19/12/2025
Ik heb nog nooit zo vaak nee gezegd tegen mensen die me met wilde werken als dit jaar.
Want er kwam een besluit. Een shift. Een klik. Eentje die al lang sudderde. Noem het een transformatie waarvan ik al lang voelde: wanneer gaat het écht klikken?
En dat kwam.
Daarvoor belandde ik in de krochten van m’n ziel. Moest ik alle plaatjes loslaten. En werd ik gedwongen, on my fkn knees, om te luisteren naar waar het leven me wilde brengen.
Dat is niet mooi, fancy. Dat is rauw en rouw. En brengt aan het licht wat niet truthful is.
Als je dat eenmaal doorstaat en je daaraan overgeeft, komt er ruimte voor wat wél de bedoeling is. Als je de strijd loslaat hoe je veiligheid vindt in hoe het hoort of hoe je hebt bedacht dat het moet zijn, kan gaan stromen waar het moeiteloos is.
De meeste mensen willen niet moeiteloos, al denken ze van wel. Maar ze zijn niet bereid het vechten op te geven, omdat ze geïdentificeerd zijn met hard werken (voor succes, erkenning, goedkeuring). We zijn allemaal gebroken kinderen in volwassen lichamen en hebben geleerd dat gewoon Zijn niet goed genoeg is. Tot je proeft aan de vruchten van het stoppen met vechten.
Nou. Goed. Ik dwaal af.
Daarom zei ik ook tegen heel veel mensen nee dit jaar. Omdat het niet klopte. Ik ga niet werken met mensen met wie het niet klopt, why zou ik dat doen. En dat was een duidelijk teken dat ook m’n bedrijf mag meegroeien (weet ik aaaallaaaang, maar veilig bla bla je kent het).
Het einde van 2025 nadert en ik voel dankbaarheid voor deze reis (🎢😅). Dankbaar waar ik nee tegen zei, zodat m’n JA ook duidelijker werd. Dankbaar dat het écht zo werkt dat als je truthful bent, jouw truth zijn weg ook vindt naar jou.
Stoppen met vechten en eerlijk zijn voorbij aan de plaatjes. Oh boy.
Ik nam een podcast op over deze transformatie en wat jij er van kan leren. Wil je m? Reageer even met POD en ik stuur je de link ❤️
Ps. Foto met James in de auto onderweg om de kerststukjes op te halen om uit te delen aan oude mensen in de buurt 🌲
