Psycholoog Esther

Psycholoog Esther Drs. In de psychologie. Een praktijk waar kwaliteit en aandacht voor de mens centraal staan.

Soms is de eerste reactie op stress of vastlopen geen begrip, maar zelfkritiek.Gedachten als: “Waarom kan ik dit niet aa...
09/02/2026

Soms is de eerste reactie op stress of vastlopen geen begrip, maar zelfkritiek.
Gedachten als: “Waarom kan ik dit niet aan?” of “Wat is er mis met mij?” komen vaak automatisch op. Alsof het probleem niet de situatie is, maar jijzelf.

Zelfkritiek voelt soms alsof het helpt om controle te houden. Alsof streng zijn ervoor zorgt dat je beter je best doet. In werkelijkheid vergroot het vaak de spanning en het gevoel van falen, juist op momenten dat iets al moeilijk is.

Zelfcompassie betekent niet dat je alles goedpraat of opgeeft. Het betekent dat je erkent wat er speelt: dit is moeilijk. En dat je jezelf dezelfde houding gunt die je waarschijnlijk wel voor een ander zou hebben: ik doe mijn best, en misschien heb ik nu iets nodig om dit vol te houden.

06/02/2026

Dit is waarom autisme bij vrouwen zo vaak niet wordt herkend.👇

Een belangrijke reden is masking. Veel vrouwen met autisme leren al op jonge leeftijd om hun autistische kenmerken te verbergen.

Ze passen zich aan, observeren anderen en leren sociale ‘scripts’ om gesprekken en situaties goed te laten verlopen.

Aan de buitenkant lijkt het alsof alles vanzelf gaat, terwijl het vanbinnen veel energie kost en kan leiden tot uitputting of overbelasting.

Herken jij dit bij jezelf, of bij iemand in je omgeving? 🙏

Ze komt in de praktijk omdat ze zich “kwijt” voelt. Niet door één grote gebeurtenis, maar door alles bij elkaar. Een and...
04/02/2026

Ze komt in de praktijk omdat ze zich “kwijt” voelt. Niet door één grote gebeurtenis, maar door alles bij elkaar. Een andere fase in haar werk, veranderingen in haar gezin, minder energie dan vroeger. Ze zegt: “Ik functioneer nog wel, maar het voelt alsof ik onderweg ergens verkeerd ben afgeslagen.”

Er zijn continu veranderingen in het leven en soms ben je even je navigatie kwijt.
Dat is wat er bij haar is gebeurd. Wat eerder vanzelf ging, vraagt nu meer moeite. Keuzes die ooit logisch waren, voelen niet meer passend. Ze merkt dat ze twijfelt aan zichzelf, sneller overprikkeld is en minder ruimte ervaart om stil te staan bij wat ze nodig heeft.

In de gesprekken onderzoeken we samen waar ze vandaan komt en wat er onderweg is veranderd. Niet om meteen oplossingen te forceren, maar om weer overzicht te krijgen. Wat speelt er nu echt? Wat vraagt aandacht? En welke richting voelt op dit moment helpend?

Langzaam ontstaat er weer rust. Niet omdat alles is opgelost, maar omdat ze haar innerlijke kompas opnieuw leert gebruiken. Ze ontdekt dat verdwalen geen falen is, maar vaak een signaal dat het tijd is om opnieuw af te stemmen.

03/02/2026

Als je deze drie dingen blijft doen, kom je niet los van je burn-out. 👇

Niet omdat je faalt, maar omdat herstel iets anders van je vraagt.

Hard zijn voor jezelf, doorgaan met de hakken in het zand en negeren dat het nu even minder gaat, vertraagt je herstel.

Daarnaast helpt het om bewust ruimte te maken voor dingen die je energie géven, in plaats van alleen maar kosten.

En misschien wel het belangrijkste: luister naar je lichaam. Vermoeidheid, spanning en klachten zijn geen tegenstanders, maar signalen.

Zachtheid, aandacht en afstemming maken het verschil.

Wat zouden anderen heel gek vinden als je dat nu zou doen, maar wat je in een ander leven wél zou doen?Veel mensen drage...
02/02/2026

Wat zouden anderen heel gek vinden als je dat nu zou doen, maar wat je in een ander leven wél zou doen?

Veel mensen dragen ideeën, verlangens of keuzes met zich mee die ze ergens onderweg hebben geparkeerd. Niet omdat ze onbelangrijk zijn, maar omdat ze “niet handig”, “niet logisch” of “niet passend” leken. Vaak speelt de mening van anderen daarin een grotere rol dan we zelf doorhebben.

In de praktijk zien we regelmatig dat mensen precies weten wat ze eigenlijk zouden willen, maar zichzelf tegenhouden uit angst voor oordeel of afwijzing. Dat is heel menselijk. Tegelijk kan het ook onrust geven: het gevoel dat je niet helemaal leeft zoals bij je past.

Stilstaan bij deze vraag kan helpend zijn. Niet om meteen grote veranderingen te maken, maar om eerlijk te onderzoeken wat er in jou leeft.

1️⃣ Schrijf zonder filter.
Maak de zin af: “Als niemand me zou veroordelen, zou ik…”
Niet nadenken, niet corrigeren.

Wat zou jij weg zetten?

30/01/2026

Een narcistische persoonlijkheid ontstaat vaak niet zomaar. 👇

Vaak spelen meerdere factoren mee: genetische aanleg (het kan in de familie voorkomen), de manier waarop je bent opgegroeid en ingrijpende of traumatische ervaringen.

Soms ontwikkelt iemand als beschermingsmechanisme een persoonlijkheidsstoornis om met pijn, onveiligheid of afwijzing om te gaan. Het gedrag zie je aan de buitenkant, maar de oorsprong ligt vaak veel dieper...

Trots zijn op jezelf klinkt simpel, maar is voor veel mensen spannend.We zijn gewend om door te gaan, te relativeren of ...
29/01/2026

Trots zijn op jezelf klinkt simpel, maar is voor veel mensen spannend.
We zijn gewend om door te gaan, te relativeren of onszelf klein te houden.
Terwijl juist dát maakt dat complimenten niet binnenkomen.

Wanneer je leert zien wat jij hebt gedaan, waar jij moeite voor hebt gedaan en hoe jij bent gegroeid, ontstaat er iets anders.
Dan hoeft een compliment niet meer weggewuifd te worden, maar mag het landen. 🌱

Begin klein.
Sta één moment per dag stil bij jezelf.
En als iemand iets aardigs zegt: adem in, zeg dank je wel, en laat het er zijn. ✨

28/01/2026

Die ene collega waar je je steeds aan ergert… we hebben er bijna allemaal wel één. 😅

Wat kan helpen? Blijf eerst bij jezelf: reageer niet vanuit emotie, maar vanuit rust. Emotionele stabiliteit werkt vaak door op de ander.

En kijk naar gedrag, niet naar de persoon. Zodra je iemand als ‘irritant’ gaat labelen, krijgt het in je hoofd meer lading. Door het los te koppelen van wie iemand is, haal je de scherpte eraf en dat geeft ruimte.

Herken jij dit bij jezelf? 👇

“Ik besefte me dat dit de holle erfenis was die de mannen in mijn familie generatie op generatie doorgaven. Er deden er ...
27/01/2026

“Ik besefte me dat dit de holle erfenis was die de mannen in mijn familie generatie op generatie doorgaven. Er deden er alles aan om een sterke man te lijken.” Een grote sterke man komt de behandelkamer binnen.

Hij zegt het vrij nuchter, maar het raakt de kern. In zijn familie werd niet gesproken over spanning, twijfel of angst. Je ging door. Je hield je in. Je loste het zelf wel op. Sterk zijn betekende: niets laten zien.

In het dagelijks leven merkte hij hoe dat patroon bleef terugkomen. Op zijn werk nam hij alles op zich, ook als het te veel werd. Thuis zei hij dat het “prima ging”, terwijl hij slecht sliep en constant gespannen was. Rust nemen voelde als falen. Hulp vragen als zwakte.

In de behandelkamer leggen we het naast elkaar. Wat kost het hem om altijd sterk te willen zijn? Hij ziet dat hij pas grenzen aangeeft als hij al over zijn limiet is. Dat hij signalen van zijn lichaam negeert tot het echt niet meer gaat.

Langzaam begint hij dingen anders te doen. Hij oefent met het benoemen van wat hij voelt, eerst heel praktisch: ik ben moe, dit is me te veel, ik heb even tijd nodig. Geen grote gesprekken, maar kleine momenten waarin hij niet hoeft te bewijzen dat hij alles aankan.

Hij merkt dat echte kracht niet zit in volhouden, maar in eerlijk zijn. Naar zichzelf en naar anderen. Dat hij het patroon niet hoeft door te geven, maar het juist mag doorbreken.

23/01/2026

Slik jij vaak woorden en emoties in? 😶‍

Zeg jij vaak “ja”, terwijl je vanbinnen “nee” voelt? ❌
Let dan goed op! Je lichaam onthoudt dit en kan dit uiten in lichamelijke klachten.

Herken jij dit bij jezelf? Laat hieronder een reactie, dan kijk ik met je mee!

“Over een week ziet alles er anders uit heb je mij ooit mee gerustgesteld, ik merk dat dit erg goed voor me werkt.” Clië...
22/01/2026

“Over een week ziet alles er anders uit heb je mij ooit mee gerustgesteld, ik merk dat dit erg goed voor me werkt.” Cliënt, 42 jaar komt binnen.

Dat zegt ze terwijl ze gaat zitten. Ze vertelt dat ze snel stress ervaart, vooral in nieuwe of onzekere situaties. Eén opmerking van een collega, een volle agenda of een verandering in haar planning kan al zorgen voor een reeks doemscenario’s.

Samen maken we het concreet.
Op haar werk merkt ze dat ze meteen denkt: dit gaat mis. In plaats van daarin mee te gaan, stelt ze zichzelf nu één simpele vraag: wat weet ik nu écht? Vaak is het antwoord: eigenlijk nog heel weinig. Dan herhaalt ze die zin: over een week ziet alles er anders uit. Dat helpt haar om niet alles op hetzelfde moment te hoeven oplossen.

Ook thuis past ze het toe. Als ze zich gespannen voelt voor een afspraak of een lastig gesprek, probeert ze niet meer direct conclusies te trekken. Ze plant bewust een moment later op de dag om erop terug te kijken. Meestal merkt ze dan dat het meevalt, of dat ze al gewend is geraakt aan het idee.

Ze weet dat wennen tijd kost. Dat haar eerste gedachte niet altijd de juiste is. En dat stress vaak afneemt zodra ze zichzelf die tijd ook daadwerkelijk geeft.

In de behandelkamer oefenen we dit samen: vertragen, benoemen wat er nu speelt en niet vooruitlopen op alles wat misschien komt. Geen grote inzichten, maar kleine, haalbare stappen die ze meeneemt in haar dagelijks leven.

Adres

Van Der Zijpedreef 4
Rucphen
4715EM

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Psycholoog Esther nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact De Praktijk

Stuur een bericht naar Psycholoog Esther:

Delen

Share on Facebook Share on Twitter Share on LinkedIn
Share on Pinterest Share on Reddit Share via Email
Share on WhatsApp Share on Instagram Share on Telegram