20/01/2026
't Is alweer 9 jaar geleden dat ik de stoute schoenen aantrok, me bedacht: ik ga niet meer voor een baas werken, en mijn eigen praktijk startte. Een spannende stap, maar ik sprong in het diepe. Het eerste halfjaar nog een beetje in het wild: ik huurde wat ruimtes per uur hier en daar, deed wandelcoaching. En toen kwam er een eigen ruimte. Spannend. Maar ik sprong. En toen kwamen er een heleboel verdiepende opleidingen, waarin ik mezelf als professional maar vooral ook als mens heb ontwikkeld. Spannend, maar ik sprong. En als ik nu kijk naar waar ik sta, en terugdenk aan de 15jarige ik die dacht dat er niet zoveel van haar terecht zou gaan komen, dan kan ik je vertellen dat ik best heel trots ben.
En nog meer dan dat ben ik dankbaar. Dankbaar voor de fijne mensen die me weten te vinden, voor hun vertrouwen. Want het is niet niets, wat zij allemaal aan gaan en waarin ik hen mag begeleiden. Zo dankbaar voor ieder mens waarvan ik een stukje mee mag wandelen op hun pad, een liefdevolle schop onder de kont mag geven en daarna mag toekijken hoe ze mij vooral niet meer nodig hebben.
Het liefst wil ik naar een wereld toe waar werk zoals ik doe niet meer nodig is.Maar zolang dat wel het geval is, ben ik er 🧡.
(En luister vooral even naar Snoop op de achtergrond 🤣✌️)