Buiten_Afscheid, Postbaan 11, Prinsenbeek (2026)

30/03/2026

Afscheid nemen op het water in Breda

Wist je dat je in Breda afscheid kunt nemen van een dierbare… varend over de singels?

Met Uitvaren in Breda wordt een uitvaart letterlijk een laatste rondvaart door de stad. Een intiem moment op het water, omringd door rust, natuur en vertrouwde plekken. 🌿

Wat deze vorm van afscheid bijzonder maakt:
- Een laatste vaartocht van ±1,5 uur door de singels
- Ruimte voor herinneringen, muziek en persoonlijke invulling
- Mogelijkheid voor catering en zelfs live muziek aan boord
- Intiem gezelschap op de boot (tot ca. 25 personen), met anderen langs de route voor een laatste groet

De dag zelf wordt volledig begeleid: van vertrek bij huis of uitvaartcentrum tot het moment waarop de familie verder gaat naar het crematorium of de begraafplaats.

Wat dit concept echt uniek maakt: alles is maatwerk. Routes, tijden, muziek en sfeer worden afgestemd op het leven van degene van wie je afscheid neemt. 💙

👉 Meer weten over de mogelijkheden? Neem contact op met Dennis Vrolijk van Devreau Uitvaartzorg

💬 Zou jij dit een mooie manier van afscheid nemen vinden?

26/03/2026

💛 TROTS 💛

Ik ben trots om met Buiten Afscheid sponsor te zijn van "Trots" in Prinsenbeek.

Op 6 juni a.s. verandert de Markt in Prinsenbeek in een groots festivalterrein voor een uniek muziekspektakel – voor, over en door Prinsenbeek. Een avond die volledig in het teken staat van verbinding, muziek en trots op ons dorp.

Met een indrukwekkend podium gevuld met 100 muzikanten, zangers en dansers, grote LED-schermen en ruimte voor maar liefst 1.600 bezoekers, belooft dit een bijzondere beleving te worden.

Wat dit evenement voor mij extra bijzonder maakt, is het verhaal erachter. Trots is een ode aan Prinsenbeek – aan de historie, verenigingen, vrijwilligers, vriendschappen en natuurlijk onze karnavalstradities. Een avond waarin generaties samenkomen en zichtbaar wordt hoeveel talent ons dorp rijk is.

Met Buiten Afscheid sta ik voor verbinding, betekenis en het samen beleven van momenten die ertoe doen. Juist daarom voelt het voor mij zo passend om dit initiatief te ondersteunen. Ik ben er trots op om hier onderdeel van te zijn.

Zien we je daar? 🙌

25/03/2026

Even voorstellen: Patricia Helsby-Notting
Uitvaartbegeleider – regio Breda e.o. & eigenaar van Cordis Uitvaart

Patricia woont al 23 jaar in Breda en Prinsenbeek met haar man, twee dochters en hun honden. Haar achtergrond ligt in de hospitality: zij studeerde aan de Hogere Hotelschool en werkte jarenlang in de evenementenbranche. Denken in beleving zit in haar DNA — een kwaliteit die in het uitvaartvak van grote waarde is.

Na persoonlijke ervaringen met uitvaarten en het gemis van maatschappelijk betekenisvol werk besloot zij haar hart te volgen. In 2014 startte zij als uitvaartverzorger en sinds 2020 werkt zij als onafhankelijk uitvaartbegeleider met Cordis Uitvaart.

Waarom dit vak?
Voor Patricia is een afscheid een beleving waarin details het verschil maken. Een persoonlijk afscheid zit niet in het grootse, maar juist in kleine, betekenisvolle elementen.

Haar manier van begeleiden?
Tijdens het eerste gesprek blijft haar laptop dicht. Ze begint met één vraag:
Voor wie mag ik aan het werk?

Wie was iemand? Wat gaf betekenis? Is er een rode draad? Of het nu gaat om een klassieke uitvaart, een festivalachtig afscheid of een duurzame ceremonie in de natuur — alles kan, zolang het past bij de persoon.

“Dat kan niet” zul je haar niet snel horen zeggen. Zij kijkt liever naar wat wél mogelijk is. Families mogen veel zelf doen, omdat dat helend kan werken. Waar nodig ontzorgt zij volledig. Oog voor detail is haar kracht.

Verbinding is belangrijk. Ook (klein)kinderen krijgen een rol. Soms begeleidt troosthond Ruby een gezin om het afscheid net wat zachter te maken.

Waarom zij Buiten Afscheid adviseert?
De rust en huiselijke sfeer sluiten naadloos aan bij haar benadering. Een plek waar herinneringen worden gedeeld, soep wordt gebracht en afscheid soms voelt als een familieweekend — maar dan anders.

Kwaliteit boven kwantiteit.

Levensmotto
“Geniet nu — ook van de kleine dingen.
Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt.”

De komende maanden stel ik uitvaartbegeleiders voor met wie ik graag samenwerk om te laten zien hoe persoonlijk dit vak kan worden ingevuld.

Wil je weten wie bij jullie past?
📞 Bel me gerust. 🤍

Cordis Uitvaart - Patricia Notting

11/03/2026

Soms kom je een boek tegen dat je even laat stilstaan. 📖

“Als je hebt gehoord dat je niet meer beter wordt” gaat over een van de moeilijkste momenten in een mensenleven: het moment waarop je te horen krijgt dat genezing niet meer mogelijk is. Vanaf dat moment verandert alles. De tijd die achter je ligt, krijgt een ander perspectief en de toekomst blijkt korter dan je had gehoopt.

Dit boek helpt om woorden te geven aan gevoelens van wanhoop, verdriet en onzekerheid – gevoelens die vaak moeilijk bespreekbaar zijn. Tegelijk laat het zien dat de tijd die er nog is, ook gevuld kan worden met betekenis, verbinding en momenten van waarde.

Het gaat over hoe je kwaliteit en inhoud kunt geven aan de tijd die resteert. Over het afronden van onafgemaakte zaken, het overdragen van liefde aan de mensen om je heen en het vinden van steun in tradities, rituelen en gesprekken die ertoe doen. Ook praktische en medische vragen krijgen aandacht.

Aangevuld met troostrijke ervaringsverhalen biedt dit boek steun en richting in een periode die voor veel mensen overweldigend kan zijn.

Een waardevolle gids voor de voorlaatste levensfase, en voor iedereen die naast iemand staat die dit pad moet bewandelen. ❤️

📚 Ken jij iemand voor wie dit boek steun kan bieden? Deel het of laat het hen weten. Of nog beter: geef dit bijzondere boek van Eveline Tromp cadeau.

04/03/2026

Vandaag zou mijn vader jarig zijn.

En ik mis hem.

Ik had hem zo graag even een dikke knuffel willen geven.
Gewoon even zeggen dat ik van hem hou.
Met hem praten over wat me bezighoudt.

Samen naar Isa in Amsterdam om haar nieuwe stek te bekijken.
Naar Lars in Driebergen voor een gezamenlijk biertje bij zijn nieuwe stamcafé.
En samen langs de lijn bij Beek Vooruit voor een voetbalwedstrijd van Thieu.

Hem vertellen over de mooie dingen die ik meemaak.
Samen een taartje eten in het voorjaarszonnetje.

Soms zit gemis in hele gewone dingen.

Vandaag denk ik extra aan hem. 🤍

Lieve pap, ik hou van je!

03/03/2026

In het voorjaar van 2025 werd ik gebeld door een dochter. De man van haar moeder was overleden.

De familie wilde een warme plek waar ze hem konden opbaren en samen konden zijn. Zonder op de klok te kijken. Zonder haast.

Het afscheidshuis werd hun huiskamer. Ze kwamen vaak. Zaten om hem heen. Er werd gepraat, gelachen en herinneringen opgehaald.

Op de dag van het afscheid stroomde het huis vol met familie en vrienden. Er werden liefdevolle verhalen verteld. Over hoe hij later in het leven van zijn vrouw kwam, maar meteen besloot: ik hoor bij dit gezin. Over hoe hij tegen de dochters zei:
“Maak eens een bandje met jouw lievelingsmuziek. Dan kan ik je beter leren kennen.”

Hij was de grootste fan van de kleinkinderen. Ontelbare keren de Linda kopen als zij winkeltje speelden. Kijken hoe ze dansten en zongen op K3. Midden in de nacht eten maken. Hutten bouwen in de woonkamer. Hij genoot van hun energie, hun fantasie, hun aanwezigheid.

En toen gebeurde er iets dat ik nooit vergeet.

Twee kleindochters stonden op. Wat nerveus, maar vastberaden. Ze zongen “Opa aan de top” — hun eigen versie van Oma’s aan de top. Hun stemmen waren kwetsbaar en puur. Bij het refrein zong iedereen mee. De ruimte ademde liefde.

Na afloop bleven ze. Het eten hadden ze zelf gemaakt — precies wat op hun feestjes altijd favoriet was. Ze praatten na, deelden herinneringen, zonder tijdsdruk. Hier hoef je niet weg omdat het volgende gezelschap al klaarstaat.

Toen ik zei dat ze naar huis mochten gaan en ik zou opruimen, was dat geen optie. “Je kunt maar beter accepteren dat we mee opruimen, Hella,” zei één van de kleinkinderen. “Want oma gaat toch niet weg voordat het hier weer een beetje aan kant is.”

En terwijl in de keuken alles weer piekfijn in orde werd gebracht, hielpen zij mij het opbaarmeubel weer in elkaar te zetten. Nieuwsgierig. Voorzichtig. Maar bloedserieus.

Precies dát maakt een afscheid groots.
Samen doen. Zorgen voor elkaar. Liefdevol afronden.

Dankbaar dat ik hier getuige van mocht zijn.
✨
Wil je weten wat een kleinschalig afscheid kan betekenen voor jullie gezin? Neem gerust contact met me op. Ik denk graag met je mee.

26/02/2026

Onlangs sprak ik met Rianne de Vries van Troostboutique over het lintenritueel dat zij met zoveel zorg heeft vormgegeven.

En eerlijk?
Ik vind dit zó’n mooi ritueel.

Bij het sluiten van de kist houdt iedereen een lint vast. De linten zijn met elkaar verbonden en rusten in de handen van de overledene. Op het moment van afscheid knipt ieder zijn eigen lint door.

Een deel blijft achter.
Een deel neem je mee.

Wat ik er zo krachtig aan vind, is dat iedereen actief kan deelnemen. Jong en oud. Geen grote woorden nodig. Het gebaar spreekt voor zich.

Bij Buiten Afscheid zoek ik altijd naar manieren om families echt ruimte te geven voor hun eigen manier van afscheid nemen. Dit ritueel kan daarbij helpen. Het maakt het sluiten van de kist minder abrupt en meer gezamenlijk.

En het biedt troost — op de dag van het afscheid en daarna.

Uitvaartondernemers én families kunnen de linten rechtstreeks bij Troostboutique bestellen. www.troostboutique.nl

Soms zit troost in iets eenvoudigs.
Een lint.
Een knip.
Een blijvende verbinding.

✨

24/02/2026

Even voorstellen: Karen Admiraal – der Kinderen (36) – eigenaar van Buitengewoon Afscheid

Karen woont in Eindhoven met haar man Ruben en hun zoontje Abel. Al sinds haar 22e werkt zij in de uitvaartzorg. Haar achtergrond ligt in de kunstacademie en creatief coachen — een combinatie waarin creativiteit en liefde voor mensenverhalen samenkomen.

Zij begon haar loopbaan in Berlijn, waar zij zich specialiseerde in uitvaarten voor baby’s en kinderen. Inmiddels begeleidt zij uiteenlopende uitvaarten, met een duidelijke liefde voor duurzame keuzes en afscheid op bijzondere locaties.

Haar werkgebied beslaat ongeveer een uur rondom Eindhoven. Voelt zij dat haar manier van begeleiden écht past bij een familie, dan rijdt zij met liefde extra kilometers.

Waarom dit vak?
“Mijn motivatie komt voort uit een diep geloof in een esthetisch mooi afscheid.”

Schoonheid ziet Karen niet als iets oppervlakkigs, maar als iets dat kan verzachten en troosten — in keuzes, rituelen en vorm. Elementen die families helpen, niet alleen in het moment zelf, maar ook in de tijd daarna.

Voor Karen is een klik essentieel. Een afscheid ontstaat in samenspel, wanneer er vertrouwen is.

Zelfregie is daarbij uitgangspunt: niets hoeft, alles mag. Zij neemt families mee in alle stappen, prikkelt en reikt ideeën aan — zodat het afscheid écht van hen wordt.

Haar stijl is informeel en ongedwongen. Omdat zij slechts één familie tegelijk begeleidt, kan zij volledige aandacht geven — iets wat haar onderscheidt van grotere organisaties.

Waarom zij Buiten Afscheid adviseert
“Deze plek belichaamt precies waar ik in geloof. Een huiselijke omgeving, een huis dat beschikbaar is voor rouwende families. Waar naast rouwen ook gekookt, geslapen en geleefd mag worden. Dat maakt de week zachter en menselijker.”

Levensmotto: Leef met aandacht, werk met je hart.

Wil je meer weten over Karen en Buitengewoon Afscheid, kijk dan eens op haar website: https://buitengewoonafscheid.nl/ .

-----
Ik stel de komende maanden een aantal uitvaartbegeleiders waar ik graag mee samenwerk aan je voor met als doel om te laten zien hoe persoonlijk dit vak kan worden ingevuld.

Wil je weten wie bij jullie past? Neem gerust contact met me op.

Buitengewoonafscheid
26 s.

12/02/2026

Deze week is er extra aandacht voor euthanasie.

Vaak gaat het dan over het medische traject. Maar wat mij telkens raakt, is wat er rondom dat moment gebeurt.

Toen mijn vader overleed door euthanasie, zag ik aan mijn moeder hoe moeilijk het is om in je eigen huis echt tot rust te komen. Ze stond zijn laatste uur nog in de zorgstand. Niet omdat ze niet bij hem wilde zijn, maar omdat zij zichtbaar onder grote spanning stond door alles wat er die dag speelde: het afscheid van de kleinkinderen, de gesprekken, de wetenschap dat de arts zou komen.

Een half uur voordat de arts kwam, zei ik tegen haar: “mam, kom jij nu maar even hier bij papa zitten, dan hebben jullie nog even wat tijd samen.”

Weken later merkte ik dat zij zich dat laatste half uur niet meer kon herinneren. Niet omdat dat moment samen er niet was, maar omdat de spanning van dat moment alles had overschaduwd. Ze dacht dat ze dat moment had gemist.

Gelukkig kon ik haar geruststellen. Maar het liet mij zien hoe belangrijk het is om ruimte te maken voor bewust afscheid.

Dat inzicht neem ik mee in mijn werk bij Buiten Afscheid.

In het geval van euthanasie is er vaak ruimte om na te denken over de plek, de tijd en de manier waarop je afscheid wilt nemen.

Speciaal voor mensen die in een euthanasietraject zitten of zich hierin verdiepen, heb ik een hand-out gemaakt met vragen die helpen om daar rustig bij stil te staan.

Niet om iets vast te leggen.
Wel om ruimte te maken.

Type het woord "hand-out" in de reacties hieronder en je ontvangt het document z.s.m. van me in je inbox.

29/01/2026

Missen doet pijn, omdat liefde niet ophoudt waar iemand verdwijnt. Het blijft, in herinneringen, in stilte, in alles wat je meedraagt.

Matthijn Buwalda

27/01/2026

Wanneer iemand kiest voor euthanasie, voelt thuis voor sommigen passend - en voor anderen juist niet.

Steeds vaker spreek ik mensen voor wie euthanasie thuis geen optie is. Soms vanwege een praktische reden, maar vaker omdat het eigen huis niet als de juiste plek voelt.

Omdat dat huis later ook weer een plek moet zijn om verder te leven, zonder dat het beladen blijft met dat ene moment.

Wat ik dan vaak hoor van mensen die in een euthanasietraject zitten, is:

“Ik wil mijn familie niet belasten.
Het is al verdrietig genoeg.”

Onder die zin zit meestal veel liefde en zorg voor de mensen om hen heen. En de wens om het afscheid zo rustig en liefdevol mogelijk te laten verlopen.

Met Buiten Afscheid bied ik daarom een alternatief voor wanneer thuis geen optie is en een ziekenhuis of zorginstelling te klinisch voelt.

Wat ik zie, is dat juist samen zijn en ruimte hebben voor afscheid rust geeft - voor degene die gaat overlijden, maar zeker ook voor de naasten.

Buiten Afscheid is een warme, huiselijke plek waar je samen kunt zijn in de laatste dagen, zonder dat die plek later beladen blijft.

Meer lezen over euthanasie in een huiselijke omgeving als thuis geen optie is? Zie de link in bio.

En wil je meer weten, neem dan gerust contact met me op.

19/01/2026

Trots om ook dit jaar Vriend van JOBi te zijn.

Omdat geen kind met honger naar school zou moeten gaan — dat kan gewoon niet.

Met onze steun helpen we structureel mee aan gezonde ontbijten voor kinderen in Breda, dag in dag uit.

Jeugd Ontbijt Breda Initiatief is altijd op zoek naar sponsoren en vrijwilligers. Iets voor jou? Samen maken we het verschil — gewoon hier in Breda. 💛

Jeugd Ontbijt Breda

Buiten_Afscheid

30/03/2026

26/03/2026

25/03/2026

11/03/2026

04/03/2026

03/03/2026

26/02/2026

24/02/2026

12/02/2026

29/01/2026

27/01/2026

19/01/2026

Adres

Telefoon

Website

Meldingen

Contact De Praktijk

Snelkoppelingen

Delen

Type