12/02/2026
Deze week is er extra aandacht voor euthanasie.
Vaak gaat het dan over het medische traject. Maar wat mij telkens raakt, is wat er rondom dat moment gebeurt.
Toen mijn vader overleed door euthanasie, zag ik aan mijn moeder hoe moeilijk het is om in je eigen huis echt tot rust te komen. Ze stond zijn laatste uur nog in de zorgstand. Niet omdat ze niet bij hem wilde zijn, maar omdat zij zichtbaar onder grote spanning stond door alles wat er die dag speelde: het afscheid van de kleinkinderen, de gesprekken, de wetenschap dat de arts zou komen.
Een half uur voordat de arts kwam, zei ik tegen haar: “mam, kom jij nu maar even hier bij papa zitten, dan hebben jullie nog even wat tijd samen.”
Weken later merkte ik dat zij zich dat laatste half uur niet meer kon herinneren. Niet omdat dat moment samen er niet was, maar omdat de spanning van dat moment alles had overschaduwd. Ze dacht dat ze dat moment had gemist.
Gelukkig kon ik haar geruststellen. Maar het liet mij zien hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor bewust afscheid.
Dat inzicht neem ik mee in mijn werk bij Buiten Afscheid.
In het geval van euthanasie is er vaak ruimte om na te denken over de plek, de tijd en de manier waarop je afscheid wilt nemen.
Speciaal voor mensen die in een euthanasietraject zitten of zich hierin verdiepen, heb ik een hand-out gemaakt met vragen die helpen om daar rustig bij stil te staan.
Niet om iets vast te leggen.
Wel om ruimte te maken.
Type het woord "hand-out" in de reacties hieronder en je ontvangt het document z.s.m. van me in je inbox.
