Psychodynamisch Emmeloord

Psychodynamisch Emmeloord Voor informatie mail naar: info@psychodynamischemmeloord.nl

Eindelijk regen!
20/06/2023

Eindelijk regen!

01/01/2023

Uit contact

Een dochter (en kleindochter) die breken met hun moeder/oma: dat komt ook voor, helaas. In haar boek ‘Uit contact’ beschrijft Vera Van Brakel-vd Mark hoe dat voor haar, als moeder, was. Ze gebruikt fictieve namen, maar heeft er nergens een geheim van gemaakt dat het een zeer autobiografisch boek is. Ik las het met grote interesse, vanwege de overeenkomsten en verschillen met mijn eigen situatie: ook bij mij is er geen contact tussen ouders en kind (ik) maar hier was het de keuze van mijn ouders.

Vera beschrijft hoe ze haar hele leven haar stinkende best heeft gedaan om de dochter zo goed mogelijk groot te brengen en ook in haar volwassen leven te steunen, onder meer met zorg voor de kleindochter. En toch is het niet gelukt: de dochter heeft haar uit haar leven verbannen. Het is een kwaliteit van het boek, vermoed ik, dat je als lezer steeds wel voelt dat het niet helemaal lekker loopt tussen moeder en dochter. En dat herken ik uit mijn eigen leven: ook al was er ogenschijnlijk ‘normaal’ contact, er zat toch altijd ergens wat ruis.

Het gevoel dat me bekruipt is dat Vera boos is, omdat ze dit toch niet heeft verdiend. Dat kan projectie zijn: mijn moeder is vrij zeker ook boos, vanwege mijn ontboezemingen over het verleden. En ook zij deed alles wat in haar macht lag om me tot bloei te laten komen…
Vera krijgt veel dankbare woorden van ouders die hetzelfde is overkomen, op mijn boek ‘Oud zeer’ reageren veel kinderen die zich door hun ouders in de steek voelen gelaten, letterlijk en/of figuurlijk.

Met ‘Uit contact’ wil Vera een stem geven aan al die ouders die door kinderen in de ban zijn gedaan. Ik begrijp ook dat dit vaak wordt ervaren als ondankbaarheid of onrecht. En tegelijkertijd geloof ik dat de enige kans op herstel van het contact vooral gebaat is bij het niet-oordelen over de andere partij.

Bij een breuk tussen ouders en kinderen wordt aan beide kanten pijn geleden, ongeacht wie het besluit nam om het contact te verbreken. Ik denk dat je het vooral moet zien als onverdraaglijke pijn, zo’n geforceerde breuk. Die vervolgens weinig oplost, omdat pijn niet verdwijnt door een poging die te ontkennen.

Voor iedereen is ‘helen’ het gezondst, en dan moet je de deur niet voor eeuwig in het slot gooien. Vooral bij ouders op leeftijd is er een grote kans dat ze overlijden zonder dat er ooit herstel van contact werd geprobeerd. Niet zelden leidde dit tot serieuze psychische klachten bij de achterblijvers, weet ik uit mijn werk. Wat dat betreft hoop ik dat haar dochter dit leest, en nog eens achter haar oren krabt…

Nog één dingetje: laat de kleinkinderen erbuiten. Ik vind het lastig dat mijn kinderen wel contact hebben met mijn ouders, maar liever verdraag ik dat dan ze mee te sleuren in een conflict dat aan beide kanten pijn doet. En mijn ouders zijn hele fijne grootouders ook nog…

Iedereen een fijne Kerst gewenst, met of zonder familie😉

17/03/2017

Vandaag 2e dag Burn-out training! zin in😋

Stukje in de krant........
16/11/2016

Stukje in de krant........

Op zoek naar wie jij werkelijk bent en wilt zijn? Ik nodig je graag uit!
12/07/2016

Op zoek naar wie jij werkelijk bent en wilt zijn? Ik nodig je graag uit!

Medische basiskennis...check, EHBO diploma halen, aansluiten bij de VBAG en vandaag ook nog beëdigd! Clienten krijgen wa...
21/05/2016

Medische basiskennis...check, EHBO diploma halen, aansluiten bij de VBAG en vandaag ook nog beëdigd! Clienten krijgen wanneer ze aanvullend verzekerd zijn een vergoeding! Pffft nu maar es aan het (echte) werk!

Gisteren liep ik met mijn twee honden en kwam ik een vader moeder en twee kindjes tegen, het jongste kindje riep al wijz...
17/05/2016

Gisteren liep ik met mijn twee honden en kwam ik een vader moeder en twee kindjes tegen, het jongste kindje riep al wijzend naar Tinus 'kijk mama hondje hondje' en wilde enthousiast op ons toelopen. De moeder vloog naar het kind en tilde het op. Ze wilde haar kind natuurlijk beschermen, maar waarschijnlijk vanuit haar eigen (angstige) gevoel ten opzichte van honden. Onbedoeld geeft ze haar kind de boodschap mee 'voor hondjes moet je oppassen'. Het kan maar zo zijn dat het kind die zo open en ontvankelijk is voor de wereld om hem heen, voorzichtiger gaat worden, want er ligt klaarblijkelijk gevaar op de loer. Wie weet wil het de volgende keer bij het zien van een hond gelijk opgetild worden.....de angst is bevestigd.
Zo geven we onze kinderen vaak onbewust en met de beste bedoeling angsten en overtuigingen mee. Zelf heb ik zeer liefdevolle ouders gehad maar, ik realiseerde me ook dat mijn moeder dat vroeger ook deed.
Als kind vond ik het onweer geweldig, ik ging dan ook vaak met mijn neus tegen het raam staan om de flitsende lucht goed te zien. Mijn moeder zei dan (op een moedige toon) "er kan niets gebeuren hoor lieverd", maar wanneer de flits de kamer in kwam gilde ze in paniek 'ga bij dat raam weg'! Ze heeft ons als kinderen ook es uit bed gehaald toen er een vuurbal door het onweer in de kamer was gekomen. Ik stond met een slaapdronken koppie naar de paniek in de woonkamer te kijken. Vanaf die momenten was ik ook bang voor onweer.
Zo had mijn vader door een hartkwaal op jonge leeftijd regelmatig de dood in de ogen gekeken, vanuit dat gevoel drukte hij ons met oud en nieuwjaar om 00 uur zo dicht tegen zich aan dat ik als kind de overtuiging meekreeg "iedere dag kan de laatste zijn" onbewust werd zijn overtuiging ook de mijne.
En natuurlijk doen we veel dingen als ouders, puur uit bescherming, en ook met de (vaak onbewuste) overtuiging die wij weer van onze ouders hebben meegekregen. Ik weet nog dat wij als gezin,gingen kamperen in Frankrijk, het onweerde ontzettend, ik was doodsbenauwd. Hans en mijn zonen gingen gewoon lekker slapen maar ik lag versteend in de tent de flitsen af te tellen,ik riep met trillende stem naar de jongens in de tent naast mij "Jongens zijn jullie wakker?er gebeurt niks hoor, gaat alles goed?" Hun antwoord was "ja mam we sliepen al".
Hun waren helemaal niet angstig, dat was ik! Zo projecteerde ik mijn eigen angst op mijn kinderen.

Wat heb jij van je vader/moeder (onbewust) meegekregen? en geef je misschien weer door aan je eigen kinderen?
En laat ik je gerust stellen iedereen overkomt het en doet het, maar het je 'bewust zijn'' maakt dat je er wellicht anders mee om kunt gaan.
Leven vanuit een nog 'onbevangen kind', zou dat niet heerlijk zijn!

Warme groet Ien.

In ons onderbewuste zijn door alle ervaringen die we van jongs af aan opdoen, vele zaadjes gevallen. Ze zijn ontkiemd in...
02/02/2016

In ons onderbewuste zijn door alle ervaringen die we van jongs af aan opdoen, vele zaadjes gevallen. Ze zijn ontkiemd in overtuigingen, beslissingen, patronen die je helpen, beschermen en je staande houden in het leven.

Je leven is voortdurend in interactie met je onderbewuste. Over het algemeen verloopt dat heel soepel en in balans. Maar er spelen ook dingen in je leven dat je je niet in balans voelt, dit veroorzaakt innerlijke conflicten. Het geeft misschien aanleiding om jezelf te veroordelen, naar beneden te halen. Bijvoorbeeld wanneer je wilt stoppen met roken, wilt lijnen, een studie wilt starten, liefdevoller, socialer wilt zijn. En het gebeurt niet, je voelt je schuldig, je was zo vastbesloten en toch........
Zonder dat je het bewust bent houdt het onbewuste je tegen. Het denkt dat jij in de problemen komt als jij je niet aan je vaste patroon houdt.
Je hebt een relatie met je onbewuste. En datzelfde onbewuste bepaalt voor 95% jou leven. Het is als een computer, het gaat automatisch. Maar je kan ermee leren omgaan, zodat je je weer vrij kunt voelen in de beslissingen die je neemt. De eerste stap is wel, erkennen dat het er is, dat het zich onder je bewustzijn bevind.

Het is erg belangrijk om te weten dat het onbewuste je trouw is, je wil beschermen, het is je vriend! Maar er zijn momenten dat hij je ook verdedigt wanneer het niet nodig is, hij jaagt misschien mensen om je heen weg, die eigenlijk je vrienden willen zijn.En laat je vasthouden aan oude, vgewoontes waar je eigenlijk vanaf wilt.

Je kan ernaar kijken en onderzoeken wanneer het ontstaan is en waarvoor het je wil beschermen. Dan vallen er soms dingen op hun plek, je wordt het je bewust en je kunt hierdoor opnieuw beslissingen nemen.
Je komt tot bloei!

Nieuwsgierig naar jou onbewuste? Neem contact met mij op!

10/12/2015

Wat mij altijd zo verbaast is dat wij als mens, wanneer we last hebben van hoofdpijn, buikpijn, of wat dan ook in ons lijf, we na korte tijd naar de huisarts gaan om erachter te komen wat er loos is. We willen de oorzaak weten, we willen van deze klachten af!
Maar we blijven vaak maar aanmodderen wanneer we ons regelmatig ontzettend onzeker voelen, minderwaardig, angstig, te verantwoordelijk, ongelukkig, niet goed genoeg, ons alleen voelen in onze relatie(s). En dit houden we zomaar jaren vol!
Ik heb goed nieuws:

HIER IS THERAPIE VOOR!

Want, wat maakt dat wij als mens deze kans niet met beide handen aangrijpen?
Wat maakt dat we wel willen weten hoe het met ons lijf is en niet wie we zelf ten diepste zijn?
Wil je maar doorgaan in deze belemmerende patronen?
Je kunt zomaar de kans grijpen voor verandering.
Waarom er niet voor kiezen om de komende jaren in te gaan, zonder die last die je altijd met je mee moet dragen, het maakt het leven zoveel mooier en lichter! Het kan je zoveel opleveren!

Want het mooiste dat je kunt worden is jezelf!

"De deur van verlies'Per jaar verliezen zo’n zesduizend kinderen in Nederland een ouder op jonge/jeugdige leeftijd. Als ...
28/08/2015

"De deur van verlies'

Per jaar verliezen zo’n zesduizend kinderen in Nederland een ouder op jonge/jeugdige leeftijd.

Als kind is zo’n verlies verschrikkelijk groot en bijna niet te bevatten. Het kind wil bij de pijn en het verdriet weg blijven, er gaan mechanismen in werking om dit verlies te ‘overleven’ en door te kunnen gaan. Het verlies van de ouder wordt als het ware onzichtbaar gemaakt.

Vaak zie je dat het kind, de jongere van toen, op volwassen leeftijd alsnog vastloopt, dit noemen we 'verlaat verdriet'. Het verdriet zit er namelijk nog steeds, ergens ver weg gestopt in ons onderbewustzijn.

Misschien heb jij in je jeugd als kind of jongere zo’n verlies geleden en wellicht is het al vele jaren terug. Je bent iemand verloren waar je de meest intieme, hechte vertrouwensband mee aan bent gegaan, met je vader, je moeder, met wie je ondanks deze onomkeerbare breuk, voor altijd mee verbonden zult zijn.

Waarschijnlijk denk je ‘ach het is al zolang geleden’ maar herken je je wellicht in één of meerdere problemen die kúnnen duiden op 'verlaat verdriet'.

• Fundamenteel gebrek aan zelfvertrouwen
• Niet voluit kunnen genieten
• Je altijd buitengesloten voelen
• Alles onder controle willen houden
• Angst om niet ouder te worden dan je vader of je moeder
• Weinig incasseringsvermogen hebben
• Vaak last hebben van chronische lichamelijke pijnen
• Je voortdurend bewust zijn van je sterfelijkheid van jezelf en je naasten
• Vaak extreem moe voelen
• Depressieve klachten
• Grenzeloos zijn
• Last van schuldgevoelens hebben
• Angst voor ouderschap
• Altijd ‘de dood’ in je hoofd hebben
• Het gevoel hebben altijd alles alleen te moeten doen
• Geen vertrouwen in de toekomst

Herkenbaar?
Misschien heb jij 'de deur' van je verlies, toentertijd op slot gedaan, uit zelfbehoud en om staande te blijven. Het heeft je gebracht waar je nu bent en daar mag je dankbaar voor zijn. Maar nu beperkt datzelfde mechanisme jou in je leven.

Ik kan als Psychodynamisch therapeut ‘de sleutel’ zijn om deze deur nog es te openen. Dit, om erachter te kijken, jou erover te laten vertellen, te voelen en te verwerken zodat het een nieuwe plek kan krijgen. Zo kan je opnieuw de toekomst in te gaan met meer vertrouwen, meer ruimte voor jezelf en de dingen waar je nu tegenaan loopt achter je laten.

Wil je een afspraak maken? mail naar info@psychodynamischemmeloord.nl

Tip; Lees het boek van Titia Liese over 'verlaat verdriet'.

23/08/2015

Psychodynamica, wat is dat eigenlijk?
Ons gedrag en wie we zijn komt voort uit al onze ervaringen, bijbehorende emoties, onbewuste overtuigingen en wat we aan karaktereigenschappen vanaf onze geboorte hebben meegekregen.
Mijn naam is Ineke de Lange, ik ben Psychodynamisch therapeut aan Gezondheidscentrum De Wilg te Emmeloord. Ik heb een hele reeks therapievormen voor handen om in te zetten bij jouw vraag. We gaan niet alleen praten, maar je gaat echt aan het werk met jezelf, je gaat dmv verschillende vormen van therapie jou onbewuste onderzoeken.
Ontdekken hoe je eigenlijk echt in elkaar zit, vanuit welk gevoel en welke intentie je reageert op je omgeving, het is een zeer boeiende zoektocht. Jou onbewuste wordt bewust je ontdekt je eigen patronen, waardoor je weer opnieuw leiding kan geven aan jezelf, je gevoelens, je emoties en je eigen handelen en denken.
Nieuwsgierig naar wie je werkelijk bent?
Maak dan een afspraak!
Mail voor info naar: info@psychodynamischemmeloord.nl

21/08/2015

Het leven is soms een zoektocht naar het vinden van 'de juiste balans'. En denk je die balans eindelijk gevonden te hebben dan gebeuren er soms weer dingen waardoor je je balans weer kwijt raakt. Tja zo zit het leven ook wel een beetje in elkaar, je telkens weer aanpassen aan nieuwe situaties, dat lukt vaak best aardig! Wij zijn als mens tot een hoop in staat! We hebben vaak een aardige veerkracht in ons, die ervoor zorgt dat de balans hersteld wordt.

Toch kunnen er in je leven dingen spelen die je (onbewust) zonder dat je het vaak doorhebt, doorlopend uit je balans halen. Ervaringen uit je verleden, nare herinneringen, of bepaalde overtuigingen die we ons eigenlijk helemaal niet bewust zijn. Wist je dat wij als mens voor 95% de dingen op de 'automatische piloot' doen?
We zeggen; "ja zo doe ik dat altijd", 'zo ben ik nu eenmaal'. je kunt je vaak ook niet voorstellen dat je de dingen anders zou doen. Maar soms is het nodig om die automatische piloot, dat onbewuste, es nader te onderzoeken. Hoe werkt die eigenlijk, wanneer trekt hij aan de rem, of geeft die altijd vol gas? en wanneer en waarom is die dat gaan doen?

Wanneer ons onbewuste, bewust wordt, ga je het zelf opmerken, 'kijk nou doe ik het weer' of 'nou voel ik me weer zo onzeker', je krijgt inzicht in je eigen patronen. Nu kun je opnieuw keuzes maken, je kan kijken wat jou gedrag jou je tot nu toe heeft opgeleverd en onderzoeken hoe het je soms beperkt. Het kan je zo beperken dat je er doodmoe van wordt, dat het je tot een piekeraar maakt zodat je tegen een burn-out aan loopt.
Inzicht in jezelf en je eigen patronen is zo'n verrijking! Want het mooiste dat je kunt worden is JEZELF!
Jij krijgt de touwtjes weer in handen en weer leiding over je leven, je komt weer terug in balans.

Adres

Meppel

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Psychodynamisch Emmeloord nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Psychodynamisch Emmeloord:

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram