12/01/2026
Waarom goede voornemens nooit werken...
Het is pas half januari.
En toch voelen veel mensen nu al dat hun goede voornemens ergens tussen goede intenties en het dagelijks leven zijn blijven hangen.
Niet omdat ze het niet serieus namen.
Maar omdat we iets fundamenteels verkeerd begrijpen.
Ik heb jarenlang gedacht dat goede voornemens niet werkten omdat mensen niet genoeg discipline hadden. Omdat we te snel opgaven, te weinig doorzettingsvermogen hadden, of gewoon niet sterk genoeg waren. En eerlijk gezegd dacht ik dat ook vaak over mezelf.
Elke keer begon ik opnieuw, vol goede moed. Dit keer zou ik het volhouden. Dit keer zou ik sterker zijn dan mijn cravings, mijn vermoeidheid, mijn onrust. En elke keer liep ik weer vast. Niet meteen, soms pas na een paar weken, maar altijd op hetzelfde punt.
Tot ik begon te begrijpen dat het probleem niet bij mij lag. En ook niet bij jou.
Het probleem is dat we verandering bijna altijd proberen af te dwingen met wilskracht. En wilskracht is geen fundament, het is een noodgreep. Het werkt even, op de korte termijn, maar het houdt geen stand wanneer je lichaam iets anders nodig heeft dan wat jij jezelf oplegt.
Ons lichaam volgt geen plannen of goede bedoelingen. Het volgt signalen. Bloedsuiker, hormonen, stress, veiligheid. Cravings en energiedips zijn geen zwakte, geen gebrek aan karakter, maar een vorm van communicatie. Je lichaam probeert iets duidelijk te maken.
Op het moment dat ik stopte met vechten en begon te luisteren, veranderde alles. Niet omdat ik ineens perfect at of altijd de juiste keuzes maakte, maar omdat de strijd verdween. Eten werd geen project meer, geen gevecht dat ik moest winnen, maar iets waar rust in kwam.
Misschien is dat wel waarom goede voornemens zo vaak mislukken. Niet omdat we falen, maar omdat we proberen ons lichaam te overrulen in plaats van ermee samen te werken.
En misschien is de vraag dit jaar niet: hoe houd ik dit vol?
Maar: wat probeert mijn lichaam mij al die tijd te vertellen?
Hoe resoneert dit bij jou? Laat het mij weten in de reacties.