24/04/2026
💖Inspiratieloos….
Dat heb ik nou nooit! Voel me nooit inspiratieloos. En nu 😯….
💖
Ik zit in een soort van vacuüm. Het ene is er nog niet en al het andere heeft verwerkings- en gewenningstijd nodig. En dat voelt unheimisch. Logisch eigenlijk, want dat is het natuurlijk ook. Mijn huisje is in verbouwing, zeg maar. En past nog niet bij de nieuwe versie van mezelf.
💖
Vorige week nog lag ik de hele week midden op de Rode Zee tussen vele, grote, wilde dolfijnen. En nu zit ik in Nederland, in de bossen van de Utrechtse Heuvelrug. Hier ga ik ontdekken of ik dit de komende tijd met regelmaat mijn thuis mag gaan noemen. Het kan een mooie toevoeging zijn aan alle plekken waar ik nu veelal ben. Vooralsnog is het wennen. Eigenlijk ook raar, want de omgeving is zo mooi! Wat houd ik van de bossen en van de rust die hier hangt. Dat alles de dagen ook nog eens met een strak blauwe lucht en aangename temperaturen.
💖
Toch heeft dit alles integratie nodig. Net zoals ook nog de reis naar Egypte. De dolfijnen zijn zo’n mooie en fijne spiegels. Ze laten van alles aan je zien, als je daar open voor staat. Ondanks dat ik al een paar dagen thuis ben en ook een half dagje alleen in Hurghada heb mogen zijn, merk ik dat ik tijd nodig heb. Nu voelt dat als veel, met ook deze nieuwe plek erbij. Dat het samenvalt, voelt wel als veel maar uiteindelijk ook als kloppend. Immers, ik kan nergens beter zijn dan hier, in de natuur, tussen de bomen, in alle rust in het bos.
💖
Ik hoef niets te doen. Alleen te zijn en het leven zich te laten ontvouwen. Dus ook inspiratieloos zijn is prima. Dat geeft ruimte, ruimte voor integratie, voor rust en voor stilte. Uiteraard is er vertrouwen, heel veel vertrouwen. Want het leven ontvouwt zich vanzelf en precies op de juiste wijze. Ik hoef niets te doen, zelfs niet mee te bewegen in de stroming. Ik laat me meevoeren, drijven in de stroming…..moeiteloos.
💖