09/02/2026
Buiten de lijnen kleurend wat betreft de richtlijnen rondom zwangerschapsduur (42+2) en na 70 uur gebroken vliezen, gingen ze het toch doen. De mama, de papa als ultieme space-holder en het kleine jongetje. Misschien zegt dat wat over zijn karakter, iets met last minute en grenzen opzoeken. Maar feit is dat ze het samen fiksten. Klein beetje ocyticine infuus op de laagste stand gedurende een uur, haar lijf nam het over en bijna gewelddadig stormde het kindje naar buiten. In bad, zoals ze graag wilde, in vertrouwen zoals ze het aldoor al deden en met een mooi team om ze heen, Marieke als klinisch verloskundige, verpleegkundige Els en ik. Daarna kreeg ze erg veel tijd voor het geboren laten worden van de moederkoek. Maar toen haalden de ziekenhuisprotocollen haar toch in en heeft ze daar wel hulp bij gekregen. Papa bleef lekker buidelen met de kleine man terwijl ze een uur later weer samen waren...weer terug in hun bubbel. Want de wereld staat even stil. 🩵
📷 heel ander kindje, al eerder gebruikt, dus nu voor de show 😘