14/04/2026
Je voelt het.
Dat iets niet klopt.
Dat je over je grens gaat.
Dat je eigenlijk iets anders wilt.
En toch zeg je niets.
Je past je aan.
Blijft vriendelijk.
Gaat er weer overheen.
Niet omdat je het niet weet.
Maar omdat het spannend wordt
op het moment dat je het wél kiest.
En dus verlaat je jezelf.
Niet groots.
Maar precies daar.
In dat ene moment.
En dat is waarom je blijft hangen.
Niet omdat je het niet begrijpt.
Maar omdat je het niet leeft.
En ergens weet je ook...
dat het anders kan.
Dat je kunt blijven.
Dat je kunt zeggen wat je voelt.
Zonder jezelf kwijt te raken.
Niet perfect.
Maar wel echt.
En dát is waar het verandert.
Niet in een moment.
Maar in het blijven.
In het kiezen.
Opnieuw.
En opnieuw.
Dat is waar ik met vrouwen in werk.
In De Zachte Terugkeer.
