07/02/2026
Als we eens goed kijken naar religie en spiritualiteit… zit er werkelijk zoveel verschil tussen beiden?
Religie wordt vaak ervaren als beklemmend, als iets dat vastlegt, richting geeft en voorschrijft.
Spiritualiteit voelt vrijer, ruimer en zachter.
Maar wanneer er eerlijk gekeken wordt, wordt zichtbaar dat beide dezelfde beweging in zich dragen.
Religie en spiritualiteit dragen hetzelfde risico in zich.
En dan niet omdat ze fout zijn of omdat ze verkeerd zouden zijn, maar omdat ze zo gemakkelijk een pad worden dat niet van jou is.
De woorden en de vorm zijn anders, de energie lijkt lichter, maar het volgen blijft.
Elk pad dat gelopen wordt is goed.
Alleen is de vraag niet of het pad klopt.
De vraag is: is het een keuze?
Wordt dit pad gelopen omdat het van binnenuit beweegt of omdat gehoord is dat dit een goed pad is?
Een hoger pad? Een bewuster pad?
Of wordt het gelopen omdat anderen het bewandelen, omdat het veiligheid geeft of houvast biedt?
Waar religie en spiritualiteit op elkaar lijken, is dat religie kan zeggen: “Geloof dit en het komt goed.”
En spiritualiteit kan zeggen: “Doe dit proces en vrijheid volgt.”
De taal is anders, de belofte klinkt ruimer, maar beide kunnen weghalen van het meest eenvoudige wat er is: het eigen innerlijke weten.
Waarom oude paden blijven lopen wanneer eenvoud mogelijk is?
Waarom blijven zoeken wanneer Zijn voldoende is?
Waarheid ligt niet in geloven, niet in volgen en niet in worden.
Waarheid openbaart zich wanneer het lopen stopt, wanneer er stilgevallen wordt en wanneer niets meer bereikt hoeft te worden.
Dan is er geen religie, geen spiritualiteit en geen richting nodig.
Dan blijft alleen over: zijn… hier… nu… leven vanuit het Goddelijke dat nooit buiten je is geweest.