12/03/2026
Een kleine tafelopstelling kan veel duidelijk maken. Een meneer in de praktijk. Lijstje met zaken die spelen in zijn leven waarvan twijfelen hem regelmatig belemmerde en waar hij vanaf wilde.
We kwamen uit bij alleen geboren tweeling.
"Nee joh, dat kan niet". De poppetjes op tafel in de gezinssamenstelling zoals hij die kent.
Ik vroeg hem zijn hand boven deze poppetjes gezinssamenstelling te houden, zijn ogen te sluiten en te voelen. "Ik voel niks hoor, dit is niet aan mij besteed".
Ik vroeg hem er een poppetje aan toe te voegen. "Doe jij maar, ik kan dit niet, voel het niet". Voorzichtig zet ik het 5de poppetjes bij het gezin.
Tranen, en verbijstering "Dit klopt, gewoon compleet of afgerond. Ik weet niet hoe ik het moet benoemen"
Sessie afgerond om alle emoties hier vanaf te halen en om meneer zijn eigen leven te kunnen laten leiden, zijn eigen lot te laten leven.
Ik eindig altijd met de vraag "hoe voel je, je nu?"
Letterlijk lichter, ik snap nu mijn keuzes waar ik niet altijd achter stond was zijn antwoord.
Herken je jezelf in dit verhaal, voel je welkom om contact met mij op te nemen.