glas 🥂 en proosten we alvast.
Zoals altijd, met liefs♥️

11/12/2025

Een volwassen man die sterk blijft, raakt verwacht en ook weer niet, zijn moeder kwijt. Dat is aanpoten, tranen verdringen en doorgaan want ja, hij heeft een eigen bedrijf.

Een familie bedrijf dat van generatie op generatie, kennis, kunde en klanten heeft doorgegeven. Die houdt geen pauze, dat zet je niet stil. Zelfs niet als de stilte in de muren van je hart is gekropen.

Geen tijd voor rouw, geen tijd voor verdriet. Hij moet bemiddelen tussen broers en zussen. Hij moet de uitvaart regelen en vragen van zowel de uitvaartleidster als de medewerkers beantwoorden.
Tussen het kiezen van de muziek door.

Zijn moeder is de laatste van de generatie boven hem. Zijn vader is al begraven. Na hem komen kinderen en kleinkinderen. Als hij lang genoeg leeft dan zelfs misschien nog de kinderen van daarna. Daarna is het voor hem ook over. Met het overlijden van zijn moeder is hij deze week een generatie opgeschoven.

De dagen hangen van beslissingen aan elkaar.

Geen tijd om stil te staan. Elke dag samenkomen, eten geven, foto’s zoeken, opdrachten aannemen.
Geen tijd voor visite, geen rust om te zitten, geen uur om bij te komen. Doorgaan. Doorgaan. Doorgaan.

Dan ineens gaat de telefoon. Facetime. Bellen met beeld en geluid. ‘Hoi opa.’ Zegt het liefste stemmetje bij haar moeder op schoot. Kleine oogjes, kleine oortjes vragen met een voorzichtig mondje; ‘Opa, ben je ‘drietig?’

Dan breekt de stilte door zijn muren. Sijpelt het gemis tussen de voegen door. Probeert hij nog een glimlach terwijl zijn tranen stromen. ‘Het gaat goed hoor liefje.’ Mompelt hij schor.

Maar ineens is het ‘niet praten maar poetsen’ vervangen door ‘stilstaan en voelen’. Doordouwen vervangen door rouwen. Afstand houden vervangen door houden van de jouwen. En dat je dat mag voelen, verdriet en gemis.

Arme man. Fijn voor je man.

Soms zijn het de allerkleinsten van wie we leren dat het ook anders kan.

‘Ja kleintje, opa is heel ‘drietig’.
..

Met liefs, Wenz Uitvaart

❤️

03/12/2025

𝙳𝚎 𝚏𝚊𝚖𝚒𝚕𝚒𝚎 𝚕𝚘𝚘𝚙𝚝 𝚍𝚘𝚘𝚛 𝚍𝚎 𝚎𝚛𝚎𝚑𝚊𝚊𝚐 𝚟𝚊𝚗 𝚐𝚎𝚗𝚘𝚍𝚒𝚐𝚍𝚎𝚗 𝚊𝚌𝚑𝚝𝚎𝚛 𝚍𝚎 𝚔𝚒𝚜𝚝 𝚊𝚊𝚗. 𝚉𝚒𝚓 𝚕𝚘𝚙𝚎𝚗 𝚖𝚎𝚎 𝚗𝚊𝚊𝚛 𝚑𝚎𝚝 𝚐𝚛𝚊𝚏. 𝙼𝚎𝚗𝚜𝚎𝚗 𝚍𝚛𝚞𝚙𝚙𝚎𝚕𝚎𝚗 𝚠𝚎𝚎𝚛 𝚗𝚊𝚊𝚛 𝚋𝚒𝚗𝚗𝚎𝚗. 𝚃𝚛𝚊𝚗𝚎𝚗 𝚘𝚖 𝚝𝚎 𝚍𝚛𝚘𝚐𝚎𝚗, 𝚔𝚘𝚏𝚏𝚒𝚎 𝚎𝚗 𝚕𝚎𝚔𝚔𝚎𝚛𝚜 𝚘𝚏 𝚠𝚒𝚓𝚗 𝚎𝚗 𝚎𝚎𝚗 𝚑𝚊𝚙𝚓𝚎, 𝚘𝚖 𝚝𝚎 𝚝𝚛𝚘𝚘𝚜𝚝𝚎𝚗.

Al gauw verandert de sfeer van triest en verdriet naar het zachte comfort van mensen die iets liefs met elkaar delen. De rouw, het gemis, de herinneringen; ze verbinden. In een glas dwarrelen de blaadjes van verse thee rustig naar beneden.

Vanmorgen hebben we eerst de stoelen en tafels goed neergezet. Ruimte gemaakt voor precies deze, en geen andere, uitvaart. Alles is voorbereid, alles doorgesproken en, uiteraard, ook onze eigen nieuwtjes uitgewisseld. Tussen sommigen van ons zijn zelfs vriendschappen ontstaan.

Onze waarde zit in het er zijn. Vriendelijk, warm en klaar om te zorgen. Te zorgen dat alles goed verloopt. Te zorgen dat we de mensen zien en horen. Te zorgen dat deze laatste herinnering er eentje is die bijblijft. Om alle goede redenen.

Daar zijn wij deel van.
Daar zijn wij ons bewust van.
Daar zijn wij trots op.

Betekenis geven kan soms gewoon door een kop koffie voor iemand in te schenken. Een glimlach op het juiste moment. Problemen oplossen zonder dat iemand er iets van zal merken.

Klinkt fijn toch?
Dan zou jij misschien ook wel met ons willen werken?

Met liefs en tot gauw,

Huis van Herinnering en Wenz Uitvaart

Interesse om samen met ons betekenis te geven als parttime gastdame of aulamedewerkster?
Bel 06-29420166 of stuur een mail naar info@huisvanherinnering.nl

26/11/2025

𝐷𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑡 𝑖𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑏𝑖𝑗, 𝑑𝑒 𝑔𝑎𝑠𝑡𝑒𝑛 𝑘𝑟𝑖𝑗𝑔𝑒𝑛 𝑘𝑜𝑓𝑓𝑖𝑒 𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑜𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑒𝑘𝑒𝑛. 𝐷𝑒 𝑓𝑎𝑚𝑖𝑙𝑖𝑒 𝑏𝑙𝑖𝑗𝑓𝑡 𝑏𝑖𝑗 𝑚𝑖𝑗 𝑒𝑛 𝑠𝑎𝑚𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑙𝑒𝑖𝑑𝑒𝑛 𝑤𝑒 ℎ𝑢𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑟𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑛𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑒 𝑜𝑣𝑒𝑛. 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑒𝑒𝑛 𝑐𝑟𝑒𝑚𝑎𝑡𝑖𝑒 𝑒𝑛 𝑑𝑒 𝑓𝑎𝑚𝑖𝑙𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔 𝑎𝑙𝑠 𝑧𝑒 𝑑𝑎𝑡 𝑤𝑖𝑙𝑙𝑒𝑛, 𝑚𝑒𝑒 𝑡𝑜𝑡 𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑖𝑛𝑑.

Voor de ovenruimte is er altijd een korte pauze. Als een aarzeling voor de laatste stap. We geven uitleg en vragen wie er verder mee wil. Alles is okay, liefde ís, en hoeft niet te worden bewezen. Dan stappen we de deuren door.

Op de kist ligt een vuurvast steentje. In dat steentje staat een nummer waar de overledene aan gekoppeld is. Anders dan in het dagelijks leven is dit nummer niet bedoeld om je op te laten gaan in de grijze massa, maar juist om het unieke van de mens te waarborgen.

Straks, als de oven klaar is, dan blijft dit steentje helemaal intact over. As en steentje blijven bij elkaar. Zo weten de medewerkers van het crematorium én u, heel zeker dat dit de as van uw dierbare is.
Uniek dus.
Zoals alles.

Elke stap in het proces
is als een steen van zorgvuldigheid en warmte
gelegd in een vijver vol liefde

Zodat je zeker weet
dat wie bij jou hoort
ook bij jou blijft
wanneer die uit het zicht verdwijnt.

❤️

Met liefs, Wenz Uitvaart

17/11/2025

𝐷𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑣𝑎𝑎𝑟𝑡 𝑖𝑠 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑒𝑠𝑡, 𝑑𝑒 𝑐𝑒𝑟𝑒𝑚𝑜𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑝 𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑔𝑟𝑎𝑎𝑓𝑝𝑙𝑎𝑎𝑡𝑠 𝑤𝑎𝑠 𝑚𝑜𝑜𝑖. 𝑀𝑒𝑡 𝑒𝑒𝑛 𝑘𝑙𝑒𝑖𝑛 𝑏𝑒𝑒𝑡𝑗𝑒 𝑧𝑜𝑛 𝑜𝑝 ℎ𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒 𝑚𝑜𝑚𝑒𝑛𝑡. 𝑀𝑎𝑔𝑖𝑒 𝑘𝑢𝑛 𝑗𝑒 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑏𝑒𝑠𝑡𝑒𝑙𝑙𝑒𝑛, 𝑤𝑒𝑙 𝑑𝑎𝑛𝑘𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑛𝑒𝑚𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑛.

Na afloop komt iedereen samen bij Uitspanning de Vroolijke Frans in Brummen. Opwarmen want het was ook fris buiten. Herinneringen ophalen waar het hart ook warm van wordt. Een knuffel, een hand, een blik van herkenning en een 'Hé, dat is lang geleden.'
Ze redden zich wel even.

En achter in de keuken wordt voor onze mensen ook goed gezorgd. Elselien Klein en Lydia Straalman krijgen daar broodjes en een wel heel mooie koffie. ☺️ Even napraten, even de familie met rust laten en even opladen.
Zodat ze er daarna weer helemaal staan.
Voor een 'wel thuis, kom ik help je even en graag gedaan'.

Altijd

Graag gedaan. Graag gedragen.

Met liefs, Wenz Uitvaart

❤️

07/11/2025

𝙄𝙠 𝙢𝙤𝙚𝙩 𝙢𝙞𝙟𝙣 𝙚𝙭𝙘𝙪𝙪𝙨 𝙖𝙖𝙣𝙗𝙞𝙚𝙙𝙚𝙣. 𝙈𝙖𝙖𝙧 𝙞𝙠 𝙬𝙚𝙚𝙩 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙗𝙞𝙟 𝙬𝙞𝙚 𝙚𝙣 𝙤𝙤𝙠 𝙣𝙞𝙚𝙩 𝙢𝙚𝙚𝙧 𝙬𝙖𝙖𝙧. 𝙃𝙚𝙩 𝙬𝙖𝙨 𝙚𝙧𝙜𝙚𝙣𝙨 𝙞𝙣 𝙙𝙚 𝙗𝙪𝙪𝙧𝙩 𝙫𝙖𝙣 𝙚𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙜𝙧𝙖𝙖𝙛𝙥𝙡𝙖𝙖𝙩𝙨. 𝙀𝙚𝙣 𝙠𝙡𝙚𝙞𝙣, 𝙤𝙥𝙚𝙣 𝙫𝙚𝙡𝙙𝙟𝙚, 𝙤𝙥 𝙙𝙚 𝙩𝙚𝙧𝙪𝙜𝙬𝙚𝙜 𝙣𝙖 𝙚𝙚𝙣 𝙪𝙞𝙩𝙫𝙖𝙖𝙧𝙩. 𝙄𝙣 𝙣𝙖𝙜𝙚𝙙𝙖𝙘𝙝𝙩𝙚𝙣 𝙢𝙞𝙟𝙣 𝙖𝙪𝙩𝙤 𝙖𝙖𝙣 𝙙𝙚 𝙠𝙖𝙣𝙩 𝙜𝙚𝙯𝙚𝙩.

Hij was een fijne man; opa, vader en echtgenoot. Man van daden en weinig woorden. Man van het kleine, meer dan van het grote. Gevoelens werden niet besproken.

Hij bracht graag kadootjes, bloemen en saucijzenbroodjes. Zomaar, zonder reden, de mensen die hem lief waren verblijden. Voor een glimlach, een verwonderde blik of een onuitgesproken ‘Ik hou van jou’, desnoods een stukje omrijden.

En, dat vond ik wel het mooiste, voor zichzelf ook bloemen kopen. Een paradijsbloem om precies te zijn. Bijzondere kleuren, ongewone vorm, behoorlijk uitgesproken. Maar zó dol op die bloem, dat hij ze tot het einde voor zichzelf liet kopen. Nadat hij het zelf niet meer kon.

Houden van jezelf kun je voorleven, zonder daar woorden aan te geven.

Ik glimlach in de auto. Zie het paradijselijke bloemstuk weer voor me. Zie zijn kleindochter die haar opa nu zélf een bloem geeft. Voor alle bloemen die ze van hem kreeg. Voor alle woordloze gebaren van liefs en liefde, zou zij nu één bloem bij hem neerleggen. Definitief ‘Dag’ en vooral ‘Dank je wel’ zeggen.

Ik zie hun liefde naast de tranen. Ik zie armen die om elkaar heen worden geslagen. Het knijpen in een hand, de blikken van begrip, de ruimte om jezelf te mogen zijn. Ik zie dapper, moedig en eenheid, in alle kleine gebaren.

Langs de kant van de weg ben ik gestopt. Bij een klein veldje, met gele bloemen aan de rand. Uitgestapt en er ééntje geplukt. Zachtjes neergelegd op de achterbank en voor mijn lief mee naar huis genomen.

Nu moet ik iemand mijn excuus aanbieden. Ik heb een bloem bij je geplukt en aan mijn lief gegeven. Omdat ik net geleerd had, dat ‘Ik hou van jou’, ook gehoord wordt zónder woorden.

Over gevoel hoef je niet altijd te praten, dat kun je gewoon tonen.
❤️

Met liefs, Wenz Uitvaart

28/10/2025

𝘡𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘯 𝘦𝘳 𝘢𝘭𝘵𝘪𝘫𝘥. 𝘚𝘰𝘮𝘴 𝘷𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘰𝘭𝘦𝘯, 𝘴𝘰𝘮𝘴 𝘪𝘯 𝘩𝘦𝘵 𝘻𝘪𝘤𝘩𝘵. 𝘐𝘯 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘳𝘭𝘦𝘪 𝘷𝘰𝘳𝘮𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘮𝘢𝘵𝘦𝘯 𝘦𝘯 𝘢𝘭𝘵𝘪𝘫𝘥 𝘨𝘦𝘷𝘶𝘭𝘥 𝘮𝘦𝘵 𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳. 𝘋𝘦 𝘨𝘭𝘢𝘢𝘴𝘫𝘦𝘴 𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳 𝘣𝘪𝘫 𝘩𝘦𝘵 𝘴𝘱𝘳𝘦𝘦𝘬𝘨𝘦𝘴𝘵𝘰𝘦𝘭𝘵𝘦 𝘵𝘪𝘫𝘥𝘦𝘯𝘴 𝘦𝘦𝘯 𝘶𝘪𝘵𝘷𝘢𝘢𝘳𝘵. 𝘝𝘰𝘰𝘳 𝘦𝘭𝘬𝘦 𝘴𝘱𝘳𝘦𝘬𝘦𝘳 𝘦𝘦𝘯 𝘦𝘪𝘨𝘦𝘯 𝘨𝘭𝘢𝘢𝘴𝘫𝘦 𝘦𝘯, 𝘶𝘪𝘵𝘦𝘳𝘢𝘢𝘳𝘥, 𝘰𝘰𝘬 𝘦́𝘦́𝘯𝘵𝘫𝘦 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘶𝘪𝘵𝘷𝘢𝘢𝘳𝘵𝘭𝘦𝘪𝘥𝘴𝘵𝘦𝘳.

Het lichaam werkt onder spannende omstandigheden niet altijd mee. Opkomende tranen, een kriebelhoest of droge keel. Het kan iedereen gebeuren.

Dan is er dus een glaasje water. Zodat je even kunt pauzeren als de emotie je overspoelt. Tranen dringen, stemmen bibberen, een keel wordt dichtgeknepen. Dan, in alle rust als dat lukt, één of meerdere slokjes nemen. Is helemaal prima. Daarna kun jij weer verder en voor de luisteraar is zo’n pauze eigenlijk wel goed.

Luisteren is inspannend, luisteren naar emotie vraagt meer dan gewoon naar, bijvoorbeeld, een podcast. In die pauze van een slokje drinken kan het brein de informatie beter verwerken, klaar staan voor het vervolg.

Er is geen haast, je hoeft niet snel en moeiteloos. Afscheid nemen is beladen, een verdrietig lijf laat zich niet sturen, zenuwen zijn volkomen normaal.

En als je daarna verder praat, dan is er nog steeds aandacht, nog meer liefs dan daarvoor en komt de steun en stille aanmoediging uit alle harten in de zaal.

Voor jou, spraakwater; omdat woorden van liefde recht hebben op tijd en aandacht.

Die aula vol mensen? Die wacht.

Geduldig, meelevend en in stilte aanmoedigend
op jou.

❤️

Met liefs, Wenz Uitvaart

16/10/2025

‘𝐈𝐬 𝐝𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐞𝐧𝐨𝐫𝐦 𝐬𝐭𝐚𝐧𝐝𝐚𝐚𝐫𝐝?’ ‘𝐃𝐢𝐞 𝐤𝐥𝐞𝐢𝐧𝐤𝐢𝐧𝐝𝐞𝐫𝐞𝐧 𝐝𝐢𝐞 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐚𝐚𝐫𝐬 𝐯𝐨𝐨𝐫 𝐡𝐮𝐧 𝐨𝐩𝐚 𝐨𝐟 𝐨𝐦𝐚 𝐚𝐚𝐧𝐬𝐭𝐞𝐤𝐞𝐧 𝐭𝐢𝐣𝐝𝐞𝐧𝐬 𝐝𝐞 𝐮𝐢𝐭𝐯𝐚𝐚𝐫𝐭?’ ‘𝐃𝐚𝐭 𝐳𝐢𝐞 𝐢𝐤 𝐳𝐨 𝐯𝐚𝐚𝐤.’

Een opmerking tijdens de voorbereiding van een uitvaart. De gemiddelde leeftijd van overlijden in Nederland ligt rond de eenentachtig. Vaak zijn er dan kleinkinderen, en soms zelfs achterkleinkinderen, die ook afscheid nemen. Kinderen die rouwen in een wereld die ons daar niet voor opleid.

Dat (klein)kinderen een functie krijgen bij een uitvaart heeft een functie. Het doen en meedoen speelt nu een belangrijke rol in het concrete afscheid nemen maar straks ook in hun rouwproces. Elke handeling helpt hen in het loslaten en anders leren vasthouden. Niet voor niets willen kinderen altijd de kaars die ze hebben aangestoken na afloop mee naar huis nemen. Tastbaar afscheid nemen en bij je houden.

Soms vinden de kleinkinderen het te spannend om een kaars aan te steken voor een volle aula. Bang dat het niet lukt of de emotie het van ze zal winnen. Trillende handen zijn onwillige werkers. Dan doen we dat ritueel gewoon voordat de genodigden binnenkomen. In alle privacy, in alle rust, stilstaan en verlichten. De kaars en de last.

Want niets is standaard. Dit was hún opa of oma. Hún herinneringen aan hutten bouwen in de woonkamer. Hún herinneringen aan voorlezen, van school halen, wentelteefjes bakken. Hún gesprekken, verhalen van vroeger of samen Formule 1 kijken. Hún nooit meer oma’s tomatensoep of opa’s grapjes.

Dus nee. Het is niet standaard. Ook niet als je het al eens eerder hebt gezien.

Niets aan een uitvaart is standaard.
Zo heet alleen het ding waar de kaarsen op staan.

Met liefs, Wenz Uitvaart

❤️

Op de foto onze uitvaartleidster Sabine Andel Wenz Uitvaart die in Crematorium de Omarming vóór de uitvaart met de kleinkinderen alvast de kaarsen aansteekt.

Wenz Uitvaart

15/01/2026

09/01/2026

31/12/2025

24/12/2025

20/12/2025

11/12/2025

03/12/2025

26/11/2025

17/11/2025

07/11/2025

28/10/2025

16/10/2025

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type