De Heldere Kijk, de psyche van het paard

12/02/2026

12/02/2026

Zaterdag 21 februari heb ik een route richting Arnhem, Utrecht, Zevenhuizen. Voor een reading & healing sessie voor je paard zijn er nog 2 plekjes vrij!! Heb je een paard met lastig verklaarbaar gedrag, angsten of trauma? Waarbij je graag wilt begrijpen waarom hij doet zoals hij doet? Mail mij gerust! Dehelderekijk@gmail.com

06/02/2026

05/02/2026

Blog: Belang van afscheid nemen.

Ondanks alle zorgvuldige voorbereidingen van de eigenaresse werd ik gebeld om naar haar paard te komen kijken. Want hij at nauwelijks en met tegenzin.
Wat was er twee weken voor de tijd gebeurt? De paarden op dit erf zijn met zijn tweeën, aan huis. Een moeder en haar zoon. De moeder, de merrie was oud en fysiek op. Met diverse nare pijnlijke klachten is het einde van haar leven inzicht. De merrie is thuis rustig ingeslapen op haar eigen erf. Haar zoon heeft zeker afscheid mogen nemen! Hij heeft nog een poos bijgestaan en aan haar mogen ruiken. (de paarden ruiken de dood en komen dan vaak redelijk vlot tot aanvaarding van dit lot).
Om dit afscheid in een zo goed mogelijk in goede banen te leiden is daar vooraf goed overgedacht. Voor de merrie zelf, voor de eigenaresse maar ook voor de zoon, limo, zodat hij niet hoeft te gaan zoeken of te gaan schreeuwen.
Limo echte leeftijd is een jaar of negen echter is hij in zijn emotionele ontwikkeling altijd een klein en onzeker mannetje gebleven. Een beetje afwezig en dromerig ook. Zijn moeder was een oer moeder en nam de leiding tot haar overlijden als stevig baken in hun kleine minikudde.
Als ik aankom en met mijn handen invoel, heb ik direct een baksteen op mijn maag liggen en voel de verwarring. Zijn hoofd voelt wat beduusd en verward aan. Het maakt hem bang. In eerste instantie weet hij het niet goed en is het meer gevoel dat hij overbrengt dan woorden. Tegenover hem staat een “leen” merrie die voorlopig hier op stal mag blijven staan. “Die merrie heeft hulp nodig “, zegt hij. Ik antwoord hem en zeg , “dat klopt helemaal, maar jij ook”, “want je zit duidelijk niet lekker in je vel en eet weinig”.
Ik ga verder en zeg , je moeder is dood, dat weet je toch? Je was daar zelf bij. We moeten zoeken, want het lijkt wel of hij met alleen maar vraagtekens zit. Dan ineens schiet er een energie prop los en hoor ik tot mijn grote verbazing over de diepgang van zijn vraag. “Ja ze is dood”, maar waar ben je dan als je dood bent? Waar is zij dan nu en is dat wel goed? (lees veilig). Er volgt een snikken.
Zijn niet begrijpen hebben nu woorden gekregen en alleen dat al lucht op! Ik laat hem een beeld zien (paarden praten in beelden) van een overleden paard, die haar lichaam achter laat en de ziel die opstijgt. Limo kijkt zichtbaar omhoog en vooruit, hij kan het nu zien, zeg ik tegen de eigenaresse. We kijken energetisch naar het universum in de richting van waar de ziel van zijn moeder is heen gegaan. Er volgt opluchting bij Limo, er wordt iets losgelaten om daarna uit te roepen,” ja, maar wie ben ik dan zonder haar “? Limo is erg beschermd opgevoed en groot geworden en heeft (gelukkig) nooit echt nare dingen mee gemaakt in zijn leven. Maar is daardoor eigenlijk niet echt groot geworden heeft niet geleerd om op eigen benen te staan. Hij is een soort “puppy” gebleven, dit sensitieve begaafde dier.
Ik laat hem het beeld zien van 4 stevige paardenbenen, die hij nu onder zijn eigen lichaam mag gaan zetten, dat hij andere paarden vrienden krijgt en nu meer zich zelf mag worden. Limo zucht meermaals, hij begrijpt het nu. Het verwarde gevoel in zijn hoofd trekt weg zoals een mist kan optrekken. En de baksteen op zijn maag wordt lichter. Omdat Limo overal erg over nadenkt, of het nu oefeningen zijn die vraagt, of zaken die hij meemaakt in zijn leven, duurde het daarom nog een paar dagen tot hij weer normaal zijn eten op at!
Voor en na behandeling

04/02/2026

Bewust Wording door Gezond en Wijs Bewust te Zijn · Episode

04/02/2026

Spreuk voor de maand februari

03/02/2026

Wist je dat?
Bij vermoedens van maagzuur/maagpijn, je dit kunt verbeteren en verlichten door pure goed getrokken kamille thee over het voer van je paard te schenken! Kamille thee werkt antiseptisch en kalmerend voor de maag. Met enige regelmaat kamillethee door het eten geven, is preventief goede zorg voor de maag van je paard en kan veel ellende voorkomen. Op borrelend maagzuur treed makkelijk op bij spanningen, verhuizen of een periode slechter hooi. Dan is pure kamille thee een uitkomst!

Nb bij echte maagzweren dient de dierenarts medicijnen voor te schrijven.

Download deze gratis photo van Kamille Bloemen uit Pixabays enorme bibliotheek van rechtenvrije stockafbeeldingen, video's en muziek.

27/01/2026

Een heel fijn bericht terug naar aanleiding fotoreading van hond Beer. Het was allemaal wat zoeken, samen met Beer, maar de alvleesklier problemen en zijn zorg daarover. Toch heeft hij zijn kwalen en zorgen goed over kunnen brengen! Hieronder de terugkoppeling van zijn mens.

"Bedankt voor het video verslag! Beer leeft inderdaad nog en wij zijn enorm trots op hoe hij zich tot nu toe opstelt.
Beer heeft inderdaad een slecht werkende alvleesklier en hij heeft de ziekte genaamd epi. Wij zijn hier erg druk mee met zijn voer, enzymen, ect. De dierenarts heeft goede hoop". groetjes Marcella

16/01/2026

13/01/2026

07/01/2026

Deze keer gaat de blog over een grote hond.

Conflict tussen aard en ervaring.

De eigenaresse heeft mij gevraagd om naar Pink te kijken omdat ze zo’n toch wat nerveuse hyper focus heeft.
Pink, de hond, verteld mij als eerste dat ze eigenlijk altijd bang is! Ze laat mij hoge bergen zien, en het kan daar heel koud zijn. Ik zit in het bergengebied, ik denk Roemenië Transsylvanië. (de huidige eigenaresse verteld later dat ze uit Bulgarije komt). Vermoedelijk is zij daar in het grensgebied geboren.
“Mijn moeder is een werkhond voor de herder”. Een Anatolische herder, zegt Pink. Haar moeder heeft de taak om de schapen en de geiten veilig te houden en bijeen te houden. De Anatolische herder is een werkhond, waaks en karaktervol en bijzonder trots op haar taak! Hoewel Pink niet een hele Anatolische herder is, lijkt zij het meest op haar moeder qua karakter. Dus eigenlijk best stoer en onafhankelijk!
En nu juist dát stoere waakse (karakter) botst met haar onzekere angsten die komen door haar ervaringen in de mensen wereld.
Ze laat mij een houten schuur zien , waar zij woonden. Een pak stro op de grond waar haar moeder en alle andere pups leefden. Haar moeder was blij met haar pups en erg zorgzaam. Voor de herder is het fokken van deze pups een broodnodige inkomsten bron.
Het wonen in de schuur is niet zo n geweldige socialisatie, om de mensen wereld mee in te gaan. Tuurlijk kwam de herder met enige regelmaat voeren, maar dat was het. De moederherder moet vrij vlot weer aan het werk! Vrij jong zijn alle pups afgespeend waarbij de pups allemaal in 1 koop opgekocht zijn door een handelaar.
Bij de handelaar kwamen zij in een nieuwe schuur met meerdere honden. Pink heeft daar het langst gezeten van haar nest. Omdat ze met meerdere pups zitten in de schuur en van een paar borden eten krijgen, moest je maar zien hoeveel je binnen kreeg.
Wie het eerst maalt wie het eerst krijgt, vechten om je voeding, en er was eigenlijk altijd te weinig. Het gevoel van tekorten aan voedsel, waarbij Pink zeker niet de dominantste is, heeft Pink geleerd om er als de kippen bij te zijn! Ze laat me witte pap zien (soort van bambimix) geiten melk en brood.
Uiteindelijk werd ze te groot. Als enige over van haar oorspronkelijke nest. Ze laat me voelen dat als je te oud bent , te groot al , dat je dan niet meer getraind kan worden en dus onverkoopbaar bent. Hierna komt ze bij een soort dierenasiel terecht. Ik zeg oh, wat aardig van de handelaar dat hij je bij het dierenasiel heeft gebracht. Nee!! Zegt Pink, wij waren “overschot”! Zo noemden ze dat, overschot! Met een drietal ander pups (uit andere nesten) zijn zij gedumpt bij een soort dierenasiel. (gelukkig beter dat dan doodmaken, en vermoedelijk door haar lieve, niet enorme dominante, karakter is zij als “overschot” ongeschikt geacht voor het harde werk. En juist deze “te zachte” eigenschoppen zijn weer prettig in een land als Nederland bij haar huidige eigenaar).
Daarna komen er heel veel reis bewegingen waarvan Pink niet meer weet wat en waar en vooral waarom? Dit is natuurlijk niet lekker voor de hechting , niet lekker socialisatie en niet lekker voor haar angsten en onzekerheid.
Dan verteld ze plots trots over haar goede neus. Haar uitzonderlijke talent voor sporen zoeken. “Ik kan extreem goed ruiken zegt zij trots, dat heb ik van mijn vader”. De vader blijkt een truffelhond te zijn, opzoek naar truffels. Ze laat met beelden zien van een neus in de grond.
Pink vraagt om haar te helpen zelfverzekerder te maken door duidelijke opdrachten, arbeid en training. Ze heeft zelf erg veel last van haar angsten en onzekerheden. Bij haar moeder, in de schuur met stro, heeft ze het wel goed gehad. Ze vraagt of zij die witte pap(bambimix) ook nu te eten mag? (daar zitten namelijk goede herinneringen aan en het vult ook goed). Bij de handelaar heeft ze kou en honger leren kennen. En haar vele omzwervingen hebben haar ontzettend bangig en onzeker gemaakt. Daarom wil ze graag van haar baas weten waar ze aan toe is. Opdrachten, onder appel staan en zelfstandig nadenken kan ze heel goed en doet zij ook graag. Inmiddels heeft Pink begrepen dat zij bij deze baas blijft! Daar is zij heel blij mee want ze laat me een beeld zien van haar mand, een warme plaats, met een blauw paars achtig kussen. Ze is heel erg dankbaar voor deze plek!