09/03/2026
Afgelopen weekend vond opnieuw een bijzonder Psoas Weekend plaats op de Paulushoef. Deelnemers met een gemeenschappelijke achtergrond in de reguliere zorg. Een apotheekassistent/doktersassistent, een werkzaam op oncologie, een fysiotherapeut, saunamasseur en voetreflextherapeut.
Vrouwen met één been in het zorgsysteem en met het andere nieuwsgierig naar wat daar vaak ontbreekt: preventieve gezondheid, leefstijl en belichaamde kennis.
Tijdens het weekend onderzochten we de psoas niet als theorie, maar als ervaring.
Wat vertelt mijn psoas mij? Hoe kan ik luisteren naar deze diepe spier die zo verbonden is met het zenuwstelsel, de fascia en de nervus vagus?
Wanneer de psoas ontspant en de fascia weer ruimte krijgt, kan het autonome zenuwstelsel verschuiven van overleven naar regulatie. Daar ontstaan direct voelbare verzachting, veerkracht en levensenergie.
Het was mooi om samen enthousiast te zijn over de vitaliteit en veerkracht die ervaren werd. Te vertragen en leren leven en werken met minder moeite. Na drie dagen samen bewegen, voelen, ontdekken en genieten vertrokken de deelnemers met ontspannen gezichten en een stille tevredenheid. We komen terug, dit is niet de laatste keer.
Ik heb dit werk jarenlang als een eenzame weg ervaren. Alsof ik tegen de stroom in werkte. Nu lijkt er iets te kantelen. Steeds meer mensen voelen dat het anders kan en misschien ook moet. Wat ik dit weekend zag was; nieuwsgierigheid, openheid en een diep verlangen om weer te luisteren naar het lichaam. Naar de intuïtieve bron die in ons allemaal aanwezig is.
En wanneer die bron, vaak via de psoas, weer voelbaar wordt ontstaat er iets dat moeilijk te stoppen is. 🐙
