18/01/2026
Het ligt er maar aan hoe je het bekijkt…
Dat geldt voor alles natuurlijk. Maar nu even over een hond met een rugzak, what else he? 🥰
In de rugzak van een Traumie zit veel, veel te veel, wat vraagt om uitgepakt en opgeruimd te worden. Dat gunnen we onze honden allemaal, toch?
Maar dan komt je POV om de hoek kijken.
Want ga je uit van het probleem wat je hond laat zien; laten we zeggen dat andere mensen niet zo zijn of haar ding zijn.
Dan wil je daar heel graag verbetering in brengen als zijn of haar mens. Het ook pittig om te dealen met een hond die uitvalt naar onbekende mensen. Voor jou, voor de mensen om je heen, en niet in de laatste plaats voor je hond.
Maar, als dan blijkt tijdens een NEI-sessie om het welzijn van je hond te optimaliseren, dat in het systeem van je hond ca ¾ van dit probleem te maken heeft met de onbalans van jóu op ‘onbekende mensen’. Dan doet het er toe hoe je dit bekijkt.
Als je POV het probleem is; dan is er nog ¼ winst te behalen bij de hond zelf.
‘Dat scheelt alvast weer’ is een uitspraak die ik dan vaak hoor.
Maar wat gebeurt er als je de hond in het middelpunt zet ipv het probleem?
Dan ziet het er anders uit. Dan heb je te maken met een hond die van zichzelf al een veel te volle rugzak heeft, EN ook nog van de mens het nodige ‘draagt’.
Ik kom dit de laatste tijd steeds vaker tegen in sessies met honden. En dat klopt ook, want mijn werk schuift intussen ook richting het bij de mens oplossen van wat de hond ‘belast’. Een hond is in mijn visie niet een op zichzelf staand wezen. Honden maken deel uit van een veel groter geheel en zijn of haar mensen zijn daarin veel belangrijker dan ik me besefte.
Honden stemmen zich immers af op ons onderbewuste. Dat deel van ons waar we ons niet eens altijd even goed van bewust zijn, vandaar de naam ‘onderbewust’. En wat we daar zelf nog niet hebben aangekeken en opgeruimd, dat belast onze honden. Ons onderbewuste bepaalt wel 90% van ons gedrag, van wat we uitzenden aan energie. En dus van wat onze honden ‘oppikken’ of ‘absorberen’
En honden hou je niet voor de gek, die weten vaak beter en eerder dan wij hoe we in ons vel zitten. Daar heb je het bewijs…
Dus, wat voelt voor jou kloppend als POV?
Ga je uit van ‘oplossen van probleemgedrag’?
Of ga je uit van je hond van zijn rugzak bevrijden?
Waar al meer dan genoeg van je hond zelf in zit.
Durf je het aan te kijken, de belasting die van jou bij je hond terecht komt?
Het is met NEI op afstand/online heel goed mogelijk om zowel de rugzak van je hond te helpen uitpakken als die van jezelf. Ik zou zeggen, eerst die van jou en daarna die van je hond. Want met het opruimen van je eigen issues, help je je hond.
Geen praatsessies. Geen herbeleving.
Wel opruimen.
Je hond gaat je dankbaar zijn.
Met liefde
🤍
Foto:Freepik
