https://bijnan.nl/, https://vev.co/bij-nan-nl

Bij Nan, v Santhorststraat 4, Stompwijk (2026)

24/04/2026

De knoop bij de keel

De stropdas 👔 is meer dan een kledingstuk. In dit verhaal wordt hij een symbool van hoe macht, cultuur en identiteit zich in het lichaam nestelen.

Bij de keel, de plek van stem, waarheid en adem, ontstaat een knoop: een subtiele maar constante vorm van controle over expressie.

Vanuit historisch en cultureel perspectief draagt de stropdas de taal van een patriarchaal systeem: lijn, orde, hiërarchie, prestatie en zichtbare kracht. In zijn vorm klinkt ook een fallisch archetype door: recht, richtinggevend, naar buiten gericht.

Daartegenover staat een vergeten vrouwelijke energie: cyclisch, rond, ontvankelijk en ademend, niet gericht op beheersing, maar op ruimte en stroming.

De kern van het verhaal is niet verzet tegen de stropdas zelf, maar bewustwording:
🫴 Waar wordt onze stem geknoopt?
🫴Waar passen we ons aan een vorm van macht aan zonder het te voelen?
🫴 En hoe ziet kracht eruit wanneer de keel weer vrij mag ademen?

De knoop bij de keel staat symbool voor een cultuur waarin expressie vaak wordt ingekaderd door macht en vorm en herinnert ons eraan dat ware kracht begint waar de stem weer vrij mag stromen.

22/04/2026

Een holistische blik op een spreekwoord

“Iets uit het oog verliezen”

We zeggen het wanneer onze aandacht verschuift.
Wanneer iets wat eerst belangrijk was, naar de achtergrond verdwijnt.

Maar dit spreekwoord vertelt meer dan we denken.
De ogen staan symbool voor bewustzijn en richting.
Voor waar we ons op richten. Voor wat we kiezen om te zien en wat niet.

Holistisch gezien gaat dit over afleiding en verwijdering. Over langzaam losraken van wat ooit helder was. Niet ineens, maar geleidelijk. We worden meegenomen door de dag. Door verwachtingen. Door alles wat om aandacht vraagt. En ergens onderweg
verdwijnt iets uit beeld dat eigenlijk betekenis voor ons had. Niet omdat het er niet meer is,
maar omdat wij er niet meer naar kijken.

Dit spreekwoord nodigt uit om stil te staan.
Om opnieuw te zien. Om terug te keren naar wat voor jou werkelijk van waarde is.

21/04/2026

Als jij een brief zou schrijven aan je 8-jarige zelf…
Wat zou je haar vertellen?

Zou je zo tegen haar praten zoals er ooit tegen jou werd gepraat… of geschreeuwd?
Zou je haar kleineren? Kwetsen?
Laten geloven dat ze niet goed genoeg is?
Zou je boos op haar zijn omdat haar rapport “matige” cijfers laat zien? Zou je haar straffen omdat ze nog niet weet hoe ze voor zichzelf moet opkomen?

Of…
Zou je haar zien?
Zou je zeggen:
je doet je best, je bent niet fout, je hoeft niets te bewijzen!

Zou je haar vasthouden in plaats van afwijzen?
Want dat meisje, dat ben jij. Ze leeft nog steeds in jou.

In de overtuigingen die je bent gaan geloven:
🫴ik moet harder werken om genoeg te zijn
🫴ik moet me aanpassen om erbij te horen en fouten maken betekent falen
🫴Ik moet braaf zijn, want dan houden ze wel van me

Maar wat als jij vandaag een andere stem kiest?
✨Zachter.
❤️Liefdevoller.
💎Eerlijker.
Want daar begint heling.

Voel je dat er iets geraakt wordt?
In mijn sessies met ademwerk, eventueel met cacao of blauwe lotus en massagetherapie, creëren we een veilige bedding.
Een plek waar jij niet sterk hoeft te zijn.
Waar je mag voelen.
Waar je mag thuiskomen bij jezelf.
Je bent welkom 🤍

20/04/2026

Nieuwe week nieuwe kaart een uit het mystieke sjamanen komt deze kaart naar voren

🌍 Aarde

Essentie
Je wordt herinnerd aan de basis: leven, lichaam, natuur. Alles wat vorm heeft is een geschenk — bedoeld om met zorg, respect en aanwezigheid te dragen. Hier ligt jouw gronding, jouw stevigheid, jouw bedding.

Uitnodiging
Keer terug naar eenvoud en eer wat er al is.
Leef met aandacht, dien het leven met compassie en handel vanuit integriteit. In dankbaarheid en nederigheid ontdek je dat je al rijk bent — en dat groei als vanzelf volgt.

Medicijn
Verlies je jezelf of raak je uit balans, ga dan terug naar de Aarde. Vertraag, voed jezelf, adem, beweeg en kijk écht om je heen. In de natuur, in zorg voor je lichaam, herinnert het leven je: er wordt voor je gezorgd.

19/04/2026

Ze gaat maar door deze jonge vrouw.
Sterk & gedreven. Trainen op topniveau. Werken op topniveau. Zeven dagen per week. Geen pauze en geen ruimte om te vertragen. Haar lichaam begint te spreken. Pijn in de schenen. Kuiten die strak staan. Onderrug die het overneemt. Schouders doen pijn.

Een lichaam dat niet meer fluistert maar vraagt om gehoord te worden. Shin splints zijn geen zwakte. Schouders kunnen niet méér dragen
Spanning is geen falen. Het is een signaal.
Een systeem dat zo gewend is aan doorgaan, dat stoppen bijna onveilig voelt.

Tijdens de sessie nodig ik haar uit, niet om sterker te worden, maar om zachter te worden.
Langzame aanraking. Ruimte in de spieren. Adem die weer mag zakken. Haar lichaam hoeft niets te bewijzen. Alleen te voelen:
het mag een tandje minder. Het is oké. Dat is misschien wel het moeilijkste voor iemand die altijd doorgaat. Niet nóg meer geven, maar ontvangen.
Niet pushen, maar verzachten.
En ergens, heel subtiel, ontstaat er ruimte.
Waar spanning loslaat. Waar het zenuwstelsel even uit de overdrive mag. Waar haar lichaam zich herinnert:
ik hoef het niet alleen te dragen.

17/04/2026

Mama Cacao
Ze zorgt dat ik stil sta.
Ze nodigt me uit om naar binnen te keren.
Ze brengt verzachting in mijn systeem.
Ze opent de deur naar plezier… naar zoet… naar leven.
Ze herinnert me aan mijn ritme.
Ze zorgt… 🤎

Vanmorgen begon ik mijn dag met cacao.
Een moment van vertraging. Van thuiskomen.
Het thema waar ik nu doorheen beweeg?
Zorgen voor het kleine meisje in mij.
De vrouw die zo vanzelfsprekend zorgt voor anderen…
mag nu leren om écht te zorgen voor zichzelf.
En precies daar… ontmoet ik haar.
Mama Cacao.
Ik hoef haar alleen maar met liefde te bereiden.
Haar met aandacht te drinken…
slok voor slok, langzaam, bewust...🤎

Een moment waarin niets hoeft.
Waarin ik alleen maar hoef te zijn en e voelen.
Cacao draagt een eeuwenoude wijsheid met zich mee.
Lang vóórdat wij haar hier leerden kennen, werd ze al gebruikt door volkeren als de Maya en de Inca's.
Voor hen was cacao geen drankje “voor erbij”…
maar een heilige plant. Ze werd gedronken tijdens ceremonies en rituelen, als brug naar het hart, naar verbinding. De Maya noemden cacao zelfs “voedsel van de goden”.
En misschien is dat precies wat ze vandaag de dag nog steeds doet…
Ze brengt ons terug. 🤎

Voor mij…
na een krachttraining
na een hardloopmoment
wanneer mijn lichaam vraagt om herstel
wanneer mijn hart vraagt om zachtheid
Ze voedt.
Ze verzacht.
Ze verbindt.

Reflectie:
Gun jij jezelf ook zo’n moment van verzachting?
En op welke manier zorg jij voor jezelf? 🤎✨

15/04/2026

Een holistische blik op een spreekwoord

“Het hart op de tong hebben” 🫀👅

We zeggen het over iemand die alles uitspreekt.
Die zegt wat hij voelt. Zonder omwegen. Zonder filter.
Maar dit spreekwoord vertelt meer dan we denken.
Het hart en de tong zijn hier direct met elkaar verbonden.

Wat vanbinnen leeft, vindt meteen een weg naar buiten. Holistisch gezien gaat dit over doorstroming.
Over het niet vasthouden, maar uiten. Over voelen en spreken die in één beweging samenkomen.
Waar het hart raakt, geeft de tong woorden.
Dat kan open en eerlijk voelen. Vrij & oprecht.
Maar soms ook kwetsbaar. Onbeschermd & rauw.
Want niet alles wat gevoeld wordt, heeft altijd bedding om ontvangen te worden. Niet elk moment vraagt om direct delen.

Dit spreekwoord raakt daarmee ook aan afstemming.
🫴Tussen binnen en buiten.
🫴Tussen voelen en verwoorden.
🫴Tussen eerlijk zijn en ruimte voelen.
Wanneer hart en tong samenwerken, ontstaat er waarheid. Maar wanneer ze elkaar voorbijlopen, kan er iets verloren gaan.

Reflectievraag 👇
Wat wil er in jou uitgesproken worden — en is dit het juiste moment om het te delen? 🌿

Liefs Bij Nan

14/04/2026

Soms draag je iets met je mee wat niemand aan de buitenkant ziet.
Seksueel trauma, misbruik en grenzen die er nooit mochten zijn.
Je leerde misschien om niet te voelen. Om mee te gaan. Om geen nee te zeggen… omdat dat ooit niet veilig was.

En nu…ben je volwassen. In een relatie met iemand die je liefhebt. Maar je lichaam reageert anders.
Een aanraking kan verwarring brengen.
Voelt het fijn of komt er meteen een gedachte:
wil hij meer…
Alsof je lijf op scherp staat. Alsof er iets in jou waakt.
Gedachten kunnen zich aandienen:
ben ik goed genoeg…
houdt hij echt van mij…

En soms…heel diep vanbinnen voelt het alsof het verleden nog spreekt. Alsof er een stem is die fluistert:
je bent niet van jezelf. Alsof je even geen mens bent,
maar een object. Zelfs bij iemand die je vertrouwt.
Dat is de impact van wat je hebt meegemaakt.

Maar hier begint ook iets anders. Herstel.
Niet door te forceren. Niet door te “moeten”.
Maar door langzaam weer thuis te komen in je lichaam.
Door opnieuw te voelen:
wat is een ja en wat is een nee.
Door te ontdekken dat jouw grenzen er mogen zijn.
Dat jouw lichaam weer van jou mag worden.
En dat seksualiteit…niet iets is wat je geeft, maar iets wat je beleeft.
Vanuit veiligheid.
Vanuit zachtheid.
Vanuit verbinding.
Voel je dat je hier een eerste stap in wilt zetten?

Neen gerust contact op via email

13/04/2026

Het is weer een nieuwe week. Uit het mystieke sjamanen Orakel komt de wilde vrouw naar voren.

Wilde vrouw🌹🔥

DE ESSENTIE
De Wilde Vrouw herinnert je aan wie je werkelijk bent: vrij, puur en echt. Onder alle verwachtingen en rollen zit jouw eigen licht. Deze kaart nodigt je uit om dat licht weer volledig te laten schijnen en jezelf niet langer klein te houden.

DE UITNODIGING
Laat jezelf zien. Durf naar buiten te treden met wie je echt bent en wat je diep van binnen verlangt. Je dromen mogen ruimte krijgen. Wees moedig, leef vrij en vertrouw erop dat jouw unieke energie precies is wat nodig is.

HET MEDICIJN
Vrijheid zonder balans kan doorslaan. Deze kaart vraagt je om bewust te blijven: laat obsessies en onrust los. Echte vrijheid ontstaat juist mét grenzen. Breng rust, vereenvoudig en keer terug naar je innerlijke licht en vertrouwen. ✨

Reflectie 👇
“Waar houd ik mezelf nog tegen om volledig mezelf te zijn.
Wat heb ik nodig om mijn licht vrij te laten schijnen?”

09/04/2026

Voor mijn praktijkexamen van de ademcoaching opleiding op 10 mei om 9.45 uur in Leiden (Haagweg) ben ik nog op zoek naar een model.
Je ontvangt een volledige ademsessie en krijgt de ruimte om zelf te ervaren wat ademwerk kan betekenen — wat het doet, wat het raakt, wat het in beweging brengt.
We werken met een ervaren team van therapeuten, docenten en begeleiders. Er is een veilige bedding waarin jij volledig gedragen wordt in jouw proces.
Voel je een nieuwsgierigheid? Of een zachte “ja” van binnen?
Stuur me gerust een berichtje.
Je bent van harte welkom 🌿
P.S. Het is deze dag ook de marathon in Leiden én Moederdag — dus houd daar even rekening mee in je planning.

Lieve groet Marianne

09/04/2026

Een holistische blik op een spreekwoord

“Op je tandvlees lopen”

We zeggen het wanneer het niet meer gaat.
Wanneer de rek eruit is. Wanneer doorgaan meer gewoonte is dan keuze.
Maar dit spreekwoord vertelt meer dan we denken.
Het beeld is rauw. Bijna pijnlijk, confronterend.
Alsof je verdergaat op iets wat daar niet voor bedoeld is.

Holistisch gezien gaat dit over grenzen die zijn overschreden.
Over te lang doorgaan, over jezelf dragen terwijl er
eigenlijk geen bedding meer is. We raken verwijderd van ons ritme. Van herstel.
Van de signalen die ons al eerder iets probeerden te vertellen. En toch gaan we door.

👇
Reflectievraag:
Waar ga jij nog door, terwijl je eigenlijk al moe bent?

07/04/2026

De vaderwond raakt vooral hoe je de ander ontmoet.
De moederwond raakt vooral hoe je jezelf ontmoet.
Bij de vaderwond zoek je buiten jezelf wat je ooit gemist hebt. Je beweegt richting de ander. Je hoopt, wacht, reikt uit.
Bij de moederwond trek je juist naar binnen.
Je draagt jezelf. Je geeft, zorgt, houdt vol…
maar vindt het moeilijk om te ontvangen.

De vaderwond zegt:
“Zie mij. Kies mij. Blijf bij mij.”
De moederwond zegt:
“Ik red mezelf wel. Ik heb niemand nodig.”

De één jaagt, de ander houdt in.
De één verliest zichzelf in de ander, de ander verliest zichzelf door zichzelf te verlaten.
Bij de vaderwond zit de pijn vaak in afwijzing en gemis van richting.
Bij de moederwond in gemis van bedding en emotionele voeding.
De vaderwond zoekt bevestiging in relaties.
De moederwond zoekt controle in zichzelf.
Maar onder beide… ligt hetzelfde stuk:
Het innerlijke kind dat niet volledig is gezien.
Dat leerde dat liefde niet vanzelfsprekend is.
Dat je iets moest doen, of je juist moest inhouden, om erbij te horen.

En daar begint ook de heling.
Niet in de ander. Niet in perfect gedrag.
Maar in het terugkeren naar jezelf.
De vaderwond heelt wanneer je stopt met najagen en leert ontvangen zonder jezelf te verliezen.
De moederwond heelt wanneer je stopt met alles alleen dragen en jezelf toestaat gedragen te worden. En wanneer die twee samenkomen…ontstaat er balans.
🫴Tussen geven en ontvangen.
🫴Tussen kracht en zachtheid.
🫴Tussen verbinding met de ander en verbinding met jezelf.
Daar leeft volwassen liefde. Niet vanuit gemis,
maar vanuit heelheid. Niet om iets op te vullen,
maar om te delen. En dat is het punt
waar je niet langer kiest vanuit je wond…
maar vanuit wie je werkelijk bent. ✨

Bij Nan

24/04/2026

22/04/2026

21/04/2026

20/04/2026

19/04/2026

17/04/2026

15/04/2026

14/04/2026

13/04/2026

09/04/2026

09/04/2026

07/04/2026

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type