26/12/2025
Met Kerst vieren we iets bijzonders: niet dat wij naar de Koning gingen, maar dat de Koning naar ons toe kwam. Kerst vertelt het verhaal van nabijheid, van een God die niet wacht tot mensen opklimmen, maar zelf afdaalt. Juist daarin ligt de hoop en de betekenis van deze dagen.
Vanaf het allereerste begin zien we dat betekenis niet ontstaat door titels, stromingen of systemen, maar door echte verbondenheid. Gezonden zijn betekent niet boven anderen staan, maar dichtbij komen. Daarom waren het in de nacht van Jezus’ geboorte niet de wijzen, maar de herders die als eersten werden uitgenodigd. In Lukas 2 lezen we hoe God gewone mensen aanspreekt: mensen die waken, werken en zorgen. Zo wordt duidelijk dat deze geboorte niet begon bij zichtbaarheid of positie, maar bij eenvoud en gehoorzaamheid. De wijzen kwamen later en hadden hun plek, maar het begin lag bij mensen die betrouwbaar en beschikbaar waren.
Medio april mochten wij dit als gezin opnieuw ontdekken: echte betekenis zit niet in grote woorden of labels, maar in het er zijn voor de ander. Dat raakt de kern van zorg zoals wij die verstaan. Per 1 juli kreeg dit inzicht vorm met de naamswijziging naar Ophiria. Meer dan een nieuwe naam markeerde dit een hernieuwde focus op betekenisvolle zorg: zorg die recht doet aan de mens achter het verhaal. Als klein team hebben we, soms met beperkte mogelijkheden, bewust de hand uitgestoken naar organisaties en partners. Niet om zichtbaar te zijn, maar om samen beweging te brengen waar dat nodig was. Juist daarin ervoeren we hoeveel kleine stappen in gang kunnen zetten.
In deze tijd herkennen we ons gemakkelijk in de jaloerse broer uit de gelijkenis van de verloren zoon. Ook vandaag plaatsen we onszelf snel aan de ‘juiste’ kant: links of rechts, behoudend of vernieuwend. Maar als de broer het wist, waarom waarschuwde hij dan niet? En als hij het zag misgaan, nam hij toen zijn verantwoordelijkheid? Echte leiders verdedigen hun positie niet, maar dragen zorg voor de relatie. Zij kiezen niet voor hun eigen gelijk, maar voor eenheid: een houding die moed vraagt en hard nodig is.
Die eenheid wordt vaak al vroeg beproefd in onze vriendschappen en persoonlijke relaties. Het dragen van een kruisje op school kan al genoeg zijn om afstand te creëren. Wat verbindt, kan door overtuigingen of keuzes ineens scheiden. Juist daarom vraagt echte verbondenheid om moed: niet om verschillen weg te poetsen, maar om elkaar vast te houden ondanks die verschillen.
Dit jaar begon voor ons met personeelstekorten. Het was bikkelen en grenzen werden verlegd, maar samen hielden we vol. Dat oude bekenden bewust kozen om Ophiria te versterken, zien wij als een groot teken van vertrouwen. Terwijl we het jaar afronden, doen we dat met hoop. Dank aan iedereen die dit jaar deel uitmaakte van Ophiria: medewerkers, cliënten, mantelzorgers en partners. Wij wensen u gezegende kerstdagen en een nieuw jaar vol rust, betekenisvolle vriendschappen en licht.
