02/01/2026
Het nieuwe jaar staat niet te wachten
tot jij weet wat je wilt.
Het vraagt dat je gaat.
Niet straks.
Nu.
Het ligt open als een boek waar nog niets in staat.
En juist dat maakt het scherp.
Wat jij niet kiest, schrijft zich alsnog.
In je lijf.
In spanning.
In blijven waar je al weg bent.
Niet omdat je zeker bent.
Maar omdat blijven waar je al bent
je lichaam inmiddels te veel kost.
Dit jaar vraagt om keuzes die niet comfortabel zijn maar wel kloppen.
Het vraagt stoppen
voordat je leeg bent.
Het vraagt weggaan
zonder te wachten op begrip.
Aan het eind van dit jaar lees je niet wat je hebt bereikt.
Je voelt of je lichaam minder gespannen was.
In gesprekken, bij appjes,
op plekken waar je vroeger bleef terwijl je lijf al nee zei.
Niet omdat alles helder werd.
Maar omdat je durfde te bewegen.
Heb je patronen niet opnieuw doordacht maar doorbroken
door niet meer mee te gaan.
Heb je ruimte gemaakt door niet overal beschikbaar te zijn.
Heb je een grens laten staan
zonder die te verdedigen of te verzachten.
Dit jaar vraagt geen belofte.
Het vraagt aanwezigheid
met consequenties.
Als dit iets aanraakt dan weet je genoeg.
๐