22/09/2022
Psychologische Oorsprong Burnout – volgens Christiane Beerlandt
Je zou zo ver ‘doorbuigen’ dat je kniegewricht ervan zou knarsen. Buig jij zodanig ver door in het leven zodat jij je tot ‘niets’ zou brengen? Je doet jezelf pijn; je bent hard voor jezelf. Een ingehouden weerstand. En blijven volhouden, hoeveel stokslagen je ook zou krijgen, hoeveel signalen ook. Jij begeeft niet, jij houdt koppig vol, ondanks je pijn. Een achterhouden en inhouden van energieën, van informatie, van dingen die je beter wél zou zeggen, meedelen, uiten tov je omgeving. Maar jij duikt in elkaar en doet jezelf pijn, in plaats van ermee op te houden jezelf zo te kastijden. Jij houdt alles in, jij slikt veel, je slikt alles binnen en je weigert soms waarheidswoorden naar buiten te brengen. Waarom jezelf zo martelen? Waarom zwijgen daar waar jij voelt te moeten spreken? Verkoop jij je ziel, je gezondheid, om je zoveel mogelijk te kunnen ‘vullen’ met dingen buiten jezelf? Om niet echt jezelf te moeten worden: bang ‘niets’ te zijn buiten dit werk, of buiten het je vullen met anderen, met dingen, met mensen, met arbeid? Als het ware in een zwart g*t te vallen? Een soort van koppigheid, weerstand om los te laten, ook al lijd je eronder: ik wil en zal niet stoppen! Jij zal en jij wil volhouden totdat je erbij bezwijkt. Een Verraad ten opzicht van je zelf, van je hartje, niet alleen uit angst anders in een zwart g*t te vallen, maar omdat jij de eigenlijke waarden van jezelf nog niet erkent en mogelijk vulling zoekt in een werk, in geld-verdienen, in erkenning via je taak, enz. maar mogelijk ook koste wat kost ‘volhouden’ om anderen niet ontrouw te zijn, om anderen te sparen, te helpen (zo denk je)..
Weet dan dat het leven je eerst en vooral vraagt om de waarde van jezelf diep inwaarts te zoeken, om je niet vast te klampen, je niet langer te ‘vullen’ met dingen die jouw leven een soort van ‘zin en waarden’ zouden moeten geven. Dit kan niet: de échte waarde gaan zoeken, diep in jezelf en loslaten waar dit moet, ‘neen’ zeggen waar dit moet, stoppen waar je het voelt, een TROUW-zijn aan jezelf hierbij! Geen koppige volharding meer! Eerst en vooral jezelf beminnen!