04/03/2026
“Het is niet dat ik het niet wil,” zei hij tegen ons.
“Maar het is gewoon veel.”
Wij bij ZZZelf horen dit vaker.
Van mantelzorgers die met liefde zorgen, maar ondertussen steeds minder ruimte voor zichzelf voelen.
In dit geval ging het om zijn vrouw.
Ze had elke dag zorg nodig.
Niet continu, maar wel genoeg om nooit echt los te kunnen laten.
Naast zijn werk, het huishouden en alles wat er verder speelt.
Hij deed wat hij kon.
En eigenlijk nog meer dan dat.
Wij kwamen juist in die tussenmomenten.
Even bij zijn vrouw zijn.
Zorgen dat alles rustig liep.
Zodat hij even weg kon, of gewoon even niets hoefde.
En vaak merken we dat dát al verschil maakt.
Niet alleen voor de zorgvrager, maar juist ook voor de mantelzorger.
Soms is het al helpend om te weten dat je het niet alleen hoeft te dragen.
Herken je dit of heb je vragen? Stuur ons gerust een DM.