05/03/2026
MASSAGE BIJ KANKER
Het was de dag voor kerst dat ze de diagnose kreeg, uitgezaaide alvleesklierkanker. Er is niets meer aan te doen, ze heeft nog een paar maanden te leven. De schok is groot, het verdriet is diep, hoe kan dit nou? Gisteren was er nog niets aan de hand, gisteren was ze gewoon nog op haar werk, gisteren maakte ze nog plannen voor morgen. Ongeloof, waarom gebeurt mij dit? Vragen, hoe ga ik dit doen, wat heb ik nodig? Nu komt ze iedere week voor een massage. Niet om beter te worden, niet als therapie, maar om te rusten, om iets te hebben om naar uit te kijken, om te voelen en niet te denken, om gewoon even heel dicht bij zichzelf te zijn. Ze is dapper, positief en realistisch, ze is net bij me geweest voor een massage. En ik? Ik ben erbij, ik luister, ik raak haar aan, ik dek haar toe met warme doeken, ik ben ontroert over wat ze zei. Ze zei dat ze geen hoop of troost vindt in de dag van morgen, ze mag genieten van vandaag, Omdat ze weet dat ze zich vandaag beter voelt dan dat ze zich morgen zal voelen. Iedere dag opnieuw, dankbaar zijn voor de dag, dankbaar zijn voor de kleine dingen in het leven. Dankbaar zijn voor het eten dat haar smaakt, de zon op haar gezicht, de lieve mensen om haar heen, Dankbaar voor haar wekelijkse massage. En ik? Ik ben dankbaar dat ik van betekenis kan zijn, dat zij mij met haar dankbaarheid eraan herinnert iedere dag opnieuw weer dankbaar te zijn. 🙏