18/02/2026
Misschien herken je dat.
Dat je het nog niet kunt bevatten,
laat staan uitleggen aan de buitenwereld,
maar dat er innerlijk al iets besloten is.
Die momenten waarop er iets verschuift vanbinnen,
zonder dat je begrijpt waar het toe leidt.
Je merkt dat wat eerst logisch voelde, dat niet meer is.
Dat je niet meer terug kunt in hoe je keek, koos of reageerde.
Omdat er een diep weten onder het begrijpen ligt, dat zich niet laat haasten door uitleg of door de behoefte aan zekerheid.
Twee jaar geleden sloot ik mijn praktijk,
zonder te weten wat ervoor in de plaats zou komen.
Omdat ik wist dat ik er niet meer kon blijven.
Het jaar daarna stond niet in het teken van iets nieuws opbouwen,
maar van ruimte maken
laag voor laag aankijken wat nog vastzat in mijn systeem.
Onzichtbaar aan de buitenkant,
Bepalend aan de binnenkant.
Ook al is het niet eenvoudig en begrijp ik er niks van, ik wéét dat het klopt.