06/02/2026
Tradities om de tradities zijn wat mij betreft niet de essentie van wijsheid stromingen.
Het gaat om de directe ervaring, transformatie en innerlijke waarheid. Waar tradities instituten worden. Veel menselijke belangen, ideologieën en complexiteit optreden. Gaan er andere dingen spelen waar we weg raken van de oorsprong.
Laat het een evoluerend systeem zijn. Waar we niet iets vast zetten omdat we de traditie claimen en niet meer terug geven aan de bron. We zo geïnvesteerd raken dat het ego denkt dat de methode en het licht wat er doorheen komt ons toe behoort.
Laat het een instrument zijn om af te strippen wat conditionering is en niet jouw essentie. Zodat je de werkelijkheid zonder vervorming kan ervaren. Methodes zijn middelen die je kunnen helpen op je pad van zelf realisatie.
Veel onzuiverheden in wijsheid stromingen gaan over wie de wijsheid in pacht heeft. Zo woonde ik in een dorp vroeger waar vele kerken onderling strijd wat de beste weg tot God was.
Ieder had zijn eigen “voetbal team” en je deed mee of je hoorde er niet bij. Zo mocht ik met sommige kinderen niet spelen omdat hun ouders zeiden dat ik niet in de here Jezus geloofde.
En andere ouders begrepen het beter we zijn allemaal kinderen van God. Het interne proces van zelf realisatie hoort tot geen enkele traditie.
Het licht wat een stroming in zich draagt, is van niemand. Ze kunnen jouw licht wakker maken.
De traditie op zich is niet het doel. Het is een tool die diepe verandering kunnen bewerkstelligen als we deze vanuit respect van de bron waar dit licht vandaan komt gebruiken. En oprecht beoefenen. De spirits die bij een traditie horen zijn ook niet gehecht aan de vorm. Er zijn vele vormen die bij hun licht passen. En wie aanwezig is en met hun verbind vanuit een oprechte plek helpen ze in hun zelfrealisatie.
