27/12/2025
Mijn lichaam riep alleen BORRELNOOTJES
Tenminste, dat dacht ik. Jarenlang. Ik was meester in het wegstoppen of verkeerd interpreteren van de signalen.
En dan hoorde ik: Borrelnootjes of ander âverbodenâ lekkers. Maar dat was geen honger. Dat was ruis. Oude patronen die zich vermomden als trek.
Ik at niet omdat ik honger had, maar omdat ik mezelf niet hoorde. Ik at over signalen heen: moe, leeg, verveling, gebrek aan regie. En hoe beter ik leerde luisteren, hoe duidelijker het werd: dit ging nooit over eten.
Pas toen ik begon te ontrafelen wat er onder mijn eetgedrag zat, werd het rustig. Geen dieet. Geen regels. Geen strijd. Rust door oude s**t op te ruimen en door te luisteren. Rust door mijn onderbewustzijn opnieuw te programmeren.
En uit die rust ontstond ruimte. Ruimte in mijn hoofd. In mijn lijf. In mijn keuzes. En ja, ook in mijn mooie pak dat nu eindelijk past.
Het artikel vind je in mijn blogs (link in bio). Daar deel ik hoe mijn eetgedrag me iets probeerde te vertellen en waarom afvallen pas mogelijk werd toen ik stopte met vechten tegen mezelf.
Hoe een boek me een compleet andere kijk gaf op het idee dat geluk zich verstopte in de voorraadkast.
Ook vind je hier praktische tips hoe jij die rust kunt vinden. Niet vanaf 1 januari maar VANDAAG!
Link in commentaar đ
đ