Puur In Contact Praktijk voor Bewustzijnsontwikkeling

31/12/2025

We komen aan het einde van weer een uniek jaar.
Je hebt nog een paar weken over,
om het allemaal los te laten.

Laat je zorgen los, wat zal zijn.
Laat spijt los, wat gedaan is is gedaan.
Laat je woede los, het verlengt je pijn.

Laat het allemaal los en maak plaats…

Je kunt het nieuwe niet bereiken, als je armen vol zitten met de bagage van gisteren.

We kunnen niet terug, mooierds , maar we kunnen verder, lichtjes, zonder die last.

Dus...
Laat het allemaal los, zet het allemaal neer.
Het sleept je terug.
En je gaat niet terug,
Je gaat vooruit.

Dus ga verder, met vrede.

Je deed wat je deed,
het leven gaf wat het gaf,
en we zijn wie we zijn.

Bron Donna Ashworth

31/12/2025

30/12/2025

Loslaten

Loslaten wat je lief en dierbaar is,
loslaten naar wie je hart uitging,
je doet het niet ineens.
Het is als het gaan van een lange, lange weg.
Een weg, geplaveid met herinneringen,
met beelden van weleer en met emoties,
diep en scherp.

Al gaande ga je stap voor stap zien, hoe het was,
ècht was.
Je leert zien voorbij de buitenkant,
je ziet het verborgen patroon, het hoe, waarom.
Je ziet wat de ander toen bewoog,
je ziet, wat je toén, in het verleden niet kon zien,
omdat je er nog middenin stond,
deel was van het geheel.
Maar nu bij elke stap de afstand groeit,
nu ga je zien, begrijpen, aanvaarden.
Zo groeit het inzicht in wat was.

En pas wanneer je alles hebt gezien,
doorvoeld, wanneer je hebt begrepen
hoe het was, ècht was,
wanneer de tranen zijn gegaan, pas dán,
eindelijk dan,
kun je de deur van het verleden sluiten.
en ben je vrij en open voor
wat al zolang naar je toe wil komen:
een nieuwe toekomst.

Hans Stolp

29/12/2025

We moeten accepteren dat het uiteindelijk niet onze ouders zijn of God die ons in de steek heeft gelaten; we hebben onszelf in de steek gelaten.

Veel van onze verdedigingsmechanismen zijn in feite onze oudste vrienden – beproefd en oprecht.
Ze hebben ons bijgestaan, ons beschermd toen al het andere niet werkte.

En ook al doen ze ons inmiddels weinig goed, we aarzelen toch om ze links te laten liggen.

Philip Oliver-Diaz en Patricia A. O’Gorman

27/12/2025

Dag lief mensenkind dat zo verloren was
dat aan liefde en aandacht tekort kwam
wiens tranen in eenzaamheid vloeiden
en het stille verdriet onopgemerkt bleef

Dag lief mensenkind dat niet gezien werd
dat stil werd, zich daarom opsloot in zichzelf
dat nooit teveel wilde zijn en zich aanpaste
en in de aangewezen tijd geen kind kon zijn

Dag lief mensenkind die niet is gestimuleerd
en als tweederangs mens werd genegeerd
dat nooit een compliment of warmte kreeg
waarvoor zorg uit eenzijdige voeding bestond

Dag lief mensenkind dat zoveel tekort kwam
dat het de vleugels later niet uit kon slaan
omdat er altijd iets behoeftig's bleef bestaan
dat bij aanraking de pijn niet de baas werd

Dag lief mensenkind dat nooit leerde spelen
de jeugd een serieuze aangelegenheid was
dat vroeg en te snel volwassen moest worden
en niet de basis kreeg om te leren vertrouwen

Dag lief mensenkind in mijn armen ben je veilig
ik zal je koesteren en lieve woordjes influisteren
je vertellen wat een mooi en bijzonder kind je bent
mijn liefde voor jou is enorm en onvoorwaardelijk

Dag lief mensenkind ik zal al je tranen drogen
en je stimuleren en vertellen hoe goed je bent
ik zal je leren om kind te zijn en hoe te spelen
we zullen samen lachen, springen en dansen

Dag lief mensenkind ik hou je vast en ik til je op
mijn hand zal er altijd zijn om naar jou te reiken
vanaf nu loop je nooit meer alleen door het leven
want ik loop altijd aan je zij en zal je niet loslaten

Dag lief mensenkind ik zal jouw wonden helen
zodat je met vertrouwen in de wereld kunt staan
en jij je weg er kunt vinden zonder te verdwalen
jij en ik zijn samen één, je bent nooit meer alleen

~* Bron van Wijsheid *~

26/12/2025

" De behoefte erbij te horen is het aangeboren menselijke verlangen om deel uit te maken van een groter geheel.

Omdat dit zo’n primaire behoefte is, proberen we daar vaak aan te voldoen door ons aan te passen en te streven naar goedkeuring, maar in plaats van dat dat helpt, staat dat het gevoel erbij te horen eerder in de weg.

We horen er namelijk pas echt bij wanneer we ons authentieke, imperfecte zelf aan de wereld laten zien, en dat betekent dat ons gevoel erbij te horen nooit groter kan zijn dan de mate waarin we onszelf accepteren."

Verlangen naar Verbinding
Brené Brown