29/01/2026
Wat ervaar jij?
Zelfverbinding
Hoe zou het zijn…
Hoe zou het voelen…
Als er meer stilte is en minder ruis.
Meer luisteren naar binnen, en minder zenden naar buiten.
Niet omdat je niets te zeggen hebt, maar omdat je jezelf eindelijk hoort.
Hoe zou het zijn als je weet wat je nodig hebt.
Wanneer ontspanning vraagt om ruimte en inspanning om begrenzing.
Als voeding niet alleen iets is wat je eet, maar ook wat je toelaat.
Je vochtbalans niet alleen over water gaat, maar over stroming — in je lijf, je emoties, je leven.
Hoe zou het zijn als je je uitdagingen herkent zonder jezelf erin te verliezen.
Als je je valkuilen ziet, niet als falen, maar als richtingaanwijzers.
Zacht wijzend naar waar je nog iets te leren hebt.
Hoe zou het zijn als je mag huilen én lachen.
Zonder uitleg. Zonder schaamte.
Omdat beide even waar zijn, even menselijk.
Hoe zou het zijn als je niet hoeft te voldoen aan het verwachtingspatroon van een ander.
Als je niet langer leeft vanuit moeten, maar vanuit mogen.
Als jouw waarde niet afhangt van hoe goed je past in het plaatje van iemand anders.
Hoe zou het zijn om te leven volgens jouw regels.
Niet rebels, maar trouw.
Trouw aan je ritme, je grenzen, je verlangens.
Hoe zou het zijn als je opstaat wanneer je lichaam aangeeft dat het uitgerust is.
En naar bed gaat wanneer het mag rusten.
Niet gestuurd door de klok, maar door wijsheid die al die tijd al in je woont.
Hoe zou het zijn als je ongeremd mag genieten van een ander. Zonder jezelf te verliezen. Zonder jezelf kleiner te maken.
In verbinding, niet in afhankelijkheid.
Misschien voelt het onbekend.
Misschien zelfs spannend.
Maar ergens, diep vanbinnen, weet je het al.
Dit is geen verre droom.
Dit is een herinnering.
Hoe zou dat weer voelen?
Een uitnodiging om terug te keren naar jezelf.