16/02/2026
🎭 Carnaval… wat vieren we eigenlijk?
Een masker op.
Een andere naam.
Een andere jas.
Misschien zelfs een andere versie van jezelf.
We lachen harder.
We zingen luider.
We dansen vrijer.
En ergens… ergens zit daar iets heel puurs onder.
Carnaval is niet alleen verkleden.
Het is toestemming.
Toestemming om even uit het “moeten” te stappen.
Uit het serieuze. Uit de rol die je elke dag zo goed vervult.
Even niet de moeder.
Niet de ondernemer.
Niet de sterke man.
Niet de zorgzame vrouw.
Maar gewoon… mens.
Speels, Vrij, Voelend.
En weet je wat ik zo bijzonder vind?
Dat we blijkbaar een masker nodig hebben om onszelf meer te durven zijn.
In mijn werk bij Zenssage zie ik het ook.
Mensen komen binnen met een jas aan soms letterlijk, soms figuurlijk. De glimlach. De controle.
Het “het gaat wel hoor”.
En dan…
langzaam…
mag het masker af.
Onder aanraking.
Onder aandacht.
Onder echte aanwezigheid.
Dan komt er emotie.
Ontspanning.
Soms een traan.
Soms een lach die veel echter voelt dan die op het carnavalsfeest.
Carnaval laat ons zien dat we verlangen naar vrijheid.
Naar verbinding.
Naar gezien worden niet om hoe we presteren, maar om wie we zijn.
Misschien is dat wel wat we eigenlijk vieren.
Dus dans, Lach, Zing, iedere dag.
En als je na al dat feestgedruis voelt dat er nog iets onder zit…
Weet dan dat je ook zonder masker welkom bent. Dan kijken we samen naar dat stukje wat om aandacht vraagt.
Precies mooi zoals je bent. 🩷
💋kus je weer van mij